Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Η Eurovision, οι φίλοι μας η Ισπανοί και ένα παλιό σκανδιναβικό σκάνδαλο

ΟΣΑ, ΠΙΘΑΝΟΝ, ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΙΚΟ ΘΕΣΜΟ

Διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision. Πανηγυράκι, δεν είναι να ασχολείσαι, λέει ο ένας. Ευρωπαϊκό ραντεβού, το βλέπει όλη η Ευρώπη, αντιτείνει ο άλλος. Όποια κι αν είναι η γνώμη σας, πρόκειται για ένα τηλεοπτικό γεγονός που θα φέρει αρκετούς
Έλληνες απόψε το βράδυ μπροστά στις τηλεοράσεις τους, με πίτσες και μπύρες, όπως και στους ποδοσφαιρικούς αγώνες! Να, μερικά σχετικά άγνωστα στοιχεία, για να κάνετε τον έξυπνο στους βραδινούς σας συνομιλητές…
Βαθμολογία: Το περίφημο «12άρι», το άριστα της Eurovision, δεν καθιερώθηκε εξαρχής. Υπήρξαν διάφορα συστήματα μέχρι το 1974, που αποφασίστηκε να υπάρξει αυτή η μορφή βαθμολόγησης (από το 1 ως το 8, 10, 12 για δέκα διαφορετικά τραγούδια). Αυτή που άντεξε περισσότερο ήταν η παρουσία δέκα κριτών από κάθε χώρα, οι οποίοι έδιναν ένα βαθμό ο καθένας σε όποιο τραγούδι ήθελαν, εννοείται εκτός από το δικό τους.

Λουγκάνο: Σε σχέση με το λαμπερό θέαμα που προσπαθούν να μας παρουσιάσουν σήμερα οι χώρες, η αρχή ήταν πολύ ταπεινή. Το 1956, που έγινε ο πρώτος διαγωνισμός στο Λουγκάνο της Ελβετίας, κάθε χώρα από τις επτά που συμμετείχαν είχε δύο τραγούδια και η κριτική επιτροπή, που βαθμολογούσε, δεν είχε οπτική επαφή με τους ερμηνευτές! Τα δύο μέλη της κριτικής επιτροπής από το Λουξεμβούργο δεν ταξίδεψαν στο Μιλάνο και αντ’ αυτών ψήφισαν δεύτερη φορά οι διοργανωτές Ελβετοί! Γi’ αυτό και το δικό τους τραγούδι, με τίτλο «Ρεφρέν», αναδείχτηκε πρώτο.

Μακούλης: Γνωρίζουμε για την συμμετοχή της Βίκυ Λέανδρος και της Νανάς Μούσχουρη με άλλες  χώρες στην διαδικασία της Eurovision, ωστόσο ένας άλλος Έλληνας είχε κάνει την αρχή. Ο Τζίμης Μακούλης, από τους σταρ του ελληνικού τραγουδιού τη δεκαετία του ’60, με διεθνή καριέρα στη Γερμανία, εκπροσώπησε την Αυστρία το 1961. Πήρε μόλις έναν πόντο και τερμάτισε τελευταίος. Θρυλείται ότι κατά τη διάρκεια του τραγουδιού ξέχασε τα λόγια.

Μαρόκο:  Όσοι έχετε μείνει με την απορία πώς η Αυστραλία συμμετέχει σ’ έναν ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού, μάθετε ότι εκτός από το Ισραήλ (που είναι φυσικά ασιατική χώρα, αλλά λόγω πολιτικών συνθηκών και μόνο συμμετέχει στην Ευρώπη) στη Eurovision συμμετείχε για μία φορά και το… Μαρόκο! Το 1980 το τόλμησε, πήρε επτά πόντους μόνο και αποχώρησε, παρ’ ότι είχε στείλει την μεγαλύτερη εγχώρια ντίβα του, τη Σαμίρα Μπενσαϊντ. Σύμφωνα με την EBU, είχαν εκφράσει κατά καιρούς πρόθεση συμμετοχής και η Τυνησία και ο Λίβανος. Το μοναδικό ευρωπαϊκό έδαφος που δεν έχει συμμετάσχει ποτέ στο διαγωνισμό είναι το Λιχτενστάιν.

