Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Η αποχώρηση του Τσαγκαρουσιάνου από τη Lifo και ένα τεύχος 20ετίας από το χαρτοβασίλειό μου

Ο Στάθος Τσαγκαρουσιάνος αποχωρεί από τη Lifo, ένα από τα τόσο σημαντικά έντυπα δημιουργήματά του. Ο λόγος; «Δεν μ' αρέσει να πιάνω στασίδι στα πάρτι των παιδιών», γράφει στο τελευταίο του εντιτόριαλ παραδίδοντας τη σκυτάλη της έκδοσης σε νεότερο συντελεστή της. Ο Σ.Τ., είναι μια από τις ομορφότερες πένες στον Τύπο, ένας άνθρωπος με ανεπτυγμένη την αισθητική στις εκδόσεις, με ευρηματικότητα, πάντα μέσα και λίγο πιο μπροστά από την εποχή του, με χιλιάδες άρτια επιμελημένα τεύχη στο ενεργητικό του – και φυσικά δεν εννοώ μόνο τη Lifο. Διαβάζοντας στους Zoornalistas για την αποχώρησή του (δείτε εδώ την εξήγηση που δίνει ο ίδιος) αναζήτησα στη βιβλιοθήκη μου ένα από τα λίγα τεύχη του «01» που έχω βρήκα (δεν θυμάμαι σε ποιο σημείο του χαρτοβασιλείου μου είναι καταχωνιασμένα τα άλλα). Βλέποντας την ημερομηνία έκδοσης,
μου ήρθαν – τι σοκ! – είκοσι χρόνια κατάστηθα. Τόσο πολλά έχουν περάσει από τότε που διάβαζα το θέμα για τη «Γενιά των 90s, το πρώτο σοβαρό γκάλοπ για τους Έλληνες X-ers», όπως έγραφε στα περιεχόμενά του; Ή τις συνεντεύξεις του Κουνέλη, του Λαζόπουλου, του Τσίμα;
Είναι ένα τεύχος γεμάτο πεντάρια: υπ. αριθμ. 15, 15 Μαρτίου του 1995! Και μου φαίνεται τόσο κοντινή η ημέρα που το αγόραζα – το θυμάμαι αλάνθαστα – από το περίπτερο της πλατείας Καρύτση, καταβάλλοντας δραχμές 800!
(Κάποια στιγμή, αν βρω τον χρόνο και τη διάθεση, θα το ξεφυλλίσουμε εδώ στο μπλογκ μαζί. Έχει ενδιαφέρον να δούμε τη θεματολογία στο περιοδικό μιας εποχής τόσο κοντινής για πολλούς από εμάς και τόσο μακρινής για τους νεότερους.  το παρόν σκανάρισα μόνο το εξώφυλλο, για να το μοιραστούμε).

Δ.Β.