Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Μανόλης Καψής: «Η φτώχεια θέλει καλοπέραση» και...

...ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΡΑΣΙ ΑΝΑΣΑ - Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΤΟΥ MEGA ΕΧΕΙ ΣΤΗΛΗ ΣΕ ΣΑΪΤ ΟΙΝΟΦΙΛΙΑΣ, ΓΡΑΦΕΙ ΣΕΙΡΑ ΑΡΘΡΩΝ ΓΙΑ ΟΙΝΟΥΣ (ΜΕ ΒΑΘΙΑ ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ, ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ) ΚΑΙ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ «ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΗ» ΜΑΓΕΙΡΙΤΣΑ ΤΟΥ Μ. ΣΑΒΒΑΤΟΥ

Το βράδυ της Ανάστασης ήμασταν στη Λεονή και τον Παντελή. «Πειραγμένη» μαγειρίτσα, αρνί που είχε ετοιμάσει η Ελιζαμπέτα, τυριά σαλάτες και όλα τα καλά. Η φτώχεια θέλει καλοπέραση. Ξεκινήσαμε με ένα ροζέ της Σεμέλης. Ωραιότατο.
Χωρίς αυτή την τόσο έντονη γεύση τριαντάφυλλο που σε γλυκαίνει... Από Αγιωργίτικο βέβαια, αλλά νομίζω βάζει και λίγο Syrah ή Merlot θα σας γελάσω. Όταν βγήκε η μαγειρίτσα το γυρίσαμε στο κόκκινο. Μην αρχίσετε τα ιδία, ναι
ξέρω περισσότερο πάει μια Μαλαγουζιά ( ή ένα Σαββατιανό περασμένο από βαρέλι Ακακίας…) εμείς πήγαμε απευθείας στο κόκκινο…

Υπήρχε λόγος. Μόλις είχε γυρίσει η Αλεξάνδρα ( όχι η δική μου, του Διαμαντή) από το Παρίσι και είχε φέρει ένα Pomerol. Κατά σύμπτωση ένα Pomerol είχε φέρει και η Μαρία που συνοδευόταν φέτος από την μικρή Μαριάννα. Τα ανοίξαμε και πέσαμε πάνω τους.. Λάθος μέγα.

Αν και είχαν τα σημάδια του καλού κρασιού και τα απολαύσαμε, έπρεπε να τα αφήσουμε τουλάχιστον μερικές ώρες να ανασάνουν. Θα ήταν 10 φορές καλύτερα. Θα μου πείτε,  αυτό δεν πρέπει να κάνουμε με όλα τα κόκκινα; Εγώ συμφωνώ. Ακόμα και με τα πολύ φρέσκα.. πόσο μάλλον με τα παλαιωμένα.

Αλλά όταν το κρασί είναι εισαγωγής, νομίζω είναι απαραίτητο. Θέλει λίγο οξυγόνο το κρασί να βγάλει τα αρώματά του. Για να μην πω ότι πρέπει να μπει σε κανάτα και με πείτε ξιπασμένο..  Δεν βαριέσαι όμως.. Άλλωστε μετά το τρίτο ποτήρι, παύεις να είσαι πολύ αυστηρός…

Μανόλης Καψής

Δείτε εδώ τα (ενδιαφέροντα, είναι αλήθεια) άρθρα του οινόφιλου Μανόλη Καψή στο greekcellar.gr 

Αν σας αρέσει το μπλογκ του Harddog δείξτε το στο facebook πατώντας εδώ