Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2016

Σκιαχτικό: μια γυναίκα μόνη στο έρημο Καρφούρ-Μαρινόπουλος...

...ΚΑΝΕΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ  ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΦΡΙΚΑΛΕΕΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΕΣ ΓΑΛΟΤΣΕΣ  ΣΤΑ ΡΑΦΙΑ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΤΗΣ ΒΑΡΣΟΒΙΑΣ

Την ώρα που ο Μπομπ Ντίλαν -που εγώ τον βαριέμαι λίγο- έπαιρνε το Νόμπελ λογοτεχνίας, διότι προφανώς ξεμείναμε παγκοσμίως από λογοτέχνες και το ρίξαμε στη (safe) λαϊκή κουλτούρα για να πουλήσουμε και λίγο μοντερνιά, εγώ έμπαινα από περιέργεια στο
Καρφούρ-Μαρινόπουλος της περιοχής μου, το οποίο παραμένει ανοιχτό χωρίς να πατάει ψυχή. Ήμουν ολομόναχη και ήταν πολύ σκιαχτικό, επειδή κανείς δεν μου έδινε σημασία και οι άνθρωπου που "δουλεύουν" εκεί προσποιούνται ότι είναι μπίζνες ας γιούζουαλ και προσπαθούν εναγωνίως να γεμίσουν τα ράφια με ότι εμπόρευμα τους έχει μείνει σε στοκ και το οποίο είναι κυρίως νερά.

Θυμήθηκα τότε που είχα πάει με τη μαμά μου και το μπαμπά μου ταξίδι στη Βουλγαρία, ήμουν γύρω στα 10, άρα μιλάμε για το '76 περίπου και πήγαμε και σε ένα μεγάλο σούπερ-μάρκετ της Σόφιας, μάλλον το μεγαλύτερο, κάτι σαν το Σέλφριτζερς φαντάσου σε μέγεθος και είχε κάτι χιλιομετρικά ράφια ντέξιον στα οποία ήταν παραταγμένα σα στρατιωτάκια, αραιά και τακτικά, κάτι χρωματιστά μπουκάλια, τα ίδια μπουκάλια και το ίδιο χρώμα όλα, σαν ινσταλέισιον ήταν, τα οποία μάθαμε τελικά ότι ήταν σαμπουάν. Όλο το σούπερ μάρκετ είχε μόνο σαμπουάν, το ίδιο σαμπουάν, εκατομμύρια μπουκάλια σαμπουάν.

Χρόνια μετά ο πρώην άντρας μου, ο Πολωνος έχουμε πει, μου είπε ότι και στη Βαρσοβία τα μεγάλα μαγαζιά, τα σούπερ-μάρκετ, ας τα πούμε, κάθε ξέρωγω δέκα πέντε-είκοσι μέρες έφερναν ένα προϊόν και γέμιζαν τα ράφια. Όχι φαγητά απαραίτητα, ίσως και ποτέ. Μου είχε πει, θυμάμαι, για τις γαλότσες, είχαν κάνει λέει εισαγωγή κάποια δόση γαλότσες από τη Βουλγαρία και είχε γεμίσει ο τόπος γαλότσες και για ένα μήνα μπορούσες να αγοράσεις μόνο γαλότσες που ήταν όλες ίδιες και φρικαλέες, αλλά δεν υπήρχε τίποτε άλλο να πάρεις, οπότε όλοι πήγαιναν και αγόραζαν γαλότσες ακόμα κι αν δεν τις χρειάζονταν και μετά πήγαιναν σκάτζα βάρδια στις ουρές για να πάρουν χαρτί υγείας, που ήταν προφανώς πιο χρήσιμο από τις βουλγάρικες φρικαλέες γαλότσες, αλλά δεν υπήρχε σχεδόν πουθενά.

Δεν έχουν καμία απολύτως σχέση όλα τα παραπάνω μεταξύ τους, ο Ντίλαν με το Μαρινόπουλο και τις βουλγάρικες γαλότσες, αλλά κάπως έτσι πήγε η μέρα μου.

Μαρία Δεδούση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG:
PRISON-ic Marinopoulos (Μαρία Δεδούση)