Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Το γήπεδο! Αχ, αυτό το γήπεδο (*)

Για να χτιστεί ο Πύργος του Άιφελ χρειάστηκαν δυο χρόνια, για τον Παρθενώνα εννέα συν πέντε για τα αετώματα, για τον Κολοσσό της Ρόδου δώδεκα, για τον Φάρο της Αλεξάνδρειας είκοσι, για την Πυραμίδα του Χέοπος τριάντα και για το Σινικό Τείχος περί τους τρεις αιώνες – μπορεί και μερικές εκατονταετίες ακόμα αν υπολογίσουμε και τα «τειχαλάκια» που προηγήθηκαν.
Το χτίσιμο του γηπέδου του Παναθηναϊκού μπορεί να πάρει περισσότερο χρόνο από όσο χρειάστηκε το κινεζικό τείχος, με όλους αυτούς τους Κινέζους που
έχουν σκύψει πάνω από το μεγαλύτερο διαχρονικό πρόβλημα του Τριφυλλιού, το έχουν καταγράψει, το έχουν διαγνώσει, το έχουν αρχειοθετήσει και μετά το παράτησαν για τους επόμενους Κινέζους που κάνουν διαδρομές στην ταλαίπωρη χώρα.
Το γήπεδο του Παναθηναϊκού είναι η μεγάλη ευκαιρία της Ελλάδας να κάνει παγκόσμιο ρεκόρ μακροβιότερης προετοιμασίας για την κατασκευή και εκτέλεση ενός οικοδομήματος. Ένα θέμα κουραστικό, μια αδιάκοπη επαναφορά αισιοδοξίας, που τη διαδέχεται ο ενθουσιασμός, το μοτέρ της πρώτης μπουλντόζας που καθαρίζει το οικόπεδο, οι αγανακτισμένοι πολίτες τού Παπάγου, τα πετούμενα του Βοτανικού, οι υπουργοί ΠΕΧΩΔΕ, οι ανήσυχοι κάτοικοι περίοικοι, οι δήμαρχοι. Και μετά πάλι εμπόδια, λάθος χειρισμοί, απορρίψεις, προσγειώσεις!
Αν συγκεντρωθούν όσα έχουν γραφτεί, ανακοινωθεί, νομολογηθεί, ειπωθεί γι’ αυτό το θέμα θα γίνουν άπειροι τόμοι. Ένα θέμα κουραστικό, που θρυμματίστηκε από το αναμάσημα, έγινε πολτός από τον μηρυκασμό.
Η Πολιτεία και τα όργανά της δεν βοηθάνε, αγνοώντας ότι ένα γήπεδο είναι ΚΑΙ προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, ότι σημαίνει ΚΑΙ ανάπτυξη, ότι αποτελεί ΚΑΙ πολιτισμό, ότι λειτουργεί ευεργετικά ΚΑΙ στην οικονομική ζωή γιατί δίνει δουλειά και φέρνει πόρους.
Το γήπεδο του Παναθηναϊκού έχει γίνει προεκλογικός τζόγος. Και οι υπουργοί υπόσχονται, πριν εξαερωθεί η εξουσία τους, ανώγεια και κατώγεια, ενώ ο σημερινός δήμαρχος ορκίζεται παραμονές εκλογών –έτσι ξεκούδουνα και για πρώτη φορά– ότι είναι Παναθηναϊκός οπαδός. Αλλά ανωμοτί! Μην του πέσει καμιά κερκίδα στο κεφάλι.

(*) Το άρθρο δημοσιεύτηκε πριν από δυόμισι χρόνια (17.09.14) σε αυτήν τη στήλη. Ελάχιστα θα άλλαζα για να σχολιάσω τη νέα γηπεδολογία για τον Παναθηναϊκό. (Αυτή τη φορά θέλω να πιστέψω, αλλά μένω κουμπωμένος). 

Διον. Βραϊμάκης 
(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Παρασκευής με τη σημείωση του αστερίσκου)

Αν σας αρέσει το μπλογκ του Harddog δείξτε το στο facebook πατώντας εδώ