Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Η Βίλλυ σε μια μαγική καλοκαιρινή εικόνα μέσα στο καταχείμωνο

(...) Φτάσαμε νύχτα χωρίς χάρτη με μια σκηνή, ακολουθώντας δυο μηχανές με δυο ζευγάρια που κι εκείνοι έρχονταν για πρώτη φορά. Πήγαιναν προς τον Ρούκουνα. Είχε πανσέληνο, φυσούσε, κάθε στροφή μας ανέβαζε πιο ψηλά στο βουνό, με κάθε ζικ ζακ του δρόμου ένα φως από το λιμάνι και τη χώρα χανόταν στο σκοτάδι. Μπήκαμε στη μοναδική είσοδο του δρόμου, σε μια κατηφόρα χωρίς ταμπέλα με την ελπίδα ότι
θα βγούμε σε παραλία και όχι σε κάποια άσχετη αυλή. Πατήσαμε την άμμο ακολουθώντας τον ήχο της θάλασσας.
Βγήκαμε στο ξέφωτο της ακτής και στα δεξιά ένα πλήθος από σκηνές η μία δίπλα από την άλλη. Διακτινιστήκαμε στο χρόνο. Πού αλλού σε αυτή τη γη οι άνθρωποι μπορούν ακόμα να κοιμούνται ανέμελοι κάτω από τα αστέρια, με μόνη προστασία τον ουρανό και το σεληνόφως; Πού αλλού σε χαιρετούν στις 3 το πρωί- όσοι ακόμα είναι ξύπνιοι- με ένα ανθρώπινο χαμόγελο που φωτίζει το σκοτάδι, χωρίς να ρωτούν, να θέλουν ή να περιμένουν τίποτα από σένα; Σαν να σου λένε φτάνει που ήρθες, απόλαυσε! (...)

Βίλλυ Μανώλια 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ HARDDOG: Η Βίλλυ είναι συνάδελφος και αγαπημένη φίλη. Μια πολυταξιδεμένη δημοσιογράφος και εξαιρετική ταξιδιωτική συντάκτρια. Η Βίλλυ έχει επισκεφθεί πιθανά και απίθανα μέρη. Από τις ομορφιές της Ελλάδας έως τις αφρικανικές ερήμους, όπως έκανε πριν μερικούς μήνες. Τη ζηλεύουμε. Ζήλια με τη θετική έννοια. Βρήκαμε το θέμα της για τη Ανάφη πολύ ζεστό και πολύ γλυκό μέσα στο καταχείμωνο. Ήταν σαν ακτίδα καλοκαιριού στην καρδιά του Δεκέμβρη. Μας ζέστανε! Μια καλοκαιρινή αποταμίευση την οποία μόλις τώρα κάνουμε ανάληψη για να βγάλουμε το υπόλοιπο του χειμώνα. Το απόσπασμα που δημοσιεύουμε από το blog.discovergreece.com είναι μια ζωντανή καλοκαιρινή βραδινή εικόνα βγαλμένη ολόφρεσκη από τη συντήρηση της μνήμης. Αν σε ενδιαφέρει, ολόκληρο το άρθρο θα το βρείτε εδώ. 

Ακολουθήστε τον Harddog στο facebook κλικάροντας εδώ