Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Δεν του άξιζε να φύγει προτού δει ξανά τον ΔΟΛ όπως τον ήθελε...

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ (*) ΓΡΑΦΕΙ (ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ) ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΘΗ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ - «ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΟΣΑ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΕΜΑΣ»

Έφυγε σήμερα ο Στάθης μας... Στο γραφείο του, όπως διαβάζω στο tovima.gr. Ορθιος, στα 91 του. Βαρβακειόπαις... Για γενιές δημοσιογράφων του ΔΟΛ υπήρξε πρότυπο, και θα είναι για όσο ζούμε... Ήταν ο τελευταίος που πήγα να αποχαιρετήσω προσωπικά όταν έφυγα, τον Οκτώβριο
του 2013. Με χαιρέτησε με ένα νεύμα, μια χειραψία, χωρίς να αρθρώσει λέξη, αλλά το βλέμμα του πέταγε φωτιές... Υπάρχουν πιο κατάλληλοι από εμένα για να μιλήσουν για όσα ήταν για εμάς ο Στάθης Ευσταθιάδης. Να πω μόνο ότι δεν του άξιζε να φύγει προτού δει ξανά τον ΔΟΛ όπως τον ήθελε: ακμαίο, γεμάτο κόσμο δημοσιογραφικό, δημιουργικό... Ας μου επιτραπεί, λοιπόν, να τον αποχαιρετήσω με αυτή την ιστορία (μας):

Ένα απόγευμα, πριν από σχεδόν 7-8 χρόνια, ο 85ετής Στάθης επιστρέφει στον ΔΟΛ από το μεσημεριανό του διάλειμμα. Στη Μιχαλακοπούλου. Έχω μπει στο ασανσέρ μαζί με έναν άγνωστο, βλέπω τον Ευσταθιάδη να περνάει την είσοδο, κρατάω την πόρτα για να μας προλάβει, με το μπαστούνι στήριγμα και γοργό βήμα έρχεται και αυτός. Ο άγνωστος επισκέπτης βρομάει, μα βρομάει! Τσιγαρίλα. Αποπνικτική η αίσθηση στο ασανσέρ. Ο Στάθης τον «κόβει» με το γνωστό βλέμμα και καθώς πατάω το "5", τον ρωτάω (τον Στάθη): «Μα, καπνίζετε; Δεν σας είχα...». Σηκώνει το μπαστούνι προς το μέρος μου και απαντάει: «Οχι, αγαπητέ. Δεν το άρχισα ακόμη! Μήπως εσείς;». Αυτό. Αυτός.

(*) Ο Στέλιος Σοφιανός υπήρξε κορυφαίο στέλεχος του ΔΟΛ. Είχε -μεταξύ άλλων- την ευθύνη για τις περιοδικές εκδόσεις του Ομίλου. Είναι καλός συνάδελφος, φίλος, και παλιός συνεργάτης σε κοινές επαγγελματικές στέγες. Το κείμενο για τον Σ.Ε. δημοσιεύεται και στο fb.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΌΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG:
Στέλιος Σοφιανός:Το τέλος τον 30ρηδων στον Τύπο 

Αν σας αρέσει το μπλογκ του Harddog δείξτε το στο facebook πατώντας εδώ .