Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Γιατί ο Αλαφούζος χάνει συνεχώς (παντού και πάντα) από τον Μαρινάκη

ΕΧΕΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΡΑΔΙΟΦΩΝΑ, ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, ΣΑΪΤ, ΑΛΛΑ ΑΛΛΟΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ (ΚΑΙ) ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ  
Δεν ξέρω πόσο πράσινη ήταν η κούνια του Γιάννη Αλαφούζου όταν γεννήθηκε. Το βέβαιο είναι ότι εκείνος μπήκε μπροστά όταν χρειάστηκε, συσπείρωσε κόσμο και έγινε αντηρίδα για να μην παρασυρθεί με τις κατολισθήσεις ο Παναθηναϊκός. Οι προθέσεις του αγαθές. Αλλά το θέμα είναι το πώς έπαιξε και το πώς έχασε. Πώς ανέλαβε σταυροφορία κατά του παλιού του συνεταίρου (μην το ξεχνάμε αυτό), του Μαρινάκη, και πώς στριμώχθηκε. Γιατί ο Αλαφούζος, και ο Παναθηναϊκός μαζί του, έχασε παντού – ανεξάρτητα με ποιον τρόπο. Στο γήπεδο, στους τίτλους, στις ψηφοφορίες, στο κέντρα επιρροής. Έχασε γιατί ο παίκτης απέναντι ήταν καλύτερος στην οργάνωση αλλά και στο
«αντάρτικο», σε αυτό που λένε «ανορθόδοξο πόλεμο». Γάτος. Εκείνος κάνει τη δουλειά του και ο άλλος χάνει στις εντυπώσεις. Παντού. Και στην επικοινωνία. Ο Αλαφούζος έχει τηλεόραση, ραδιόφωνα, εφημερίδα, σάιτ αλλά η φωνή του δεν ακούγεται – ή ακούγεται και δεν πείθει. Από την άλλη μια ύποπτη συνομιλία δικαστικού με στέλεχος συλλόγου δεν ξεπέρασε το όρια του μονόστηλου – κάπου δεν μπήκε μήτε βούλα.

Ο απέναντι του Αλαφούζου είναι πιο αποφασιστικός. Πιο αποτελεσματικός. Πιο τολμηρός. Πιο «παιδί της πιάτσας». Χωρίς δισταγμούς και αναστολές. Ακόμα και η «παναθηναϊκή ειρήνη» του Αλαφούζου με τους οπαδούς τινάχθηκε στον αέρα, όταν η άλλη πλευρά τα έχει όλα τακτοποιημένα. Κυριαρχεί παντού. Κυρίως μέσα στους αγωνιστικούς χώρους, αλλά και εκτός. Στη Λίγκα, στις συμμαχίες, στην ΕΠΟ, στις επιτροπές.

Ο Αλαφούζος όλο συμμαχεί – με Ιβάν και Μελισσανίδη – και όλο η συμμαχία χάνει. Όπως έχασε και με το ντέρμπι της Κυριακής. Για το οποίο ο Μαρινάκης (και ο Βρέντζος) μίλησε όσο εξελίσσονταν τα γεγονότα στη Λεωφόρο με τον υφυπουργό αθλητισμού (για το αν γίνει ή δεν γίνει το παιχνίδι), αλλά εκείνος έμεινε «στην απέξω». Και αυτό είναι άλλη μια ήττα!

Ο Αλαφούζος προσπαθεί να φοβίσει με απειλές που ουδέποτε θα τις εκτελέσει. Ότι θα πάρει την ομάδα και θα φύγει. Ότι θα παραιτηθεί. Ότι θα πάει κόσμος στη φυλακή. Θυμίζει το παιδί που ήξερε ότι θα τις φάει αλλά τον τσαμπουκά έπρεπε να τον κάνει, για την τιμή. Την τιμή των όπλων που δεν εκπυρσοκροτούν ποτέ, εννοώ.
Θα επανέλθουμε…

Διον. Βραϊμάκης
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Τρίτης με τίτλο «Οι ήττες ΠΑΟ και Αλαφούζου»)