Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Τα αποτσίγαρά μου στην «Ηχώ» και ο αρχαιολόγος του μέλλοντος

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΙΔΗΣ

Πέρασα το κατώφλι της «Ηχούς» στα 27 μου. Χωρίσαμε όταν η λεγάμενη εξέπνευσε (και ας φιλοξενούνται σήμερα σε σάιτ φήμες ότι η εφημερίδα θα επανακυκλοφορήσει…). Σχεδόν στα (δικά μου) 43. Επομένως, απόπειρα γραμμικής αφήγησης αυτής της συμπόρευσης ούτε γι’ αστείο. Ούτε τώρα ούτε στο μέλλον. Όμως, για να μπω και κατευθείαν στο ψητό, αν οι αρχαιολόγοι του 5.014 μ.Χ. θελήσουν να ψαύσουν και το δικό μου αποτύπωμα στο μεγαλοπρεπέστερο «ταφικό μνημείο» του αθλητικού Τύπου, στη μεγαλυτέρα των Βαλκανίων «Αμφίπολη», υπάρχει μπόλικο αρχειακό υλικό: όσα έγραψα στην ίδια την «Ηχώ» και όχι ΓΙΑ την «Ηχώ».
Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι, ενδεχομένως να συναντήσουν ορισμένα προβληματάκια με την ταυτοποίηση του αποτυπώματος, αφού αρκετά απ’ όσα ιδιόγραφα δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα δεν έφεραν υπογραφή «Νίκος Σαρίδης».
Ομολογώ ότι είναι κάτι που με ψιλοτρώει, καθόσον για μια υστεροφημία ζούμε! Από την άλλη, με ανακουφίζει, διότι πολλά απ' αυτά τα κείμενα ήταν χάλια. Έτσι, από τη στιγμή που δεν έχουν το όνομά μου, μπορούν κάλλιστα οι ανασκαφείς να τα χρεώσουν σε άλλον!
Πάντως, για να μην αμφισβητηθούν οι καλές μου προθέσεις να διευκολύνω την ταυτοποίηση, δηλώνω ότι άφησα καμιά εκατοστή χιλιάδες -«ολόχρυσες»- γόπες, στα δεκαπέντε χρόνια εκεί μέσα. Δεν φταίω εγώ αν οι καθαρίστριες τις μάζεψαν όλες! Αυτά (για φέτος).

** Το κείμενο γράφτηκε ως σχόλιο σε άρθρο για τα περσινά γενέθλια της «Α.Η