Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Κάποιος να τραβήξει το καζανάκι

Η ΕΠΟ – αυτή η ΕΠΟ! – αντιστάθηκε, αλλά τελικά θέλοντας και μη θα καταρρεύσει. Σιγά σιγά οι καρεκλοκένταυροι θα ξεκολλήσουν από τις καρέκλες που κρατούν ετσιθελικά, με πείσμα και αναξιοπρέπεια. Το θηρίο κάνει τους τελευταίους σπασμούς, με αφρούς στο στόμα, πριν πέσει νικημένο σε κώμα.
Όπου «θηρίο» βάλτε ελεγχόμενους φορείς, γκρίζα διαιτησία, βρώμικο παρασκήνιο, νταβατζιλίδικο παραγοντισμό πολλών ετών. Βάλτε μαζί και χειραγωγούμενη δημοσιογραφία που είναι ταγμένη να υπηρετεί όχι την Ενημέρωση αλλά σχήματα, συστήματα και αφεντάδες.
Το άρθρο αυτό δεν επιδαψιλεύει δάφνες στον Κοντινή. Ούτε τούτη η στήλη φτιάχτηκε για να ξεσκονίζει γιακάδες και κοστούμια. Αλλά κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται χωρίς
φόβο και δίχως δεύτερες σκέψεις. Ο Κοντονής (με όλα τα λάθη του, και έκανε πολλά) είναι ο μόνος και ο πρώτος υφυπουργός Αθλητισμού που δεν έκλεισε τα μάτια μπροστά στα όργια του παρασκηνίου ούτε τη μύτη στα (ωστικά!) κύματα δυσωδίας. Έμεινε εκεί και το πάλεψε αγνοώντας την ψυχική φθορά που έχει η μάχη με τη βρωμιά, παραγνωρίζοντας το πολιτικό κόστος και αφήνοντας αδιάφορος πίσω τις λοιδορίες.

Ο Κοντονής τους νίκησε με το ίδιο τους το όπλο: τη ΦΙΦΑ και την ΟΥΕΦΑ που για χρόνια ήταν η ασπίδα της παραγοντικής αυθαιρεσίας και το φουστάνι τής μαμάς πίσω από το οποίο κρύβονταν οι παράγοντες της Ομοσπονδίας όποτε έρχονταν αντιμέτωποι με την Πολιτεία. Τώρα οι (εξαγνισμένοι ας πούμε) διεθνείς ποδοσφαιρικοί φορείς δεν έβαλαν στα γόνατα χαϊδεύοντάς τα, τα κακομαθημένα παιδιά του παραγοντισμού. Τα κάθισαν στο σκαμνί. Μίλησαν με την πολιτική ηγεσία – κάτι απαγορευμένο άλλοτε –, θέλησαν να έχουν ομοτράπεζους τους ίδιους τους συλλόγους (άσχετα αν οι πανικόβλητη Ομοσπονδία ματαίωσε τη χθεσινή συνάντηση που είχε επιδιώξει η ΦΙΦΑ) και έριξαν στην τουαλέτα ό,τι παλιό και αμαρτωλό ταλαιπωρεί δεκαετίες το άθλημα, τις ομάδες, τους επενδυτές και τους φιλάθλους.

Δεν μένει παρά κάποιος να τραβήξει το καζανάκι. Με την ελπίδα ότι δεν θα φράξει η αποχέτευση με τόσο υλικό που έχει μαζευτεί για χρόνια και ζαμάνια.

Διον. Βραϊμάκης
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Τετάρτης)