Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Η ομάδα του 78χρονου προπονητή που ξεπήδησε από έναν πολυετή εμφύλιο

Η ΤΡΑΓΙΚΗ (ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΩΡΑΙΑ) ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΠΑΣΚΕΤ ΝΟΤΙΟΥ ΣΟΥΔΑΝ - ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, Η (ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ) ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΟΗΕ ΚΑΙ ΟΙ ΥΨΗΛΟΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Την περασμένη εβδομάδα στο Κάιρο της Αιγύπτου έγιναν οι αγώνες ενός προκριματικού ομίλου για το Παναφρικανικό πρωτάθλημα μπάσκετ, που θα διεξαχθεί τον προσεχή Ιούλιο στο Κογκό. Θα ήταν μια διοργάνωση χωρίς
πολλές συγκινήσεις (τα μεγάλα φαβορί Αίγυπτος και Ουγκάντα πήραν με άνεση τα δύο εισιτήρια για την τελική φάση) αν μια ομάδα από τις επτά που μετείχαν δεν έκλεβε την παράσταση μόνο και μόνο με τη συμμετοχή της.
Η ομάδα του Νότιου Σουδάν πέρασε από χίλια κύματα μέχρι να μαζευτεί και να μπει στο γήπεδο, γι’ αυτό θεωρήθηκε νικήτρια πριν καν παίξει. Κι όχι μόνο έπαιξε, αλλά γεύτηκε και τις πρώτες της νίκες, φάνηκε αντάξια του ένδοξου παρελθόντος της (έστω κι αν δεν είναι απόλυτα δικό της) και επιβεβαίωσε τον ρητό που λέει ότι το μπάσκετ ταιριάζει στους ψηλούς!

Το Νότιο Σουδάν έγινε κράτος μόλις το 2011 και «τεχνικά» θεωρείται η πιο νεαρή ανεξάρτητη χώρα πάνω στη γη. Όπως λέει και το όνομά του, βρίσκεται στο νότο της χώρας που έχουμε μάθει να αναγνωρίζουμε ως Σουδάν, από την οποία αποσχίστηκε με επίσημο δημοψήφισμα εκείνη τη χρονιά. Υποτίθεται ότι η ανεξαρτησία θα έκλεινε μια μακρά περίοδο εμφύλιου σπαραγμού, αφού από το 1956 που υφίσταται κράτος Σουδάν υπήρχαν προβλήματα στο νότο. Η πλειοψηφία των Σουδανών μπορεί να είναι αραβογενείς, ωστόστο στο νότο κυριαρχούν οι μαύρες φυλές, οι οποίοι δεν είναι καν μουσουλμάνοι, και βρίσκονταν σε καθεστώς διωγμού σ’ όλη τη ζωή τους.

Περιμένοντας μια απόφαση 

Κατά σύμπτωση (;) ακριβώς εκεί που χαράχτηκαν (υπό την αιγίδα της… διεθνούς κοινότητας) τα σύνορα μεταξύ του Σουδάν και του Νότιου Σουδάν αναβλύζει πετρέλαιο! Προφανώς και οι δύο χώρες θέλουν τα κοιτάσματα για λογαριασμό τους. Ο ΟΗΕ, εφαρμόζοντας τη σολομώντεια λύση, απλά δέχτηκε ότι η επίμαχη περιοχή Αμπιέι, στην οποία βρίσκεται το κύριο μέρος των κοιτασμάτων, παραμένει μετέωρη και θα αποφασιστεί στο μέλλον σε ποιον ανήκει!

Οι κάτοικοι του Νότιου Σουδάν έχουν ένα από τα χειρότερα βιοτικά επίπεδα στον πλανήτη και ένα από τα μικρότερα προσδόκιμα ζωής. Η απόλυτη φτώχεια, η πείνα και η εξαθλίωση είναι καθημερινές εικόνες. Οι υποδομές είναι σχεδόν ανύπαρκτες, αφού η κυβέρνηση ασχολείται με το να τιθασεύσει τις αντάρτικες ομάδες, που περιδιαβαίνουν τις περιοχές της, κι όχι να φτιάξει δρόμους, σχολεία και νοσοκομεία.