Σκάνδαλο: Οι «πολιτικές» ψήφοι δεν είναι κάτι νέο στη Eurovision. Το 1963, μάλιστα, υπήρξε ξεδιάντροπη «γειτονική» εύνοια. Στην τηλεφωνική ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της Νορβηγίας ο σχολιαστής έκανε επίτηδες λάθος, δίνοντας πρώτα τους βαθμούς και μετά το όνομα της χώρας. Όταν η παρουσιάστρια αντιλήφθηκε το λάθος, του ζήτησε να αλλάξει τη σειρά, εκείνος είπε ότι θα το έκανε, αρκεί να του έδιναν λίγο χρόνο και να του τηλεφωνούσαν στο τέλος της ψηφοφορίας, άρα θα γνώριζε τι θα έπρεπε να «δώσει» για να αναδειχτεί πρώτο το τραγούδι της γειτόνισσας Δανίας, που πάλευε για την πρωτιά με την Ελβετία. Οι βαθμοί άλλαξαν και η Δανία νίκησε.

Θρίαμβος: Στην ιστορία του θεσμού το πιο καταλυτικό τραγούδι ήταν το ιταλικό “No ho l’eta” της Τζιλιόλα Τσινκέτι το μακρινό 1964. Κέρδισε με 49 βαθμούς, έναντι μόλις 17 του δεύτερου, σχεδόν τριπλάσια βαθμολογία. Κάτι τέτοιο είναι σχεδόν απίθανο να καταρριφθεί με το υπάρχον σύστημα βαθμολογίας.

Πορτογαλία: Η συμπαθής χώρα της Ιβηρικής κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων συμμετοχών στην ιστορία της Eurovision (49 με τη φετινή) χωρίς να καταφέρει ούτε μια φορά να τερματίσει στην πρώτη θέση, μάλλον ούτε καν στην πρώτη πεντάδα. Φέτος λένε ότι έχει πιθανότητες μ’ ένα μελωδικό άσμα.

Αποκλεισμός: Όσοι ασχολείστε με το θεσμό, γνωρίζετε ασφαλώς ότι η Ρωσία δεν συμμετέχει στον φετινό διαγωνισμό, επειδή η τραγουδίστρια δεν έχει δικαίωμα εισόδου στην Ουκρανία λόγω επίσκεψής της στην αμφισβητούμενη (και κατεχόμενη πλέον από τους Ρώσους) περιοχή της Κριμαίας. Ο πρώτος «πολιτικός» αποκλεισμός, όμως, συνέβη το μακρινό 1968 στην Ισπανία. Ο Ζοάν Μανουέλ Σεράτ κλήθηκε να εκπροσωπήσει τη χώρα με το τραγούδι “La La La”, όμως η επιμονή του να τραγουδήσει στα καταλανικά του στοίχισε τον αποκλεισμό, με παρέμβαση του ίδιου του «καουντίλιο» Φράνκο, όπως λέγεται. Τη θέση του πήρε η Μασιέλ, μια δημοφιλέστατη Καστιλιάνα καλλιτέχνιδα, που είπε το τραγούδι κι έφτασε στην πρώτη θέση!

Οι καλύτεροι: Η Ελλάδα έχει δώσει συνολικά 235 βαθμούς στην Κύπρο σε τελικούς Eurovision. Η δεύτερη πιο «δημοφιλής» χώρα στην ιστορία του θεσμού είναι η Ισπανία, της έχουμε δώσει 137 πόντους. Η Γαλλία ακολουθεί με 136. Φυσικά τους περισσότερους βαθμούς σε τελικούς τους έχουμε πάρει από την Κύπρο (300), ωστόσο στη δεύτερη θέση είναι επίσης η Ισπανία (125) και ακολουθούν το Ηνωμένο Βασίλειο (120) και η Αλβανία (119).

Αργύρης Παγαρτάνης
(Δημοσιεύεται στη Live Sport του Σαββάτου με τίτλο «Όσα δεν ξέρετε για τη Eurovision»)