Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Τα δύο Survivors του Αλαφούζου

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Συμβαίνει από χρόνια, αλλά τώρα η επιτάχυνση από το βάρος τής φανέλας του, τον απειλεί με συντριβή. Ο πάτος τού βαρελιού σε αυτήν την ιλιγγιώδη κάθοδο είναι η τελευταία θέση στα πλέι οφ. Ένας πάτος που μπορεί να σπάσει και να τον στείλει ακόμα πιο κάτω. Αν και ο Παναθηναϊκός των τελευταίων χρόνων είναι μαθημένος στα αγωνιστικά στραπάτσα τύπου «Καμπάλα», η πέμπτη
θέση στη γενική βαθμολογία του πρωταθλήματος θα συνθέσει νέα στιβάδα κινδύνων.

Γιατί ο προγραμματισμός για το χτίσιμο αξιόμαχης ομάδας στο (θεωρητικά) αναβαθμισμένο πρωτάθλημα της επόμενης περιόδου, κλονίζεται πριν καν αρχίσει.
Γιατί η ξεκούραση ποδοσφαιριστών και επιτελείου θα έχει διάρκεια σχολικών διακοπών Πάσχα.
Γιατί οι όποιες μεταγραφές και αλλαγές στο ρόστερ δεν θα έχουν προχωρήσει και η προετοιμασία θα γίνει σε συνθήκες «προσωπικού ασφαλείας».
Γιατί ως τέταρτος στα πλέι οφ και πέμπτος στη γενική κατάταξη θα αρχίσει να παίζει στον γύρο του Γιουρόπα όπου συναγελάζονται, με άλλες «πιο ομάδες», και κάποια από τα ποδοσφαιρικά «υπόλοιπα» της Ευρώπης.
Γιατί τις συνέπειες της πρώιμης προετοιμασίας θα τις βρει μπροστά του, σε μια αγωνιστική περίοδο με, πιθανόν, ιστορικές αλλαγές στις ποδοσφαιρικές δομές και με επιβαρυμένο πρόγραμμα.

Για όλα αυτά (και όχι μόνο) η αποφυγή τού πάτου στα πλέι οφ είναι για τον Παναθηναϊκό θέμα επιβίωσης. Ο Γιάννης Αλαφούζος στέκεται μπροστά σε δύο Survivors. Το ένα, το τηλεοπτικό, χαλάει κόσμο. Το άλλο, το ποδοσφαιρικό, χαλάει τη διάθεση των Παναθηναϊκών φιλάθλων που μετράνε στωικά χαμένες χρονιές και ετοιμάζονται να αθροίσουν άλλη μία.


Κατά τα άλλα, ο Μαρίνος Οζουνίδης διαχειρίζεται ιδανικά και στο μέτρο του δυνατού τα ελλείμματα μιας μισοδιαλυμένης ομάδας. Ελλείμματα σε παίκτες πρώτης γραμμής, όπως προχθές στο παιχνίδι με την ΑΕΚ. Ελλείμματα σε διοικητική σταθερότητα, με το μετέωρο βήμα τού Αλαφούζου προς την έξοδο. Ελλείμματα οικονομικά με οφειλές στους παίκτες. Και ελλείμματα σεβασμού απέναντι σε έναν σύλλογο μοιρολάτρη, που εκλιπαρεί για δικαιοσύνη όταν άλλοι επιβάλλουν την αδικία και αναδιανέμουν την Ισχύ στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το οποίο εδώ και δεκαετίες είναι κατεχόμενο. Όχι πάντα από τους ίδιους. 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Παρασκευής)