Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

Από την κοκαΐνη στον χυμό μήλου

Το μισό Μεντεγίν βγήκε στους δρόμους το βράδυ της Τετάρτης για να πανηγυρίσει. Είχε σπουδαίο λόγο: Η Ατλέτικο Νασιονάλ, η μία από τις δύο μεγάλες ομάδες της πόλης, προκρίθηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία της στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες, της πιο σημαντικής διασυλλογικής διοργάνωσης της Νότιας Αμερικής. Δεν ήταν μόνο η πρόκριση που πανηγυρίστηκε, αλλά και η νίκη ενάντια στα φαντάσματα του παρελθόντος. Για την Ατλέτικο Νασιονάλ η
πρόκριση στον τελικό ισοδυναμεί με την καλύτερη ευκαιρία να απαλλαγεί από τη σύνδεση με τον Πάμπλο Εσκομπάρ και το καρτέλ των ναρκωτικών, που οδήγησε την ομάδα στις προηγούμενες επιτυχίες της.

Η Ατλέτικο Νασιονάλ ήταν η πρώτη ομάδα από την Κολομβία που κατέκτησε το Κόπα Λιμπερταδόρες το 1989, την εποχή της παντοδυναμίας του διάσημου ναρκο-βαρόνου. Τότε είχε στον πάγκο της τον διάσημο Φρανσίσκο Ματουράνα και το γήπεδο τους περισσότερους παίκτες της πανίσχυρης εθνικής Κολομβίας, ανάμεσά τους τον εκκεντρικό γκολκίπερ Ρενέ Χιγκίτα και τον σέντερ μπακ Αντρές Εσκομπάρ, που δολοφονήθηκε πέντε χρόνια αργότερα επειδή στο Μουντιάλ του 1994 πέτυχε αυτογκόλ στον αγώνα με τις ΗΠΑ…

Αφέντης της πόλης

Ο Εσκομπάρ ήταν τότε κάτι σαν αφέντης της πόλης, εκτός από την ομάδα έλεγχε τα πάντα, από τις βιομηχανίες μέχρι τα ΜΜΕ. Η πορεία εκείνη της Ατλέτικο Νασιονάλ είχε στιγματιστεί από διάφορες πληροφορίες για περίεργες συναλλαγές και εκβιασμούς (μέχρι και θανατικές απειλές) προς τους διαιτητές, ειδικά στους εντός έδρας αγώνες της. Κι είναι αλήθεια ότι η διαιτησία την ευνόησε σκανδαλωδώς και στον προημιτελικό με τη συμπατριώτισσα Μιλιονάριος (1-0) και με στον ημιτελικό με τη Ντανούμπιο από την Ουρουγουάη (6-0). Είναι χαρακτηριστικό ότι και στα δύο ματς διαιτητής ήταν το ίδιο πρόσωπο, ο Αργεντινός Εσπόζιτο. Το ναρκο-καρτέλ μπορεί να καθαρίστηκε από το Μεντεγίν με τη σύλληψη και μετά τον θάνατο του Εσκομπάρ (τώρα ως κέντρο της βιομηχανίας ναρκωτικών θεωρείται το Κάλι), ωστόσο η ομάδα έμεινε με τη ρετσινιά. Οι οπαδοί της αισθάνονται άβολα ακόμα και σήμερα να μιλάνε για εκείνη την επιτυχία, κι αυτό διότι από τότε μπορεί να έχουν πανηγυρίσει διάφορους εγχώριους τίτλους, ωστόσο ποτέ δεν είχαν φτάσει στο σημείο να διεκδικήσουν τον διεθνή τίτλο.

Γάμος με την κόρη του αφεντικού

Αυτή η φιλοδοξία ήταν και η κινητήρια δύναμη του Αρντίλα Λούλε, όταν το 1996 αποφάσισε να αναλάβει την ομάδα. Γεννημένος το 1930 στη Μπουκαραμάνγκα, ο Λούλε σπούδασε στο Μεντεγίν κι άρχισε να δουλεύει στην Γκασεόσας Λουξ, μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες αναψυκτικών στην Κολομβία. Το άλμα το έκανε όταν παντρεύτηκε την κόρη ενός από τους ιδιοκτήτες (!) και είχε την ιδέα να πειραματιστεί με μια νέα γεύση αναψυκτικού, με βάση το χυμό μήλου. Σήμερα το Ποστομπόν είναι το κυρίαρχο αναψυκτικό στην Κολομβία, έδωσε κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων στον Λούλε κι οδήγησε στην ανάπτυξη ενός επιχειρηματικού ομίλου με πάνω από 80 εταιρείες σε 14 διαφορετικούς επιχειρηματικούς κλάδους, από κατασκευές μέχρι ασφάλειες και ΜΜΕ.

Στα 20 χρόνια της προεδρίας του ο Λούλε δέχτηκε αρκετές φορές κριτική από τον κόσμο της Ατλέτικο Νασιονάλ, ότι δεν εκμεταλλεύεται τα λεφτά του για να κάνει κυρίαρχη την ομάδα, ούτε δουλεύει στο παρασκήνιο. Η γκρίνια εναντίον του έφτασε στο απόγειό της το 2009, όταν η ομάδα τερμάτισε 17η στις 19 στην κολομβιανή Απερτούρα, με μόλις τρεις νίκες σε 18 αγώνες. Ο ίδιος, όμως, έμεινε πιστός στις αρχές του: Δεν θα έπαιζε το παιχνίδι των άλλων. Στον κόσμο των επιχειρήσεων κανείς δεν είναι άγιος, ούτε κι αυτός θα μπορούσε ποτέ να διεκδικήσει φωτοστέφανο, ωστόσο υπάρχουν όρια, κι ο 86χρονος σήμερα ζάμπλουτος επιχειρηματίας δεν τα υπερέβη ποτέ. Η επιτυχία της Ατλέτικο Νασιονάλ έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης και από την πολιτική ηγεσία της χώρας.

Ο μακρύς πόλεμος με τους αντάρτες 

Ο πρόεδρος της χώρας Χουάν Μανουέλ Σάντος υπογράμμισε στο συγχαρητήριο μήνυμα ότι η Κολομβία γυρίζει σελίδα και τραβάει μπροστά. Μόλις πριν από ένα μήνα ανακοινώθηκε η συμφωνία ειρήνευσης με τους αριστερούς αντάρτες του FARC, που πολεμούν την κολομβιανή κυβέρνηση από το μακρινό 1964. Όλες οι αθλητικές επιτυχίες λειτουργούν ως επιστέγασμα μιας συγκεκριμένης απόφασης και ο Σάντος είχε επενδύσει πολλά στην ειρήνευση της χώρας μετά από μισό αιώνα. Οι αντίπαλοί του, ανάμεσά τους κι ο πρώην πρόεδρος της χώρας Ουρίμπε, τον κατηγορούν ότι έκανε πολλές υποχωρήσεις, μέχρι και αμνηστία υποσχέθηκε για να πάρει τη συμφωνία κατάπαυσης, και πολύ σύντομα θα διαπιστώσει ότι οι αντάρτες τον κοροϊδεύουν. Μένει να το δούμε, όπως και το αν η Ατλέτικο Νασιονάλ θα φτάσει μέχρι το τέλος…

Αργύρης Παγαρτάνης 
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Παρασκευής)