Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Τα πρόσωπα αλλάζουν· η νοοτροπία;

Ο Παναθηναϊκός κάνει αλλαγές. Πάλι αλλαγές. Βάζει κόσμο σε θέσεις που μπορούν να αποδειχτούν κλειδιά, αλλά τις περισσότερες φορές βρίσκουν χαλασμένη την κλειδαριά. Μέσα σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια έγινε παρέλαση προσώπων για να αλλάξει κάτι. Χαμένες κόπος. Τώρα μπήκε ο Λυμπερόπουλος, ξανά ο Φύσσας, ακολουθεί ο Μπαλτάκος –που η ΠΑΕ τον βρήκε ελεύθερο από το διαζύγιο με την ΚΑΕ και
είναι έτοιμη να τον βάλει στο παιχνίδι. Είχαν προηγηθεί ο Σπύρος Βλάχος και ο Μαυροκουκουλάκης, πιο πριν ο Ζιλμπέρτο, ο Παναγόπουλος, ο Φύσσας, ο Βόκολος, ο Νταμπίζας, ο Αναστασίου. Γυρίζεις προς τα πίσω και βρίσκεις μια μεγάλη σειρά προσώπων. Και μαζί καλάθια αχρήστων γεμάτα σχεδιασμούς, από τα τσαλακωμένα περίφημα πρότζεκτ. Τα δυο πρόσφατα, τελείωσαν.
** Το πρώτο ήταν η ανανέωση με νεαρούς ποδοσφαιριστές και παίκτες-λαχεία από τη διεθνή αγορά. Περπάτησε λίγο, δημιούργησε ελπίδες, αλλά τελικά έφτασε σε αδιέξοδο.
** Το δεύτερο, με φτασμένους παίκτες, πολλές μεταγραφές, δανεισμούς και απόλυτη εξουσία στον προπονητή, είχε κοντά πόδια και προχώρησε λιγότερο. Όπως αποδείχτηκε κινήθηκε προς τα πίσω και έβαλε τον Παναθηναϊκό στον κατήφορο.
Η αποτυχία των προηγούμενων σχεδιασμών και προσώπων δεν αφήνει μεγάλο άνοιγμα για να περάσει αυτή τη φορά η ελπίδα ότι κάτι μπορεί να διαφοροποιηθεί. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού είναι επιφυλακτικός και μαγκωμένος. Γιατί έχει κουραστεί από τις αδιάκοπες παρελάσεις προσώπων, από τους πειραματισμούς, από τις αλλαγές στα σχήματα. Ήρθε ο Στραματσόνι και αποψίλωσε μαζικά –χωρίς εγκράτεια– την ομάδα από ό,τι ελληνικό. Δεν πάλεψε, δεν μόχθησε να πάρει κάτι από τον Καλτσά, από τον Κλωναρίδη, από τον Βλαχοδήμο. Έφερε καινούργια υλικά για να χτίσει με απόλυτη στήριξη τη δική του ομάδα που αποδείχτηκε μιας χρήσεως: πρόκριση στους ομίλους του Γιουρόπα και μετά κατάρρευση. Το πλάνο του Ιταλού έφτασε ως τα τέλη Αυγούστου και μετά το λάστιχο άρχισε να ξεφουσκώνει.
Τώρα με τον Νίκο Λυμπερόπουλο ο Παναθηναϊκός ετοιμάζεται να κάνει νέα αρχή. Ωστόσο, το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα. Αυτά αλλάζουν εύκολα. Η νοοτροπία, όμως;