Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015

Το τέλος του ποδοσφαίρου

Τα ρολά στο μαγαζάκι – και στο παραμάγαζο – του ελληνικού ποδοσφαίρου κατέβηκαν χθες βράδυ στη Λεωφόρο. Το πρωτάθλημα τέλειωσε – και δεν εννοώ μόνο ότι τέλειωσε βαθμολογικά. Εκεί είχε τελειώσει από καιρό. Η 21η Νοεμβρίου 2015 σήμανε το τέλος του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Για πόσο; Για όσο! Όσο χρειαστεί, δηλαδή, για να περάσει, αν περάσει, η ανίατη αρρώστια. Για να παταχθεί η αλητεία. Για να καθαρίσει το τοπίο. Μαζί «τελειώνει» και ο Παναθηναϊκός που σύρεται για μια ακόμα φορά σε περιπέτειες από κάποιους «πεθαίνω από αγάπη» (τι είδους αγάπη;) ανεξέλεγκτους οπαδούς του. Πέρσι το Τριφύλλι πήγε να ανασάνει και
να μπει στην κούρσα του τίτλου με το 2-1 στο ντέρμπι, αλλά αυτοί οι κάποιοι του τράβηξαν τη μάσκα οξυγόνου με τη φωτοβολίδα στο χέρι του Κασάμι – και όχι μόνο. Φέτος δεν τον άφησαν καν να πάρει αναπνοή με τη φωτοβολίδα στο πόδι του Φινμπόγκασον.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν σε ΟΜΗΡΙΑ και χθες το πυροβόλησαν στον κρόταφο. Μαζί πυροβόλησαν και τον Παναθηναϊκό που μπαίνει στο πιο σκοτεινό τούνελ της ιστορίας του, με ή χωρίς Αλαφούζο.

Το επιχείρημα που εκπορεύεται από μια κατεύθυνση είναι ότι η απόφαση να μην αρχίσει ο αγώνας πάρθηκε εύκολα, ελαφρά τη καρδία, όταν τα πνεύματα είχαν ηρεμήσει. Και ακόμα, ότι πάρθηκε με μεγάλη καθυστέρηση από τη στιγμή που έπεσε η πρώτη φωτοβολίδα. Αλλά δεν μπορεί να γίνει τέτοια κουβέντα όταν ένας αστυνομικός πήγε στο νοσοκομείο τραυματισμένος και όταν ποδοσφαιριστές που βγήκαν αναγνωριστικά στο γήπεδο δέχτηκε κατευθυνόμενα πυρά.

Το έδαφος ήταν γόνιμο για να γίνει διακοπή ή για να μην αρχίσει το παιχνίδι. Ο νόμος υπήρχε, οι προειδοποιήσεις για την εφαρμογή του κρέμονταν πάνω από το ντέρμπι. Ο Παππάς πήγε έτοιμος ψυχικά και νοητικά να το κάνει αν χρειαστεί – και χρειάστηκε. Ο Ολυμπιακός πήγε έτοιμος για να φύγει με τον παραμικρό (για να μη συμβούν τα περσινά) και έφυγε.

Έμεινε μόνο το βαρύ στίγμα και το αβέβαιο αύριο. Όπως έμεινε και βεβαιότητα ότι η βλακεία είναι ανίκητη. Αλλά χθες μάθαμε και κάτι ακόμα: ότι η βλακεία δεν είναι ΠΟΤΕ αθώα!

Διον. Βραϊμάκης 
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Γιάννης Μηνδρινός: Κλείστε τους, επιτέλους!