Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

Μια γυναίκα μόνη, χωρίζει, αλλά...

...ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ! - ΝΑ ΧΩΡΙΣΩ ΘΕΛΩ, ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΤΙΣΩ ΣΠΤΙ!

Στις 25 τρέχοντος εκδικάζεται, θεωρητικά, το διαζύγιό μου. Στις 22 τρέχοντος το βράδυ, οι δικηγόροι θα αποφασίσουν εάν θα συνεχίσουν την απεργία τους. Σε τέτοια περίπτωση, όπως ενημερώθηκα αρμοδίως, η υπόθεση δεν αναβάλλεται για την πρώτη διαθέσιμη ημερομηνία, αλλά η διαδικασία ξεκινά από την αρχή, πράγμα που σημαίνει ότι γίνεται εκ νέου η αίτηση και περιμένεις άλλο ένα εξάμηνο μέσα στο νερό για ένα τόσο απλό πράγμα όπως το να χωρίσεις κοινή συναινέσει. Επίσης ενημερώθηκα αρμοδίως
ότι είναι πολύ δύσκολο να πάρει άδεια η δικηγόρος μου για υπόθεση συναινετικού διαζυγίου, παρότι ο (άντε να δούμε πότε επιτέλους θα γίνει πρώην) άντρας μου τρέχει κάθε φορά να κάνει πληρεξούσια και πληρώνει κερατιάτικα ως κάτοικος εξωτερικού.

Δεν θα εξετάσω το θέμα των δικηγόρων. Δικηγόρος ήταν ο πατέρας μου και ο αδελφός του και γενικά σ' αυτό το περιβάλλον μεγάλωσα και ξέρω τα του κλάδου από την καλή και την ανάποδη. Ας το θέσω απλά: Το γεγονός ότι ο συμπαθής κλάδος είναι χρυσός multi-πρωταθλητής στη φοροδιαφυγή και στη μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών δεν καθιστά αυτομάτως άδικα τα αιτήματά τους. Άλλη κουβέντα, όμως, αυτή.

Στα δικά μου. Να χωρίσω θέλω, δεν θέλω να χτίσω σπίτι. Έχει δίκιο ο (άντε να δούμε πότε επιτέλους θα γίνει πρώην) άντρας μου που φρικάρει. Στην πατρίδα του τα διαζύγια βγαίνουν μέσα σε δύο μήνες και κοστίζουν 60 ευρώ. Εδώ από εξάμηνο και πάνω και με κόστος ενός συμπαθητικού μηνιάτικου στην καλύτερη.

Σας τα λέω όλα αυτά σε περίπτωση που σκέφτεστε να παντρευτείτε. Στη χώρα που έχουμε πάρει διαζύγιο for good από την κοινή λογική, κινδυνεύετε να μην μπορέσετε να αλλάξετε γνώμη αργότερα...

Μαρία Δεδούση