Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

Μία απόφαση για δύο καριέρες…

ΠΟΣΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΡΗΣΗ «ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ», ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ ΠΡΙΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ;

Ο Σαμίρ Ουικάνι γεννήθηκε στο Βούτστρι του Κοσόβου στις 5 Ιουλίου 1988. Περίπου οκτώ μήνες αργότερα, στις 10 Μαρτίου 1989, γεννήθηκε ο Μπερίσα στην Πρίστινα. Δύο παιδιά που γνώρισαν εξαρχής τις βάρβαρες συνθήκες του πολέμου μέσα στο σπίτι τους. Οι γονείς του Ουικάνι μετανάστευσαν στο Βέλγιο όταν ο Σαμίρ ήταν μόλις έξι ετών, το 1995. Αυτοί του Μπερίσα έμειναν καθηλωμένοι στην Πρίστινα.
Τα παιδιά έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μπάλα και ειδικά για τη θέση του τερματοφύλακα. Ο Σαμίρ σε ηλικία 10 ετών δοκίμασε στην Ινγκελμίνστερ, την ομάδα της γειτονιάς του στο Χαρελμπέκε, κι αμέσως καθιερώθηκε.

Την ίδια στιγμή ξεκινούσε κι ο Ετρίτ στην Κορίκου της Πρίστινα. Στα 17 τους αμφότεροι έκαναν το άλμα. Ο Σαμίρ έβγαλε τα μάτια των σκάουτερ της Άντερλεχτ, οι οποίοι τον πήραν για τη β’ ομάδα τους, και ο Ετρίτ κατάφερε να βγάλει βίζα για Σουηδία για να δοκιμαστεί στην Κάλμαρ. Για τη γραφειοκρατία τον βοήθησε ο Άλμπερτ Μπουντζάκι, ο οποίος ήταν ασίσταντ κόουτς τότε στην Κάλμαρ. Ο Σαμίρ ευτύχησε στα 18 του να φτιάξει ένα πενταετές συμβόλαιο με την Παλέρμο. Αμέσως με τη μεταγραφή του στην ιταλική ομάδα έκανε και τα χαρτιά του για να βγάλει αλβανικό διαβατήριο για να παίξει στην εθνική της των Ελπίδων U21.

Ο Ετρίτ καθιερώθηκε στην Κάλμαρ παρά το νεαρό της ηλικίας του και μάλιστα ενίοτε οι προπονητές του τον εμπιστεύονταν να εκτελεί τα πέναλτι της ομάδας, καθώς παρά το ότι ήταν ο πιο μικρός της ενδεκάδας έδειχνε τεράστια ψυχραιμία.

Μόλις το 2008, σε ηλικία 20 ετών, ο Ουικάνι έκανε το ντεμπούτο του κάτω από τα δοκάρια της εθνικής Αλβανίας και σύντομα έγινε το αδιαφιλονίκητο νούμερο ένα. Οι δρόμοι των δύο συνομήλικων γκολκίπερ διασταυρώθηκαν το 2012, όταν ο Ιταλός προπονητής της Αλβανίας Τζιάνι ντε Μπιάζι ειδοποίησε τους ανθρώπους της ομοσπονδίας να ρωτήσουν τον Μπερίσα αν θα ήθελε να πάρει αλβανικό διαβατήριο. Ο νεαρός ούτε το είχε σκεφτεί ως τότε, μάλιστα αντιμετώπισε και τον φόβο ότι η αλλαγή υπηκοότητας μπορεί να του δημιουργούσε πρόβλημα στην παραμονή του στη Σουηδία.

Επί μία διετία, από το 2012 ως το 2014, ο Σαμίρ και ο Ετρίτ ήταν το μόνιμο δίδυμο γκολκίπερ της εθνικής. Λόγω παλαιότητας, ο Ουικάνι είχε τον πρώτο λόγο, αλλά αισθανόταν πίεση... Παρά τον ανταγωνισμό οι σχέσεις τους ήταν πολύ καλές, μάλιστα πολλές φορές μοιράστηκαν και το ίδιο δωμάτιο στα ταξίδια. Το 2013 ο Μπερίσα μεταγράφηκε στη Λάτσιο, οπότε στα ταξίδια τους έπαιρναν πάντα το ίδιο αεροπλάνο. Το δίδυμο έσπασε πριν δύο χρόνια,αλλά με τελείως διαφορετικό τρόπο από τον αναμενόμενο!

Το 2014 η ΦΙΦΑ αποφάσισε να… μισο-αναγνωρίσει την εθνική ομάδα του Κοσόβου, η οποία απέκτησε το δικαίωμα να παίζει φιλικά με ομάδες-μέλη της ΦΙΦΑ, αλλά όχι και να συμμετέχει σε διεθνείς διοργανώσεις. Το γεγονός, πάντως, χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό στο Κόσοβο, καθώς θεωρήθηκε (και δικαίως) ο προθάλαμος της πλήρους αναγνώρισης. Ο Μπουντζάκι, ο άνθρωπος που είχε βοηθήσει τον Μπερίσα στα πρώτα του βήματα, ανέλαβε ως προπονητής της εθνικής ομάδας τον δύσκολο ρόλο να προσελκύσει παίκτες για να φτιάξει ένα αξιοπρεπές σύνολο. Απευθύνθηκε πρώτα στον Μπερίσα ζητώντας του να του… ανταποδώσει τη χάρη, να απαρνηθεί την εθνική Αλβανίας, στην οποία ήταν ούτως ή άλλως δεύτερος, για αυτήν του Κοσόβου, όπου θα ήταν όχι μόνο πρώτος, αλλά… βασιλιάς. Και εισέπραξε ένα μεγαλοπρεπές «όχι»! Ο Μπερίσα αποφάσισε να μείνει Αλβανός, παρ’ ότι οι γονείς του συνεχίζουν να μένουν στην Πρίστινα.

Προς γενική κατάπληξη αυτός που αποφάσισε να αλλάξει ήταν ο Ουικάνι! Παρά το γεγονός ότι δεν είχε πατήσει στη χώρα για πολλά χρόνια, αφού οι γονείς του μένουν στο Βέλγιο, ο Ουικάνι αποφάσισε να απαρνηθεί την θέση του βασικού στην Αλβανία και να πάρει την κοσοβάρικη ποδοσφαιρική υπηκοότητα. Η συνέχεια είναι γνωστή. Η Αλβανία, με τον Μπερίσα κάτω από τα δοκάρια, προκρίθηκε στην τελική φάση του Euro 2016 και ο γκολκίπερ απολαμβάνει ένα παχυλό συμβόλαιο στη Λάτσιο. Ο Κοσοβάρος πλέον Ουικάνι τραβολογιέται δανεικός από τη Τζένοα στη Λατίνα της Β’ κατηγορίας και ούτε ξέρει πότε θα παίξει ένα «κανονικό» παιχνίδι με την εθνική του Κοσόβου, έστω προκριματικό μιας διεθνούς διοργάνωσης.

Αργύρης Παγαρτάνης
(Δημοσιεύεται στη Live Spoprt της Κυριακής)