Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Ο Μπαρτζινόπουλος των νεανικών χρόνων και του ΔΟΛ των καλών ημερών

Ώρες και στιγμές το facebook είναι συμφορά. Ανοίγεις και βλέπεις τη μαύρη είδηση να σε περιμένει. Την προηγούμενη φορά, παραμονές Δεκαπενταύγουστου, η ανάρτηση διαδικτυακού φίλου έγραφε για έναν από τους δυο-τρεις καλύτερους πραγματικούς φίλους στον δημοσιογραφικό χώρο: «Στον Γιάννη Ξενάκη» ανέφερε ο τίτλος. Τι λέτε, ρε! Με τον Γιάννη είμαστε μαζί χθες, έκανε σχέδια – δημοσιογραφικά για τη «Live» και όχι μόνο – ΗΤΑΝ ΚΑΛΑ! Χθες κατά το μεσημέρι που άνοιξα πάλι το fb είδα τη νέα σκοτεινή πληροφορία. «Έφυγε» ο Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος! Τι λέτε, ρε! Μέχρι «χθες» (χθες με εισαγωγικά) διάβαζα άρθρα του στο «Έθνος»,
κάποτε κάποια από αυτά αθλητικού περιεχομένου. Αλλά και πάλι η είδηση δεν ήταν ψέμα. Ο Ερρίκος ήταν φίλος από τα παλιά. Σχεδόν συντοπίτης. Ερυθραιοτάκι. Από τη Νέα Ερυθραία δηλαδή. Εκείνα τα χρόνια αποτελούσε το πρότυπό μου. Ένα παιδί τής παραδίπλα γειτονιάς που είχε γίνει δημοσιογράφος. Απίστευτο! Νεότατος, ήταν δεν ήταν 18 όταν δούλευε στο «Βήμα» και (πολύ αργότερα) στα «Νέα» – στο μεγάλο δημοσιογραφικό Συγκρότημα, με κυκλοφορία εκατοντάδων χιλιάδων φύλλων τότε.

Φίλος μας, αλλά τον θαυμάζαμε όλοι. Και τον θέλαμε πάντα στην παρέα για καφέ στο πατάρι του Τομάζου – κυρίως οι μεγάλοι, ενώ ακολουθούσαμε οι μικρότεροι. Ο Ερρίκος ήταν ένας από τους (πολλούς άλλους) λόγους που χρόνια μετά έγινα και εγώ δημοσιογράφος, με τη βοήθειά του τον πρώτο καιρό.

Ο Ερρίκος! Πολιτικός συντάκτης (κοινοβουλευτικός ρεπόρτερ σε μεγάλο διάστημα της καριέρας του), αλλά και ένθερμος φίλος του ποδοσφαίρου γενικά, του Παναθηναϊκού ειδικά. Θυμάμαι που Κυριακές μεσημέρια κατέβαινε με κομπανία φίλων από τη Νέα Ερυθραία (με το λεωφορείο φυσικά) στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας για να δει παιχνίδι και όταν γύριζε μας έκανε κριτική. Και μετά, το βράδυ της Κυριακής – μια και το «Βήμα» δεν είχε δευτεριάτικη έκδοση – όλοι μαζί στο «Παλλάς», στον Φάρο της Νέας Ερυθραίας, στο σύνορο με την Κηφισιά, για κάνα εργάκι.

Χρόνια μετά ο κύκλος της ζωής του Ερρίκου έκλεισε. Άλλη μια απουσία στη ζωή αυτών που μένουν πίσω. Από τις πολλές απουσίες που όλο και πληθαίνουν. Ένας πραγματικός κλοιός απόντων.

Να είσαι καλά Ερρίκο, εκεί που πας. Με την ευχή να βρεις μια Λεωφόρο και ένα «Παλλάς».

Διον. Βραϊμάκης
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης με τίλο «Ο Ερρίκος της Λεωφόρου και του "Παλλάς"»)