Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Έφυγε ο βιονικός Βαγγέλης

ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΛΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ - Ο «ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ» ΤΩΝ ΕΠΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΟΥ '64 ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΚΡΥΒΑΜΕ ΤΟ ΚΑΡΕΛΑΚΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΤΣΕΣ

ΑΝΑΝΕΩΣΗ. Ο Βαγγέλης Πανάκης έφυγε από τη ζωή. Έφυγε νωρίς και ας ήταν ογδόντα τέσσερα! Γιατί μερικούς ανθρώπους, όταν τους γνωρίζεις στην ακμή τους πιστεύεις ότι είναι άφθαρτοι.
Ο Βαγγέλης Πανάκης ήταν ένας από αυτούς: βιονικός! Ένας επιθετικός με σώμα-σκυρόδεμα. Αν υπήρχε ποδοσφαιρική εγκυκλοπαίδεια, στο λήμμα «βαρύ σέντερ φορ» θα είχαν τη φωτογραφία πρώτα του Γιώργου Σιδέρη και μετά του Βαγγέλη Πανάκη. Αυτοί, ο Νεστορίδης, ο Παπαϊωάννου, ο Κούδας, ο Λουκανίδης, ο Παπαεμμανουήλ, ο Πολυχρονίου, ο Υφαντής, ο Θανάσης Μπέμπης είναι μερικοί από τους παίκτες που μας έκαναν να λατρέψουμε στα παιδικά μας χρόνια την μπάλα.

Ήταν η εποχή που δεν υπήρχε άσχημο παιχνίδι. Φαίνονταν όλα ωραία, ό,τι και να γινόταν. Μιλάμε για την εποχή της αθωότητας και των λίγων ποδοσφαιρικών παραστάσεων. Τότε που τηλεφωνούσαμε στα τηλεφωνικά κέντρα των εφημερίδων για να μάθουμε τα αποτελέσματα των αγώνων. Ήταν τα χρόνια που οι πιτσιρικάδες κρύβαμε το πακέτο με τα τσιγάρα (Καρελάκι των δέκα, κατά κανόνα) στις μακριές μας κάλτσες, φορούσαμε γραβάτες με λαστιχάκι, και στις παρελάσεις οι μανάδες μάς έβαζαν πουλόβερ μέσα από το άσπρο πουκάμισο για να αντιμετωπίσουμε το κρύο χωρίς να προδίδουμε την ομοιομορφία των σχολικών ζυγών.

Αυτής της φτωχικής, αλλά ωραίας εποχής, εκπρόσωπος ήταν ο «Μπουλντόζας» Βαγγέλης Πανάκης. Ο ποδοσφαιριστής που στο φόντο των παιδικών αναμνήσεων φάνταζε ισοπεδωτικός και γιγάντιος. Θυμάμαι μια κλασική φωτογραφία του, σε αγώνα με την Καλαμαριά νομίζω: αυτός όρθιος, αρχοντικός, με τους μύες μπετόν, και τον αντίπαλο πεσμένο στα πόδια του, υποταγμένο και παραδομένο στον άρχοντα!

Χρόνια μετά, είχα την ευκαιρία να μιλήσω πολλές φορές μαζί του, σε συνεντεύξεις. Οι οποίες ήταν όλες ωραίες και ας αναπαριστούσαν ασχήμιες όπως τα μεγάλα επεισόδια στον αγώνα κυπέλλου Παναθηναϊκού -Ολυμπιακού το 1964. Τότε που εξαγριωμένοι οπαδοί και των δύο ομάδων «συμμάχησαν» μαινόμενοι για να γκρεμίσουν τη Λεωφόρο επειδή πίστευαν ότι το ντέρμπι ήταν στημένο. Τότε ήταν που ο Βαγγέλης είχε ντυθεί εισπράκτορας λεωφορείου για να διαφύγει, αν δεν με απατά η μνήμη μου απ’ όσα μου έχει διηγηθεί.

Ο βιονικός Βαγγέλης έφυγε χθες. Θα τον θυμόμαστε όπως ήταν τότε. Δυνατό και άτρωτο.

Διον. Βραϊμάκης
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Τρίτης)

ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ-ΑΝΕΩΣΗ: Ώρες μετά την ανάρτηση του άρθρου, διαπίστωσα ότι στα  ονόματα ποδοσφαιρικών προσωπικοτήτων από το παρελθόν που «μας έκαναν να λατρέψουμε στα παιδικά μας χρόνια το ποδόσφαιρο», είχα παραλείψει αυτό με το οποίο θα έπρεπε να είχα αρχίσει: του Μίμη  Δομάζου. Ανοσιούργημα!

Αν σας αρέσει το μπλογκ του Harddog δείξτε το στο facebook πατώντας εδώ