Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Θέλω και ο γιος μου να αγαπήσει την ΑΕΚ, αλλά σκέφτομαι...

... ΤΙΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΤΡΕΧΑΝ ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΑΕΡΟΓΕΦΥΡΑ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΣΠΑΘΙΑ 

Είμαι κι εγώ πατέρας, γονιός. Και θέλω ο γιος μου να αγαπήσει την ΑΕΚ, να μάθει την ιστορία της, να γίνει γηπεδικός υποστηρικτής της. Το θέλω πραγματικά; Θα είναι αλήθεια σωστό και τίμιο απέναντί του να μπω στη διαδικασία, τώρα που ακόμα είναι μικρός, αυτής
της εκμάθησης; Ή μήπως καλύτερα να το αποφύγω; Βασανίζουν τη σκέψη μου όλα αυτά που είδα μπροστά μου. Η λέξη σοκ είναι αδύναμη για να περιτυλίξει αυτό που νιώθω. Σκεφτόμουν τους γονείς. Τις μητέρες των παιδιών αυτών που έτρεχαν πάνω σε μια αερογέφυρα απέναντι σε (εκατέρωθεν) μαχαίρια και σπαθιά.

Κρατήστε τα παιδιά σας μακριά από τα γήπεδα. Δεν αξίζει να ασχοληθούν ενεργά. Δεν πρέπει να μυηθούν οπαδικά διότι είναι μαθηματικά βέβαιο ότι κάποια από αυτά, αύριο θα κρατήσουν όπλα και θα πράξουν τα ίδια. Αυτό το γράφω για να το ακούσω κι εγώ ο ίδιος. Να το νιώσω και να το εμπεδώσω. Να αναζητήσω τον τρόπο που θα του μάθω να αγαπάει το ποδόσφαιρο, τον αθλητισμό, την ομάδα για την ιστορία και το παρελθόν της, κρατώντας τον μακριά από όλα αυτή την αρρωστημένη και εξευτελιστική για το ανθρώπινο γένος κατάσταση. Γράφω όπως το νιώθω. Με στεναχώρια και οργή.

Βαγγέλης Αρναούτογλου 
(Απόσπασμα από άρθρο του δημοσιογράφου, ρεπόρτερ της ΑΕΚ, στο sport24.gr. Διαβάστε το ολόκληρο εδώ