Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Ο Κούδας, τα τσιγάρα, η μεγάλη ζωή, τα ποτά, το ΚΚΕ και η BMW των '70ς

Ο «ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ» ΓΙΝΕΤΑΙ (ΓΑΜΩΤΟ!) ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΧΡΟΝΩΝ

Δεν ήταν απλό πράγμα να έχεις BMW στη Θεσσαλονίκη των '70ς και να μην είσαι μετανάστης στη Γερμανία που ξέφυγε από τη φάμπρικα και τα πιάτα. Ο Κούδας είχε. Και την έφερνε στο συνεργείο του Μιχάλη του Μαρτινίδη, απέναντι από το σπίτι μου, στην οδό Παπάφη. Ακόμα θυμάμαι το δέος όταν έβγαινε από το αυτοκίνητο. Δεν ήταν πια το συνεργείο του Μιχάλη. Ηταν το συνεργείο που έφερνε ο Κούδας την BMW. Aπό τότε και για πολλά
χρόνια για μένα ο Κούδας ήταν ότι κοντινότερο σε αθλητικό θεό και προσευχή μπορούσε να ζητήσει κάποιος. Διότι πάντα έλεγες ότι ναι, θα κάνει το απίθανο, κάτι θα κάνει, θα βγάλει μία μπαλιά, θα βάλει το γκολ. Και ως φιγούρα ήταν συνεπής με τις απαιτήσεις της εποχής: μεγάλη ζωή, τσιγάρα, ποτά, λεφτά που σκορπίστηκαν. Αλλά ταυτοχρόνως ήταν και ΚΚΕ (...)

 ** Είναι μέρος του όμορφου κειμένου που ανέβασε στο facebook ο Κώστας Γιαννακίδης. Θα το βρείτε ολόκληρο εδώ, στους Zoornalistas