Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Έχουμε πόλεμο; Δυστυχώς, έχουμε!

Πριν λίγες ημέρες ένα ρωσικό αεροπλάνο ανατινάχθηκε στον αέρα, από βόμβα που είχαν τοποθετήσει σε αυτό τζιχαντιστές. Όπως παραδέχτηκαν με απόλυτη βεβαιότητα οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες –οι πιο αξιόπιστες στον κόσμο, κατά την ταπεινή μου γνώμη. Περισσότεροι από 200 άνθρωποι –στην συντριπτική τους πλειοψηφία Ρώσοι- πλήρωσαν με τη ζωή τους, ως αντίποινα, τις ρωσικές επιθέσεις κατά του ισλαμικού κράτους. Δεν πέρασαν ούτε 15 μέρες όταν μάθαμε ότι ο Τζιχάντι Τζον, ο στυγνός εκτελεστής των τζιχαντιστών, ήταν νεκρός από δυτικά πυρά μη επανδρωμένου αεροσκάφους. Και πριν συμπληρωθεί ένα 24ωρο, ήρθε το τριπλό χτύπημα στο Παρίσι με τους εκατοντάδες νεκρούς. Ένα χτύπημα που, εκτός των άλλων, απέδειξε και πόσο «γυμνή» είναι κάθε ευρωπαϊκή μεγαλούπολη σε όποιον θελήσει να «σπείρει» το θάνατο... Έχουμε πόλεμο, λοιπόν;
Δυστυχώς, έχουμε! Το χειρότερο: Το καταλάβαμε αργά. Το ακόμη χειρότερο: Για την κατάσταση αυτή, όπως πάει να εξελιχθεί, σχεδόν αποκλειστικά υπεύθυνη είναι η Δύση. Αμερικανοί (κυρίως αυτοί), αλλά και Ευρωπαίοι με κοντόφθαλμη πολιτική εδώ και αρκετές δεκαετίες είχαν επιλέξει να εκπαιδεύσουν και να ενισχύσουν κράτη και ομάδες που συγκυριακά εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά τους. Τώρα που αυτές οι ομάδες και αυτά τα κράτη στράφηκαν εναντίον τους, πολύ φοβάμαι πως η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Αν και εξακολουθώ να αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν μια χώρα που ελέγχει τα πάντα και γνωρίζει τα πάντα (Αμερική) να δείχνει αδύναμη μπροστά σε αυτή τη νέα παγκόσμια απειλή...

 Την επομένη της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, όλοι συμφώνησαν σε μια παραδοχή: Πως η ζωή των κατοίκων αυτού του πλανήτη δεν θα ήταν ποτέ στο μέλλον ίδια. Και δεν ήταν. Οι κανόνες ασφαλείας άλλαξαν «εν μια νυκτί». Για να ταξιδέψει κανείς αεροπορικώς θα έπρεπε να περάσει από διπλούς και τριπλούς ελέγχους. Οι παρακολουθήσεις των τηλεπικοινωνιών αυξήθηκαν σε τέτοιο σημείο που αμφιβάλλω αν υπήρχε άνθρωπος στον πλανήτη που να μην κατέγραφαν τις συνομιλίες του. Έτσι κι έκανες το λάθος και πατούσες το πόδι σου σε βρετανικό αεροδρόμιο χωρίς το διαβατήριο ή η ταυτότητά σου να έχει πάνω πρόσφατη φωτογραφία, αλίμονό σου! Σε έβαζαν στην απομόνωση μέχρι να σε ταυτοποιήσουν. Κάποιες φορές, μάλιστα, σε ταυτοποιούσαν γρήγορα, αλλά σε άφηναν να περιμένεις... Ετσι, για τιμωρία που δεν έχεις πρόσφατη φωτογραφία στην ταυτότητα...

Κάτι ανάλογο είμαι βέβαιος πως θα γίνει και τώρα. Αναρωτιέμαι πώς θα νιώθει από την Παρασκευή το βράδυ και μετά κάποιος στο Παρίσι όταν σκέπτεται να πάει σε μια καφετέρια, σε μια συναυλία, σε ένα θέατρο, σε ένα γήπεδο, βρε αδελφέ. Και όχι μόνο στο Παρίσι.. Βλέποντας τις φωτογραφίες με τους οπλισμένους σαν αστακούς Γάλλους στρατιώτες στους δρόμους του Παρισιού, είναι αλήθεια πως ένιωσα ένα σφίξιμο στο στομάχι. Και σίγουρα δεν είμαι ο μόνος που αισθάνθηκε έτσι. Δυστυχώς, έχουμε πόλεμο...

Γιάννης Μηνδρινός 
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG
1) Πώς την (ξανα)πάτησε ο Τύπος με την επικαιρότητα
2) Μαρία Δεδούση: Το μάρκετινγκ της ψυχο-πονιάς
3) Ποιος εξέθρεψε τα σκυλιά που σφάζουν