Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Όπως θυμάμαι τον Λέοναρντ Κοέν στο καφέ του Ιανού, το 2008

Ένα συννεφιασμένο απόγευμα του Μαρτίου τού 1960, γυρίζοντας από τον οδοντίατρο, ο Λέοναρντ Κοέν πρόσεξε το υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας σε μια γωνία του East End του Λονδίνου. Μπήκε μέσα και ρώτησε τον ταμία : «-Τι καιρό κάνει στην Αθήνα;» «-Είναι άνοιξη», του απάντησε εκείνος. Την επόμενη ώρα έβγαλε
εισιτήριο και πετούσε για την Ελλάδα... Επισκέφτηκε την Ακρόπολη. Τελικός προορισμός η Ύδρα..
Τα τραγούδια τού Κοέν είχαν πολιτικο-ερωτικές μεταφορές και ανέπτυσσαν τη φαντασία μας ενώ η βελόνα κυλούσε στο αυλάκι πάνω στο πικάπ και η τραχειά φωνή του τραγουδούσε απαγγέλοντας.. Κύριος. Σεμνός, τίμησε τη λέξη τροβαδουρος. Τον θυμάμαι στο καφέ του «Ianos» το 2008 να μιλά με αφορμή τις εκδόσεις του στα ελληνικά των βιβλίων του. «Το Βιβλίο του Πόθου», το βιβλίο των ποιημάτων και των σχεδίων του και «Η Μουσική του Ξένου» σε μετεγγραφή Λίνα Νικολακοπούλου, η οριστική έκδοση των τραγουδιών και ποιημάτων του.

Προσωπικές σχέσεις, η Ύδρα, ο δρόμος προς τη Λάρισα, Λος Άντζελες, Καναδάς, Παρίσι, Λονδίνο, Ισραήλ, Μανχάταν, η Τσιγγάνα. Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη τόπους, φωνές και συναντήσεις...

Γεννήθηκε στο Μόντρεαλ το 1934, σπούδασε φιλολογία στα Πανεπιστήμια McGill και Columbia. Συστήθηκε στο κοινό με το μυθιστόρημα Beautiful Losers και μετά ηχογράφησε τα δύο πρώτα άλμπομυ του «The Songs of Leonard Cohen» (1967) και «Songs From A Room» (1969) που έγιναν επιτυχίες. Κλασσικά έμειναν τα «Suzanne» και «Sisters Of Mercy» και αργότερα το «Dance Me To Τhe End Of Love».

Το ποίημά του «Ο Δρόμος για τη Λάρισα» 

Είχα χαθεί όταν σε συνάντησα στο δρόμο για τη Λάρισα, στον ίσιο δρόμο ανάμεσα στους κέδρους. Σκέφτηκες πως είμαι ένας άνθρωπος των δρόμων και μου άρεσε που ήμουν ένας τέτοιος άνθρωπος. Δεν ήμουν τέτοιος άνθρωπος. Ήμουν χαμένος όταν σε συνάντησα στο δρόμο για τη Λάρισα.

Γιάννης Αλεξίου

(Στο προσωπικό μπλογκ του Γιάννη Αλεξίου, θα βρείτε πολλά ενδιαφέρονται θέματα για τη μουσική - γραμμένα με βαθιά γνώση του αντικειμένου και με με αναφορές κυρίως στο αγαπημένο του βυνίλιο. Δείτε το εδώ)