Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Αυτός που μου πέταξε το προφυλακτικό δεν θα μάθει ποτέ ποια είμαι εγώ

Η ΜΕΡΙΑ ΔΕΔΟΥΣΗ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΚΑΙ  ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΔΡΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ

Χτες το βράδυ, λοιπόν, που βγήκα σε ένα μπαρ με τους φίλους μου να παρτάρω κι εγώ λίγο, κάποιος άγνωστος πέταξε ξαφνικά επάνω μου αυτό που βλέπετε στη φωτογραφία (φωτό πιο κάτω).  Επί τούτου και απρόκλητα. Αυτό θα πω μόνο. Διότι, δεν θα μπω βέβαια στη διαδικασία να
εξηγήσω το εμετικό «αν έδωσα δικαίωμα», ούτε αν η φούστα μου ήταν ή δεν ήταν υπερβολικά κοντή, ούτε αν χόρευα ή δεν χόρευα έξαλλα, ούτε αν ήμουν ή δεν ήμουν με γκόμενο, ούτε τίποτα απ’όλα αυτά, δεν το παίζω εγώ το Law and Order, που το θύμα πρέπει να πάει στο δικαστήριο και να απολογηθεί και να εξηγήσει ότι δεν πήγαινε γυρεύοντας να βιαστεί.

Είναι, άλλωστε, δεδομένο ότι «δίνω δικαίωμα». Είναι δεδομένο ότι στο μυαλό του άντρα που θέλει να κανιβαλίσει (σεξουαλικά, αυτό τους είναι το εύκολο) μια γυναίκα, η ίδια ντε φάκτο πάει γυρεύοντας. Επειδή υπάρχει και μόνο, επειδή έχει ωραίο κώλο, επειδή δεν κρύβεται, επειδή απλά πέρασε από το οπτικό του πεδίο. Βασικά, επειδή μπορεί. Επειδή είναι άντρας και έχει πουλί και πηδάει, τελεία. Ήταν, λοιπόν, ένα αποκριάτικο «αστειάκι»; Απ όσους το είπα πάντως, ή το είδαν να συμβαίνει, δεν το βρήκε κανείς αστείο. Προσωπικά δεν ταράχτηκα πολύ.

Ο άντρας της δικής μου παρέας θα μπορούσε άνετα, με ένα νεύμα, να τα κάνει όλα πουτάνα, το ίδιο και ένας άλλος φίλος που βρέθηκε τυχαία εκεί και του διηγήθηκα το συμβάν. Το μαγαζί θα γινόταν από αποκριάτικο «καλοκαιρινό», αλλά εμείς είμαστε ευγενείς και δεν τα κάνουμε αυτά και αφήνουμε τους κανίβαλους να κάνουν ό,τι γουστάρουν, γκράτις και ατιμωρητί, ελπίζοντας ότι παίρνουν τη στάση μας ως παράδειγμα και την επόμενη φορά θα είναι λιγότερο κανίβαλοι. Μαλακίες, φυσικά, αυτό δεν συμβαίνει ποτέ. Η ευγένεια και η καλή συμπεριφορά εκλαμβάνεται απλώς ως αδυναμία από τον κανίβαλο, διότι αυτός δεν ξέρει άλλο κώδικα συμπεριφοράς από το νόμο του ισχυρότερου. Και του θρασύτερου.

Εντάξει, προφυλακτικό δεν μου έχουν ξαναπετάξει ποτέ, μου έχουν πετάξει ότι πιθανό αντικείμενο, από λουλούδια μέχρι ένα μπριγιάν που του γύρισα ενός πίσω και μου το εκσφενδόνισε στο μάτι, αλλά δεν ήταν φυσικά η πρώτη φορά που άντρας με προσβάλει τόσο ξεδιάντροπα μόνο και μόνο επειδή είμαι γυναίκα. Δεν θα ανακαλύψουμε την Αμερική εδώ. Είναι περίπου όσο παλιό όσο και ο κόσμος το αξίωμα ότι η πλειοψηφία των αντρών χρησιμοποιεί το σεξ ως μέσο επιβολής στις γυναίκες και ως μέσο εξευτελισμού τους. Το ενδιαφέρον δε, σε όλη αυτή την ιστορία, είναι ότι, από την προσωπική μου εμπειρία τουλάχιστον, οι άντρες που το κάνουν αυτό είναι ακριβώς εκείνοι που στην πραγματικότητα δεν είναι άξιοι ούτε να σου δέσουν τα κορδόνια.

