Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Το μοναδικό συναίσθημα να αφήνεις πίσω το λιμάνι (ο απόπλους και ο ανάπλους σε τρεις φωτογραφίες)

(1) Το πλοίο σφυρίζει 
Το  Λεκανοπέδιο στραγγίζει τους τελευταίους «εξοδούχους» του αθηναϊκού στρατώνα της καθημερινότητας. Με εμπόδια σήμερα λόγω απαγόρευσης απόπλου, αλλά η ναυσίβιος φυλή μας ξέρει να περιμένει για τις
αποδράσεις δια θαλάσσης. Ο Αργοσαρωνικός, πάντως, είναι ανοικτός και πάντα, αγαπητός – όχι πια μόνο από τις λαϊκές τάξεις, κυρίως του Πειραιά, όπως κάποτε. Το συναίσθημα της απομάκρυνσης από το λιμάνι είναι υπέροχο. Και η άφιξη στον προορισμό ακόμα πιο όμορφη. Στη δική μας περίπτωση η αγαλλίαση ήρθε από τη θέαση της Αίγινας προσεγγίζοντας στο λιμάνι. Ένα νησί της «διπλανής ακτής» που έχει όλες τις ελληνικές νησιωτικές ομορφιές και (επιτρέψτε μου) ακόμα περισσότερες. Δεν το λέω επειδή είναι γενέθλια γη των παππούδων μου. Το λέω γιατί ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ. Θα το συζητήσουμε ξανά..

 (2) Το πλοίο αφήνει πίσω του τον Πειραιά αλλά ο εκτρωματικός πύργος του Σκυλίτση είναι ευδιάκριτος και από μακριά σαν σήμα κατατεθέν της πόλης! Μην ξεχνάμε ότι αυτός το άνθρωπος γκρέμισε τα πραγματικό αναγνωριστικό στοιχείο του λιμανιού: το ιστορικό Ρολόι...

(3) Το πλοίο έχει φτάσει στην αγαπημένη Αίγινα. Τόσο κοντά, αλλά τόσο άγνωστη για πολλούς ταξιδιώτες από το κλεινόν άστυ.