Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Οι επόμενες ημέρες της τραγωδίας

ΠΩΣ «ΕΠΕΖΗΣΑΝ» ΠΕΝΤΕ ΟΜΑΔΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥΝΕΚΡΑ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΑ - ΠΟΙΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΗΚΑΝ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΜΕ ΨΥΧΡΗ ΤΥΠΙΚΟΤΗΤΑ 

Και τώρα, πώς προχωράμε; Τα δάκρυα κάποια στιγμή στεγνώνουν, η παγκόσμια συγκίνηση κοπάζει, η στήριξη απ’ όλο τον κόσμο ξεφτίζει. Η κοινή γνώμη ασχολείται με άλλα θέματα. Τότε αρχίζει η ανηφόρα. Σαν κι αυτή που θα
πορευτεί η Σαπεκοένσε το αμέσως επόμενο διάστημα, όταν θα κληθεί να μαζέψει τα κομμάτια της και να δεχτεί ότι, παρά το συντριπτικό χτύπημα της μοίρας, η ζωή συνεχίζεται. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η ζωή συνεχίστηκε για όλες τις ομάδες που υπέστησαν κάτι τέτοιο. Για άλλες οι άμεσες εξελίξεις ήταν καλύτερες, για άλλες χειρότερες. Τα πρώτα βήματα, όμως, μετά το σοκ ήταν πάντα τα πιο σημαντικά. Σ’ αυτά θα επικεντρωθούμε:

15 Μαΐου 1949: Μόλις 11 ημέρες μετά την τραγωδία της Σουπέργκα, η Τορίνο μπαίνει στο γήπεδο για να αντιμετωπίσει την Τζένοα για την 36η αγωνιστική του ιταλικού πρωταθλήματος. Παρατάσσεται με την ομάδα νέων απέναντι στην αντίστοιχη ομάδα νέων της Τζένοα, και νικάει 4-0. Η Τορίνο είχε τέσσερις βαθμούς διαφορά από την Ίντερ (52 έναντι 48) με τέσσερις αγωνιστικές να απομένουν, θεωρητικά ο τίτλος ήταν ακόμη ανοιχτός, αλλά η ομοσπονδία πρόλαβε να την ανακηρύξει πρωταθλήτρια της χρονιάς πριν ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα. Καμία ομάδα δεν αντέδρασε. Η Τορίνο έπαιξε κανονικά τα τέσσερα ματς που της απέμεναν και σημείωσε ισάριθμες νίκες, αφού σε μια πρωτοποριακή για την εποχή κίνηση φερ πλέι οι αντίπαλες ομάδες παρέταξαν κι αυτές ομάδες νέων.

19 Φεβρουαρίου 1958: Μόλις 13 μέρες μετά την τραγωδία του Μονάχου, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ χωρίς τον Μπάσμπι στον πάγκο και με ομάδα αποτελούμενη κυρίως από νεαρούς νικάει τη Σέφιλντ Γουένσντεϊ 3-0 και προκρίνεται στον 6ο γύρο του κυπέλλου. Κατά τη διάρκεια του αγώνα κυκλοφορούν νέα για την επιδείνωση της υγείας του Ντάνκαν Έντουαρντς, ενός από τους βαρύτατα τραυματίες του αεροπορικού δυστυχήματος, που θα πεθάνει δύο ημέρες αργότερα, έτσι ο ενθουσιασμός κοπάζει. Κανείς δεν χαρίζεται στη Γιουνάιτεντ. Στον τελικό του κυπέλλου χάνει 2-0 από την Μπόλτον. Στο πρωτάθλημα τερματίζει 9η με 43 βαθμούς. Η ΟΥΕΦΑ την καλεί να παίξει στο επόμενο Κύπελλο Πρωταθλητριών, αλλά η αγγλική ομοσπονδία αρνείται και την πιέζει να παραιτηθεί, κάτι που τελικά έγινε.

23 Αυγούστου 1979: Δεν έχουν περάσει ούτε καν δύο εβδομάδες από τότε που ολόκληρη η ομάδα της Παχτακόρ Τασκένδης χάνεται σε αεροπορικό δυστύχημα και υποχρεούται να δώσει αγώνα για την Σοβιετική Α’ κατηγορία στο Γερεβάν της Αρμενίας, όπου χάνει με 3-1. Για να συνεχιστεί «απρόσκοπτα» η λίγκα το ανώτατο συμβούλιο του υπουργείου των σπορ της ΕΣΣΔ υποχρεώνει όλες τις ομάδες να ονομάσουν τρεις παίκτες τους, από τους οποίους η Παχτακόρ θα διαλέξει έναν για να τελειώσει τη σεζόν. Μ’ αυτό το συνονθύλευμα παικτών, που δεν ξέρουν καλά-καλά ο ένας το όνομα του άλλου, η Παχτακόρ έχει ρεκόρ 4-5-7 στους αγώνες που απομένουν και τερματίζει 9η. Ως την τραγωδία είχε ρεκόρ 7-4-4 και βρισκόταν στην πρώτη τετράδα. Με απόφαση του υπουργείου των σπορ, επίσης, εξαιρέθηκε από τον υποβιβασμό τα τρία επόμενα χρόνια, αλλά δεν χρειάστηκε να το χρησιμοποιήσει, τερμάτιζε πάντα πάνω από την επικίνδυνη ζώνη.