Σ’ αυτό το κλίμα δεν μπορεί, φυσικά, να ευδοκιμήσει αθλητισμός. Οι νέοι της χώρας έχουν στο νου τους να μείνουν ζωντανοί και να βρουν ένα πιάτο φαΐ, όχι να γυμναστούν και να ασχοληθούν με τα σπορ. Η χώρα, όμως, χρειάζεται ήρωες, και όχι από τα πεδία των μαχών. Έτσι η νεόκοπη (ιδρυθείσα μόλις το 2013) ομοσπονδία μπάσκετ του Νοτίου Σουδάν αποφάσισε να αναθέσει στον Αμερικάνο Τζέρι Στιλ έναν ρόλο περισσότερο… ιεραποστολικό και λιγότερο προπονητικό!

Ο προπονητής που... έψαχνε τους παίκτες 

Ο 78χρονος σήμερα Στιλ, με προπονητική θητεία σε αμερικάνικα πανεπιστήμια δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, δούλευε σε μια άλλη πολύπαθη εθνική ομάδα, αυτή της Παλαιστίνης, ως το 2015. Τότε χτύπησε το τηλέφωνό του και του ανατέθηκε μια πολύ περίεργη δουλειά. Δεν έπρεπε μόνο να προπονήσει κάποιους, αλλά να τους… βρει κιόλας! Οι δεκαετίες του εμφύλιου πολέμου έχουν οδηγήσει πολλούς Νοτιοσουδανούς στην ξενιτειά, με πολυπληθή παρουσία κυρίως στην Αυστραλία και τις ΗΠΑ.

Ο Στιλ στρώθηκε αμέσως στη δουλειά. Επικοινώνησε με τις τοπικές μεταναστευτικές κοινότητες, ρώτησε, έψαξε, είδε βίντεο, έκανε πολλά ταξίδια. Αυτό που τον εμψύχωνε, όπως είπε, είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό παικτών που προσέγγισε είπε αμέσως «ναι» στην πρόταση να παίξει για τη νέα εθνική ομάδα. Αρκετοί από τους παίκτες δεν έχουν καν γεννηθεί στη χώρα, άλλοι έφυγαν σε πολύ μικρή ηλικία μαζί με τους γονείς τους, κουβαλώντας τραυματικές εικόνες. Παρ’ όλα αυτά η ιδέα της πατρίδας δεν έσβησε.

Οι φανέλες 10΄ πριν από το τζάμπολ
Έτσι φτιάχτηκε η εθνική του Νότιου Σουδάν, που ταξίδεψε στην Αίγυπτο. Με δέκα κι όχι δώδεκα παίκτες, που αγωνίζονται τώρα στην Αυστραλία, σε κολέγια των ΗΠΑ, στην 3η κατηγορία της Ιταλίας. Μια ομάδα που δεν είχε κάνει μαζί ούτε μια προπόνηση, που είδε τις φανέλες της να φτάνουν μόλις δέκα λεπτά πριν την έναρξη του πρώτου ματς με την  Αίγυπτο, έκανε δύο νίκες σε πέντε ματς, ηττήθηκε με 11 πόντους διαφορά από την γηπεδούχο (η οποία νίκησε σε όλα τα άλλα ματς με μέσο όρο 37 πόντους) κι έδειξε ότι το μέλλον της ανήκει.

Οι πιο ψηλοί του κόσμου

Και της ανήκει γιατί το μπάσκετ της ταιριάζει. Οι Ντίνκα και οι Νούερ, οι πολυπληθέστερες φυλές του Νότιου Σουδάν, είναι σύμφωνα με τις μετρήσεις οι πιο ψηλοί άνθρωποι στον κόσμο, με μέσο όρο ύψους (ανδρών και γυναικών) το 1μ.83! Ντίνκα ήταν ο Μανούτε Μπολ, ο ψηλότερος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ (2μ.31), που ήταν ατραξιόν για μια δεκαετία (1985-95) στο πιο απαιτητικό πρωτάθλημα του πλανήτη. Ντίνκα είναι και ο Λούολ Ντενγκ, που παίζει τώρα στους Λος Άντζελες Λέικερς.

Αργύρης Παγαρτάνης 
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής με τίτλο «Οι νικητές που τερμάτισαν πέμπτοι»)