Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2016

H θεία Ματίνα

Παιδιά δεν βγήκαν από τα σπλάχνα της αλλά είχε δεκάδες κόρες. Μεγάλωσε μωρά, φρόντισε κορίτσια, πάντρεψε κοπέλες. Η θεία Ματίνα ήταν η επιτομή της προσωπικής προσφοράς στην κοινωνία. Προσφέρθηκε με αγάπη, ψυχή και σώμα! Από τα 28 χρόνια της, γύρω στα 1965, όταν έχασε τον άνδρα της, έφτιαχνε οικογένειες από κορίτσια των οποίων οι οικείοι είχαν λογιών προβλήματα. Προβλήματα οικονομικά, σχέσεων, συμπεριφοράς,
συναναστροφής – οτιδήποτε. Έφτιαχνε οικογένειες κανονικές – όχι ιδρύματα – που διατηρούσε πρώτα σε ενοικιαζόμενο νεοκλασικό στο Χατζηκυριάκειο και ύστερα σε ειδικά διαμορφωμένο οροφοδιαμέρισμα στο Νέα Φάληρο.

Υπό την σκέπη της «Σκέπης», ενός φιλανθρωπικού συλλόγου με ανεκτίμητη κοινωνική προσφορά, η θεία Ματίνα ήταν ουσιαστικά η μητέρα των παιδιών. Τους μαγείρευε, τα πήγαινε σχολείο, τα διάβαζε, συζητούσε μαζί τους τις εφηβικές ανησυχίες, φρόντιζε για την ψυχαγωγία τους, τις σπουδές τους και τα συνόδευε στον γάμο τους.

Αλλά ουδέποτε ζήτησε και διεκδίκησε την προσφώνηση «μητέρα». Τα κορίτσια, όλων των ηλικιών σήμερα, εικοσάχρονες κοπέλες ή πενηντάχρονες γυναίκες, την αποκαλούσαν «θεία Ματίνα». Όπως αποκαλούν την αγαπημένη της αδερφή, με ανάλογη προσφορά, «θεία Βούλα». Η θεία Ματίνα έφυγε ξαφνικά, αλλά πλήρης ημερών. Και ουδέποτε υπήρξαν τόσες κόρες που έτρεξαν για τις ανάγκες των τελευταίων ημερών της ζωής μιας μάνας που τη φωνάζουν «θεία». Καλή ανάπαυση, θεία Ματίνα.