Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Να αγκαλιαζόμαστε κάθε φορά, ποτέ δεν ξέρεις ποια θα είναι η τελευταία

Η τελευταία μας επαφή αφορούσε μια οικονομική συναλλαγή. Του έδωσα τα μπλουζάκια, μου έδωσε τα λεφτά και μετά άρχισε το ματς. Καθόμασταν σε πέντε μέτρα απόσταση και δε μιλήσαμε όλο το βράδυ.Είχαμε μια ζωή μπροστά μας να μιλάμε όσο θέλουμε. Ετσι νόμιζα... Τελικά μάλλον πρέπει να αγκαλιάζουμε και να φιλάμε κάθε άνθρωπο που
αγαπάμε, κάθε φορά που τον βλέπουμε. Ποτέ δεν ξέρεις ποια θα είναι η τελευταία. Αν είχα τρεις ή τέσσερις (πέντε δεν είναι με τίποτα) αληθινούς φίλους σε αυτή τη δουλειά, ο ένας ήταν ο Γιάννης.

Γιάννης Μπίλιος
(Στο fb για τον Γιάννη Ξενάκη)