Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

1987 και 2004: ίδιοι σταθμοί, διαφορετικό ταξίδι

Σε κάτι ημέρες σαν τη χθεσινή, που γιορτάσαμε τα τριαντάχρονα του Ευρωπαϊκού στο μπάσκετ (διχασμένοι ως έναν βαθμό με τις απουσίες Γκάλη-Γιαννάκη), η μνήμη είναι παράδεισος. Το ΄87 αποτελεί τον σταθμό
απογείωσης για το ελληνικό μπάσκετ. Είναι η μάνα που γέννησε μια σειρά από άλλες μεγάλες επιτυχίες: το Ευρωμπάσκετ του 2005, το Μουντομπάσκετ του 2006, τη νίκη επί της Αμερικής τού Λεμπρόν, τον μεγάλο Άρη που λατρεύτηκε από «αλλόθρησκους» όσο καμιά ομάδα, και άλλες πολλές ευτυχισμένες στιγμές της μπασκεστικής Ελλάδας.

Φυσικά, από το μακρινό ορμητήριο του ’87 ξεκίνησε η διαδρομή που οδήγησε τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό –εννέα φορές συνολικά– στο θρόνο της Ευρώπης. Αν και αυτό οφείλεται εν πολλοίς στην «τρέλα» κάποιων ανθρώπων που έβαλαν λεφτά, αγάπη και μεράκι για να χτιστούν δυο μπασκετικές αυτοκρατορίες.

Το ’87 είναι επιτυχία που αξιοποιήθηκε σε επίπεδο εθνικής ομάδας και σε συλλογικό. Θα μπορούσε να αξιοποιηθεί περισσότερο αν υλοποιούνταν όλες οι υποσχέσεις τής Πολιτείας που σηκώθηκαν ψηλά τότε από το κύμα του ενθουσιασμού. Είναι αλήθεια ότι το μπάσκετ δεν αναπτύχθηκε ομοιόμορφα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα από το 2000 και μετά. Έγινε υδροκέφαλο, με ένα πρωτάθλημα δύο ταχυτήτων, αλλά όπως και να το πάρεις κάτι έγινε –κάτι πολύ και όχι κάτι λίγο.

Αντίθετα, το «2004» στο ποδόσφαιρο έμεινε ουσιαστικά αναξιοποίητο. Έδωσε μια ώθηση στην Εθνική, ένα σπρώξιμο, ένα σκούντημα, έβαλε την ομάδα που αντιπροσωπεύει όλους μας, σε άλλα Euro και Μουντιάλ, αλλά ώς εκεί. Σε συλλογικό επίπεδο το ποδόσφαιρο βυθίστηκε στη μετριότητα, στη μονοχρωμία, στη σήψη, στη φτώχεια, στην ερήμωση της κερκίδας (όχι, βέβαια, πως στο μπάσκετ πλημμυρίζουν από λαό τα γήπεδα).

Τώρα, το ποδόσφαιρο, ετοιμάζεται για να γιορτάσει σε περίπου 20 ημέρες της δική του επέτειο για τη μεγάλη επιτυχία στην Πορτογαλία. Καλά θα κάνει, αλλά σημασία στον αθλητισμό και στη ζωή δεν έχει η ανάμνηση, αλλά η συνέχεια. Στην περίπτωση του ελληνικού ποδοσφαίρου συμβαίνει το αντίθετο. Γιατί λίγο καιρό αφ’ ότου έμαθε να σκαρφαλώνει, άρχισε πάλι να σέρνεται.

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης)