Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

ΔΟΛ: Δεν χοροπηδάμε πάνω στο πριονισμένο κλαδί. Σεβόμαστε!

Την ώρα που τα φώτα χαμηλώνουν στη Μιχαλακοπούλου –για να φύγουν με σκυμμένα κεφάλια οι πρωταγωνιστές (άλλα σκυμμένα από πίκρα, άλλοι από ντροπή, σε όσους υπάρχει)– δε χρειάζονται ούτε υποκριτικοί κοπετοί ούτε
μνησίκακα βέλη. Μπορεί ο καθένας να καταλογίζει χιλιάδες αμαρτίες το Συγκρότημα, αλλά η οριστική πτώση του είναι τεράστιο πλήγμα για τον κλάδο, πολύ μεγάλο για τη Δημοκρατία, για την κοινωνία, για τη ιστορία του Τύπου και για την Ιστορία. Σε ένα κλαδί καθόμαστε όλοι και ας μην χοροπηδάμε πάνω του, είναι πριονισμένο. Όσο γιο τον/τους απερχόμενους τα λόγια ας είναι μετρημένα. Και ας μη προκαλούν. Όπως προκαλεί εκείνο το σημερινό του ΒΗΜΑτος που μιλάει για «όσους υπηρέτησαν και υπηρετούν τις αξίες της ακηδεµόνευτης δημοσιογραφίας». Ο αρθρογράφος –ο καπετάνιος του ναυαγίου, προφανώς– μιλάει για «ακηδεμόνευτη δημοσιογραφία». Ποιος; Ο καπετάνιος αγορεύοντας πάνω στα βράχια! Είπαμε: τώρα σιωπούμε, πονάμε και σεβόμαστε. Μετά ας ειπωθούν πολλά από πολλούς. Χωρίς κακία. Αλλά με πολλή σκέψη και πολλή σύνεση για τα αίτια ενός εγκλήματος.
(Θα επανέλθουμε, δεν γίνεται αλλιώς...)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΟΛ:
1) Ποιον εννοεί ο Στέλιος Σοφιανός με το «καμιά ντροπή πια»;
2) Υπάρχει και ο χιλιοστός πρώτος λόγος για να εκπέμπει ο BHMA FM
3)  Η αυταπάρνηση στον ΔΟΛ
4) Η χαμένη αρχοντιά του παλιού ΔΟΛ, της πλατείας Καρύτση
5) Όταν διάβαζα τα Νέα

Αν σας αρέσει το μπλογκ του Harddog δείξτε το στο facebook πατώντας εδώ