Όσο «λιγότερος» δηλαδή σε σχέση με σένα, τόσο πιο κανίβαλος εκεί που τον παίρνει: Στο παιχνίδι της φυσικής δύναμης και της σεξουαλικής επιβολής. Συμβαίνει στην καθημερινότητα, στις δουλειές, στις σχέσεις, στο φλερτ, στο γκισέ της ΔΕΗ, στο σούπερ μάρκετ, στα μπαρ, στα one night stands, ή στα thousand nights stands, παντού όμως. Την κατάλληλη στιγμή έρχεται το «αστειάκι», το βλέμμα, η απαξίωση, ο υποβιβασμός σου τελικά σε επίπεδο μιας «τρύπας» που πάει γυρεύοντας:

Μην μου κουνιέσαι κυρία έξυπνη, ότι και να λες, όσα και να ξέρεις, ότι και να κάνεις στη ζωή σου, μια τρύπα παραμένεις, που μπορώ να την αλώσω ανά πάσα στιγμή. Ή να την ξεφτιλίσω. Για να δεις ότι ΕΓΩ είμαι ισχυρότερος. Θα μου πεις, μείνε μακριά από τους «λίγους» για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο. Θα σου απαντήσω ευχαριστώ πολύ για τη συμβουλή, ωραία τα λες, έλα όμως λίγο στη θέση μου. Στη θέση της οποιασδήποτε γυναίκας, για να ακριβολογήσω, που ζει και κυκλοφορεί σ' αυτόν τον κόσμο.

Προσωπικά τους αγαπάω πολύ τους άντρες, ακόμα κι εκείνους που επιμένουν να αποδεικνύουν ότι δεν το αξίζουν προσπαθώ συχνά να τους δείξω ότι είναι καλύτεροι από αυτό που οι ίδιοι νομίζουν για τους εαυτούς τους. Αποτυγχάνω παταγωδώς, όμως συνεχίζω, διότι αρνούμαι να δω τους άντρες ως εχθρούς συνολικά. Τι καταφέρνω; Βασικά καταφέρνω να μπορώ να είμαι εγώ κάπως καλύτερα, υπό την έννοια ότι καθυστερώ την αναπόφευκτη ψυχική «δηλητηρίαση» που επιφέρουν αργά ή γρήγορα όλα αυτά. Καθυστερώ στον εαυτό μου την παραδοχή ότι κατά κανόνα οι άντρες μια γυναίκα ή θέλουν να την πηδήξουν ή την αγνοούν, είναι εξαιρετικά δύσκολο να είναι σημαντική μια γυναίκα γι αυτούς αν δεν έχουν σεξουαλικό connotation μαζί της. Εκτός από τη μαμά τους, βέβαια, που κι εκεί σεξουαλικό είναι το θέμα, ξεκάθαρα, αλλά αυτή είναι άλλη κουβέντα.

Έχω προσπαθήσει τόσες φορές στη ζωή μου να εξηγήσω σε άντρες ότι δεν είναι απαραίτητο να περνάει η φάση από το κρεββάτι, μπορεί να έχουμε κι άλλα πράγματα να κάνουμε μαζί που γουστάρουμε, έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου και το ποσοστό επιτυχίας ανέρχεται στο μηδέν κόμμα μηδέν κάτι. Δεν βαριέσαι, καθένας όπου τάχθηκε στη ζωή αυτή.

Αυτός που μου πέταξε το προφυλακτικό χτες το βράδυ δεν θα μάθει ποτέ ποια είμαι εγώ και τι θα μπορούσε να έχει κερδίσει (κυριολεκτώ) από μένα αν δεν ήταν κανίβαλος αλλά ένας κανονικός άνθρωπος. Δεν είναι, το είπαμε, ο μόνος. Ο συγκεκριμένος κανόνας, όμως, έχει εξαιρέσεις που δεν λειτουργούν απλώς ως επιβεβαίωσή του, αλλά και ως «αντιβίωση» στον κανιβαλισμό. Οι άντρες που σε σέβονται και σε εκτιμούν γι αυτό που είσαι πέρα από το «τρύπα», ζυγίζουν όσο ένα εκατομμύριο κανίβαλοι ο καθένας. Υπάρχουν. Εγώ, τουλάχιστον, έχω μερικούς στη ζωή μου, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Και τους ευχαριστώ όλους βαθιά.

Αν σας αρέσει το μπλογκ του Harddog δείξτε το στο facebook πατώντας εδώ