Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Σιγά ρε μάγκα (*)

Καταρχάς σεβασμός! Απέραντος σεβασμός στον ποιητή, στον στιχουργό, στον δημοσιογράφο Λευτέρη Παπαδόπουλο. Τεράστιος. Με γιγάντιο έργο στο τραγούδι. Η δουλειά του θα ζει σε όλον τον αιώνα που διανύουμε. Σεβασμός στον πνευματικό δημιουργό, αλλά αποστροφή για τον οιηματία Λευτέρη Παπαπαδόπουλο που κυνηγάει – σχεδόν απαιτεί – τον θαυμασμό σαν χρυσοθήρας στο Ελντοράντο, προσβάλλει και χρησιμοποιεί τη γνώση, το ταλέντο του, την πληθωρικότητά του στην Τέχνη, όπως τα κερασφόρα χρησιμοποιούν τα κέρατά τους για να επιτεθούν και να πληγώσουν. Αυτή η πλευρά του, η πλευρά του αλαζόνα, αποκαλύπτεται από ένα περιστατικό που περιγράφει ο ίδιος, δια χειρός
Κώστα Μανιάτη, σε κείμενό που ανέβηκε στο provocateur.gr. Υποτίθεται για το πώς είδε και πώς κριτικάρει την κινηματογραφική δουλειά του Παπακαλιάτη. Αλλά είναι ελάχιστη η αναφορά στον αντικείμενο του θέματος και πολύ μακριά από την ουσία του τίτλου που γράφει «Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος είδε και σχολιάζει τη νέα ταινία του Παπακαλιάτη»

Υπερβολή στα όρια του ψεύδους! Ουσιαστικά το κείμενο δεν είναι για την ταινία. Είναι για τον ίδιο τον Παπαδόπουλο:
* Για το πώς πήγε στο σινεμά,
* για το «Δεν το πουλάω Λεφθέρη» (έτσι: Λεφθέρη) που είπε για το φτωχικό του ένας φίλος,
* για το πώς έπαιζε αμπάριζα στις παλιές γειτονιές,
* για πώς τα έπινε με τους φίλους,
* για το πώς επικοινώνησε με SMS με τον Δήμο Μούτση,
* για το πώς φίλησε τη γυναίκα του και χάιδεψε «το χαρακωμένο από το χρόνο μέτωπό της» (τα λες αυτά, σε ένα δημόσιο κείμενο, για μια γυναίκα άμα δεν θέλεις να κάνεις τις λογοτεχνικές σου πιρουέτες σε βάρος της, βρε Λεφθέρη;)

Στην περιγραφή για το πώς μπήκε στο σινεμά, πώς κάθισε, πώς έσβησαν τα φώτα, κάνει την αποκάλυψη που δείχνει το μέγεθος του υπερτροφικού Εγώ που καταπλακώνει όλες τις δεξιότητές του:

«Σβήνουν τα φώτα, παίρνει μπρος η μπομπίνα και δειλά δειλά τα χέρια των αγοριών ψηλαφίζουν το χέρι της πρώτης αγάπης τους στα σκοτεινά. Ο δόλιος ο μπροστινός μου κάνει νόημα να σταματήσω το κομπολόι. Του ρίχνω μία Παναγία και ησυχάζει και αυτός ο έρημος». 

Σιγά ρε Λεφθέρη, Παπαδόπουλε, που μπεγλαρίζεις την ώρα της ταινίας και άμα λάχει ρίχνεις Παναγίες και οι άλλο που, δικαίως, ενοχλείται, το βουλώνει! Σιγά ρε ‘μοβόρε. Πού τη χωράς τόση μαγκιά;

(Το κείμενο στο provocateur.gr είναι τρολ, που ξεγέλασε τον Harddog. Δείτε εδώ)