Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

«Ρε, τι γίνεται στον κόσμο...»

-Γιάννο...
-Έλα, Γιαννάκο...
Ήταν το τυπικό ξεκίνημα κάθε τηλεφωνικής μας συνομιλίας για περισσότερα από 25 χρόνια. Εκείνος με αποκαλούσε «Γιάννο», εγώ «Γιαννάκο». Από τα 25 μας που πρωτοσυνεργαστήκαμε (λίγο πάνω εγώ, λίγο κάτω εκείνος), μέχρι την τελευταία φορά που μιλήσαμε: Στις 12 Αυγούστου 2015.
-Γιάννο... 
Η φωνή του δεν λέει να φύγει από το μυαλό μου ένα χρόνο τώρα... Όπως και η αγαπημένη του ατάκα: «Ρε, τι γίνεται στον κόσμο...». Του άρεσε να
τη λέει με έναν τόνο σαρκασμού, χαμογελώντας, όταν μάθαινε κάτι από τα δεκάδες παράξενα στο χώρο του αθλητισμού και της δημοσιογραφίας.

Αυτή ακριβώς η ατάκα μου ήρθε στο μυαλό, καθώς κοίταζα το προχθεσινό πρωτοσέλιδο της Live: «Παίξτε μόνοι σας», έλεγε ο τίτλος. Και ο υπέρτιτλος: «Οι νέοι πίνακες διαιτησίας από την παλιά ΚΕΔ της ΕΠΟ έβγαλαν τους τρεις «μεγάλους» από τα ρούχα τους». «Ρε, τι γίνεται στον κόσμο...» ήταν σα να άκουσα ξαφνικά από εκείνη τη γνώριμη, ζεστή, φωνή. Με τον ίδιο ακριβώς τόνο σαρκασμού που την άκουγα για περισσότερο από 25 χρόνια...

Σκέφτηκα πως αν ζούσε ο Γιάννης θα είχε δεκάδες –αν όχι εκατοντάδες- αφορμές για να πει αυτή την ατάκα. Από την κατάκτηση του Κυπέλλου από την αγαπημένη του ΑΕΚ, μέχρι το κλείσιμο του MEGA -μιας επιχείρησης στην οποία μέτοχοι είναι δυο από τις πλουσιότερες ελληνικές οικογένειες. Αλλά και μέχρι το κόψιμο των συντάξεων από μια «αριστερή» κυβέρνηση. Αν ζούσε...

Ο Γιάννης, όμως, δεν ζει. Πάει ένας χρόνος που δεν είναι μαζί μας. Που μας εγκατέλειψε, έτσι ξαφνικά και άδικα. Θυμάμαι ακόμη τη φωνή απόγνωσης του Βασίλη του Αρβανίτη που μου τηλεφώνησε να μου πει τα μαντάτα:
-Πάει ο Γιάννης, τον χάσαμε...
-Ποιος Γιάννης, ρε Βασίλη. 
-Ο Ξενάκης, τον χάσαμε! Τον χάσαμε...
Και πέρασε ήδη ένας χρόνος! Ρε, τι γίνεται στον κόσμο... 

Γιάννης Μηνδρινός 
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG 
1) Ξημερώματα 14ης Αυγούστου: Η νύχτα που έφυγε ο Γιάννης 
2) Διονύσης Βραϊμάκης: Τα δημοσιογραφικά «μισάλεπτα» μιας ολόκληρης ζωής τού Γιάννη Ξενάκη (κείμενο και φωτογραφίες από τις αναμνήσεις μιας κοινής δημοσιογραφικής αποστολής).  
3) Αντώνης Φουντής: Γράμμα στον Γιάννη (χρόνια μαζί στην Ελευθεροτυπία, πλάι πλάι στα πρώτα βήματα της Live).
4) Τα τελευταία πολιτικά σχόλια του Ξενάκη (απόψεις και αγανάκτηση στο fb λίγο πριν από το δημοψήφισμα).