3 Ιανουαρίου 1988: Η Αλιάνζα Λίμα υποδέχεται την Κολονέλ Μπολονέζι για το πρωτάθλημα του Περού και νικάει 2-1 για να παραμείνει στην κορυφή. Σχεδόν ένα μήνα πριν, στις 9 Δεκεμβρίου 1987, 16 παίκτες της ομάδας κι όλο το προπονητικό τιμ χάνονται σε αεροπορικό δυστύχημα. Υπάρχει μεγάλη συγκίνηση από τον κόσμο, αλλά μικρή εσωτερική υποστήριξη. Κάποιοι σταρ του πρόσφατου παρελθόντος, όπως ο 38χρονος Τεόφιλο Κουμπίγιας και ο Σέζαρ Κουέτο, αναλαμβάνουν δράση και θέτουν τις υπηρεσίες τους στη διάθεση της ομάδας, φοράνε πάλι φανέλες και παντελονάκια. Η αποστολή στελεχώνεται από μέλη της ομάδας νέων, αλλά και από τέσσερις παίκτες που δάνεισε χωρίς λεφτά η χιλιανή Κόλο-Κόλο (από τότε οι δύο ομάδες έχουν αδελφικές σχέσεις). Οι ντόπιες αντίπαλες δεν τη βοηθούν. Η ομάδα κάνει ρεκόρ 6-4-2 και προκρίνεται στην τελική εξάδα του πρωταθλήματος, ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια Ντεσεντραλιζάδο (β’ γύρου), αλλά χάνει στον τελικό με 1-0 από την μισητή αντίπαλο Ουνιβερσιτάριο.

20 Μαΐου 1993: Η εθνική ομάδα της Ζάμπια αντιμετωπίζει το Μαλάουι στο πρώτο ματς μετά την αεροπορική τραγωδία της 27ης Απριλίου, όταν και οι 18 διεθνείς σκοτώθηκαν μετά από ένα νικηφόρο ματς με τον Μαυρίκιο και στο δρόμο για ένα ακόμη ματς με τη Σενεγάλη για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1994. Μπροστάρης ο Καλούσα Μπουάλια, ο μοναδικός παίκτης της πρώτης ομάδας που σώθηκε. Ως αγωνιζόμενος στην Ευρώπη θα πήγαινε με άλλο αεροσκάφος στο Ντακάρ, έτσι δεν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή. Η ομάδα αναδιοργανώθηκε αμέσως, έκανε εντυπωσιακό νικηφόρο σερί στα προκριματικά κι έχασε την πρόκριση στο τελευταίο ματς με ήττα 1-0 από το Μαρόκο. Τον επόμενο χρόνο έφτασε στον τελικό του Κόπα Άφρικα, όπου ηττήθηκε 2-1 από την υπερδύναμη τότε Νιγηρία.

Αργύρης Παγαρτάνης 
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

**Στην εικονογράφηση του Harddog πανό που ανάρτησαν οπαδοί της Γιουβέντους για την ομάδα της Τορίνο (της μεγάλης αντιπάλου της στην ίδια πόλη) που χάθηκε στο αεροπορικό δυστύχημα της Σουπέργκα. Ήταν τον Μάιο του 2014, στα 65 χρόνια από την τραγωδία. «Τιμή στους πεσόντες της Σουπέργκα», γράφει.
Οι ποδοσφαιριστές της Τορίνο, αριστερά, και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, δεξιά, που έχασαν τη ζωή τους σε δύο αεροπορικά δυστυχήματα, το 1949 και το 1958 αντίστοιχα, υποδέχονται στον ουρανό τα παιδιά της Σαπεκοένσε. Το σκίτσα είναι συγκλονιστικό, και κυκλοφόρησε ευρύτατα στο διαδίκτυο. Δυστυχώς, η αναφορά στη πηγή προέλευσης έχει χαθεί με τις αλλεπάλληλες αναδημοσιεύσεις.