Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Τι είναι αυτά που λες, κύριε Σάββα;

Λίγο καιρό πριν, όταν έλεγες ότι «φωνάζει ο Ολυμπιακός για τη διαιτησία» –αραιά και σπάνια– έμοιαζε με σύντομο ανέκδοτο. Τώρα ο Σάββας Θεοδωρίδης ωρύεται για τη διαιτησία –και αυτό δεν είναι ανέκδοτο. «Είναι το τέταρτο παιχνίδι που αδικούμαστε» είπε προχθές για τον αγώνα με τον Πλατανιά και μπορεί σε κάποια σημεία να έχει δίκιο. Όπως μπορεί σε άλλους αγώνες ο
Ολυμπιακός να ευνοήθηκε. Όπως έγινε στη Νέα Σμύρνη. Και όπως στο Περιστέρι. Όμως, αυτό στη σούμα δεν λέγεται προμελετημένη εύνοια, όπως δεν λέγεται προσχεδιασμένη αδικία.

Έτσι είναι το ποδόσφαιρο όταν έχει υγεία –και το δικό μας προσπαθεί να αποκτήσει. Θα πάρεις σφυρίγματα και θα χάσεις σφυρίγματα. Κάτι που δεν γινόταν το ίδιο αμφίπλευρα στο παρελθόν. Σύμφωνοι, οι βασικοί αντίπαλοι του Ολυμπιακού σε πολλές περιπτώσεις φώναζαν για περισσότερα από όσα γίνονταν. Και έκαναν τις διαμαρτυρίες δάχτυλό τους για να κρύψουν από πίσω τη δική τους ανημπόρια. Αλλά ότι έχουν γίνει διαιτητικά όργια, δύσκολα θα το αμφισβητήσουν οι καλόπιστοι. Και με μια σειρά από αυτά που συνέβησαν, άλλαξαν βίαια οι ισορροπίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το οποίο από πολυδιάστατο έγινε μονοδιάστατο, από «στερεοφωνικό» μονοφωνικό. Γιατί διανεμήθηκε μονόπλευρα (και μονόφαγα!) ο πλούτος του Τσάμπιονς Λιγκ και έτσι κάποιοι σύλλογοι μαράθηκαν. Αν το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν δάσος θα μιλούσαμε για οικολογική καταστροφή με όσα υπέστη. Για εξαφάνιση, ή μείωση, ειδών και για αφύσικη υπερτροφία άλλων (άλλου…)

Όλα εκείνα τα χρόνια, ο Ολυμπιακός απαξιούσε να μιλήσει για διαιτησία σε βάρος του –«εμείς είμαστε μεγάλη ομάδα, δεν βγάζουμε ανακοινώσεις» είχε πει κάποτε ο Σάββας Θεοδωρίδης–, όταν άλλοι σε πολλές περιπτώσεις (όχι σε εκείνες που δικαιολογημένα φώναζαν) έκαναν την τρίχα τριχιά για να δικαιολογήσουν την ανεπάρκειά τους. Φυσικά ο Ολυμπιακός δεν έχει μικρύνει σήμερα για να αρχίσει τις φωνές. Απλώς παίζει με τα ίδια ζάρια που έπαιζαν τόσα χρόνια οι άλλοι. Και λίγο τα «τσιμπάει».

 ** Φυσικά, στην επικαιρότητα του Σαββατοκύριακου υπάρχει και ντέρμπι. Ντέρμπι; Πού το είδαμε, πού το είδαν; Αυτό που έδειξαν Παναθηναϊκός και ΑΕΚ (με κάποια ελαφρυντικά ο πρώτος λόγω ελλείψεων), προκαλεί θλίψη. Όχι τόσο για τις δύο ομάδες, όσο για το πρωτάθλημά μας. Που έχει πέσει χαμηλά και κατεβαίνει και άλλο.

Διον. Βραϊμάκης
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Δευτέρας)

Αν σας αρέσει το μπλογκ του Harddog δείξτε το στο facebook πατώντας εδώ