Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Το παρασκήνιο στις βρετανικές εκλογές

Την περασμένη Κυριακή η στήλη ασχολήθηκε με τις βρετανικές εκλογές. Όχι άδικα, όπως έδειξε το απρόσμενο αποτέλεσμα: Η Βρετανία ξύπνησε αλλιώς την Παρασκευή, με την κλασική ελληνική παροιμία «πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος» να βρίσκει απόλυτη εφαρμογή. Το τι σημαίνει το αβέβαιο κοινοβούλιο (χωρίς πλειοψηφία, δηλαδή) για τη χώρα αυτή, αλλά και για την Ελλάδα, έχει επισημανθεί από πολλούς και σε πολλές
πλευρές αυτές τις δύο ημέρες. Χρειάζεται, όμως, να φωτιστούν και μερικά άλλα στοιχεία, ως και «παραπολιτικά», αυτής της διαδικασίας.

Αποτυχία: Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις από τις απολύτως έγκυρες εταιρίες στη Βρετανία απέτυχαν παταγωδώς να δείξουν τι θα συμβεί, ακόμα κι αυτές που δημοσιεύτηκαν μία μέρα πριν τη διαδικασία! Συμβαίνει, λοιπόν, και σε… καλύτερες οικογένειες να αποτυγχάνουν τα γκάλοπ. Όταν προσπαθείς με δείγμα 20.000-30.000 ανθρώπων να μαντέψεις τι θα ψηφίσουν 35 εκατομμύρια, θα πέσεις έξω. Αυτό που δεν είχε προβλεφθεί ήταν η ραγδαία άνοδος των Εργατικών (κέρδισαν 9,5 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του 2015), που τους έδωσε σχεδόν 40 έδρες περισσότερες απ’ αυτές που «έδιναν» τα γκάλοπ, καθώς και η σημαντική υποχώρηση των Σκωτσέζων εθνικιστών. Για να αναφέρονται και τα καλά, απ’ όλες τις εταιρείες δημοσκοπήσεων μόνο το YouGov τόλμησε να πάει κόντρα στο ρεύμα και να προβλέψει νίκη μεν των Συντηρητικών, αλλά χωρίς αυτοδυναμία.

Ανεξάρτητη: Η μόνη ακομμάτιστη φωνή στο Κοινοβούλιο θα συνεχίσει να είναι αυτή της Λαίδης Σύλβια Χέρμον, που διατήρησε την έδρα της στην περιφέρεια του Βορείου Ντάουν στη Βόρεια Ιρλανδία. Εκλέγεται εκεί από το 2010 χωρίς «σημαία» κάποιου κόμματος. Το προσπάθησε η Κλερ Ράιτ στην περιφέρεια του Ανατολικού Ντέβον, πήρε το αξιοπρεπέστατο 35,2%, όμως ήλθε δεύτερη από τον «έμπειρο» Συντηρητικό Ούγκο Σουάιρ, ο οποίος εκλέγεται εκεί από το 2001.

Αύξηση 300%: Όλοι μιλούν για την τεράστια άνοδο των Εργατικών, οι οποίοι ουσιαστικά αναγεννήθηκαν από τις στάχτες τους. Υπάρχει, όμως, ένα κόμμα που τριπλασίασε τις ψήφους του σε σχέση με το 2015! Το Κόμμα του Γιορκσάιρ πήρε συνολικά 20.958 ψήφους, αύξηση 307% από τις 6.811 που είχε πάρει πριν δύο χρόνια. Απέτυχε, βέβαια, να εκλέξει βουλευτή κι αυτή η αύξηση θα περνούσε στα ψιλά, αν δεν ήταν η ρητορική αυτού του κόμματος που το έκανε ενδιαφέρον. Το περιφερειακό αυτό κόμμα διεκδικεί για το Γιορκσάιρ τα ίδια προνόμια που έχει η Σκωτία και η Ουαλία, αυτόνομο κοινοβούλιο και διοίκηση. Για την ώρα έχει μικρή επιρροή, αλλά αυτή η εντυπωσιακή αύξηση δείχνει ότι όλο και περισσότεροι το σκέφτονται…

Ψήφο στους απόντες: Στη Σκωτία οι εθνικιστές καταποντίστηκαν. Από την σχεδόν απόλυτη κυριαρχία τους το 2015, όταν κέρδισαν 56 έδρες στις 59 περιφέρειες της Σκωτίας, έπεσαν τώρα στις 35 και τίθεται ακόμα περισσότερο σε αμφιβολία το αν οι Σκωτσέζοι επιθυμούν ένα δεύτερο δημοψήφισμα σχετικά με την αποχώρηση της περιοχής τους από το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι άλλοι εθνικιστές, όμως, τα κατάφεραν πολύ καλά σε σχέση με τις δυνάμεις τους. Το Κόμμα της Ουαλίας όχι μόνο διατήρησε τις δυνάμεις του σε σχέση με το 2015 (παρά τις αντίθετες προβλέψεις που το έφερναν μέχρι και να μην έχει ούτε έναν βουλευτή από τους τρεις που εξέλεξε), αλλά κέρδισε μια έδρα παραπάνω. Στη Βόρεια Ιρλανδία το εθνικιστικό Σιν Φέιν κέρδισε για πρώτη φορά στην ιστορία του επτά έδρες (από τις συνολικά 18 της περιοχής). Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι οι Βορειοϊρλανδοί ψήφισαν μαζικά το συγκεκριμένο κόμμα, αν κι έχει διευκρινιστεί εδώ και δεκαετίες ότι οι υποψήφιοί του δεν συμμετέχουν στις εργασίες του βρετανικού κοινοβουλίου και θεωρούνται μονίμως απόντες!

Κόκκινο Λονδίνο: Η κυριαρχία των Εργατικών στο Λονδίνο ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο. Από τις 73 έδρες της βρετανικής πρωτεύουσας κέρδισαν τις 54, ποσοστό επιτυχίας που ξεπερνάει το 70%! Οι Συντηρητικοί περιορίστηκαν σε 17 έδρες και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες σε τρεις. Το αποτέλεσμα, φυσικά, έχει να κάνει και με τον φόβο του Λονδίνου σε σχέση με την απόφαση για το Brexit. Οι Λονδρέζοι ανησυχούν ότι με την αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση η πόλη τους θα χάσει κάποια (έως και… πολλή) από τη λάμψη της και την οικονομική της σημασία ως παγκόσμια μητρόπολη των υπηρεσιών και έδρα μερικών από τις μεγαλύτερες εταιρίες της υφηλίου.

Δημοκρατικοί Ενωτικοί: Το κόμμα αυτό της Βόρειας Ιρλανδίας αποτελεί το «μαξιλαράκι» των Συντηρητικών για να διατηρήσουν την εξουσία της χώρας. Αν προστεθούν οι δέκα έδρες του σ’ αυτές της Τερέζα Μέι θα υπάρξει πλειοψηφία, έστω και οριακή (μόλις τριών εδρών). Θεωρείται, πάντως, σίγουρο ότι αυτή η «συγκατοίκηση» θα αμβλύνει κατά πολύ τη ρητορική των Συντηρητικών όσον αφορά το Brexit, καθώς οι Βορειοϊρλανδοί είναι γενικά αντίθετοι στην αποχώρηση της Βρετανίας και θα επιδιώξουν να συμφωνήσουν με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. μια «ιδιαίτερη» οικονομική σχέση του κράτους τους με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά.

Αργύρης Παγαρτάνης 
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)