Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

Ζητείται γάτος αποδυτηρίων...

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΟΥΣ 

Η ΕΠΟ αναζητεί τον επόμενο προπονητή της εθνικής ομάδας, αλλά πολύ φοβάμαι πως θα κάνει ακόμη μια εντυπωσιακή «τρύπα στο νερό» -όποια κι αν είναι τελικά η επιλογή της. Ακριβώς επειδή από τα βασικά της κριτήρια πιστεύω πως απουσιάζει το σημαντικότερο: Η θέληση να επιλέξει έναν προπονητή που θα κρατήσει τα αποδυτήρια ερμητικά κλειστά στους τρίτους. Του προέδρου της ΕΠΟ συμπεριλαμβανομένου σε αυτούς τους τρίτους... Να το πω αλλιώς: Είναι ο Ρανιέρι κακός προπονητής; Κι αν ναι,
πώς τον εμπιστεύθηκαν τόσα χρόνια κορυφαίες ομάδες; Ξέχασαν, ξαφνικά, την μπάλα που ήξεραν Τοροσίδης, Παπασταθόπουλος, Χολέμπας, Κονέ, Μήτρογλου και όλοι οι υπόλοιποι που έφτασαν «μια ανάσα» από την οκτάδα ενός Μουντιάλ;
Ούτε ο Ρανιέρι είναι κακός προπονητής, ούτε οι Έλληνες διεθνείς ξέχασαν το ποδόσφαιρο που ήξεραν. Και, βεβαίως, δεν είναι μαζοχιστές να θέλουν να διασύρονται από την κάθε Ισλανδία, Βόρεια Ιρλανδία, Ουγγαρία –ομάδες που δυο χρόνια πριν θα τις έκαναν «μια μπουκιά». Τι φταίει, λοιπόν; Είναι πολύ απλό: Φταίει η απουσία ενός προπονητή, που θα έχει τη θέληση και θα μπορεί να «καθαρίσει» τα αποδυτήρια από τους κάθε λογής παρείσακτους.

Είτε αυτοί λέγονται μανατζαραίοι, είτε παράγοντες, είτε συγγενείς και φίλοι, είτε δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο... Ο Γκαγκάτσης είχε το θάρρος, επιλέγοντας τον Ρεχάγκελ και δίνοντάς του εν λευκώ τα κλειδιά, να προχωρήσει στο ξεκαθάρισμα. Στην ίδια ακριβώς λογική κινήθηκε κι ο Σάντος. Κι όταν αποχώρησε, όλα κατέρρευσαν εν ριπή οφθαλμού. Πιο γρήγορη αποδόμηση ομάδας αμφιβάλλω αν υπάρχει παγκοσμίως στα πρόσφατα ποδοσφαιρικά χρονικά.

Ξαφνικά αυτή η ομάδα που πολύ πρόσφατα μας έκανε περήφανους, σχεδόν ταυτίστηκε με την αποκρουστική εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας. Να θες να τη δεις και να μη βλέπεται... Ο σοφός λαός λέει πως «όταν λείπει η γάτα χορεύουν τα ποντίκια». Όταν, λοιπόν, ο ποδοσφαιριστής –που ας μη ξεχνάμε πως είναι παιδί ακόμη- διαπιστώσει πως εδώ η κατάσταση είναι «μπάτε σκύλοι, αλέστε», θα κάνει τα δικά του. Θα πλακωθεί με συμπαίκτες του, δεν θα λέει καλημέρα σε άλλους, θα αντιμετωπίζει την εθνική ως αγγαρεία. Έτσι είναι αυτά... Το ένα φέρνει το άλλο.

Το κακό είναι πως οι λόγοι της κατρακύλας είναι ορατοί δια γυμνού οφθαλμού από όλους. Ακόμη κι από τους άσχετους... Τα διάφορα περιστατικά σαν αυτό με τη μη συμμετοχή του Φορτούνη στο ματς με τους Βορειοϊρλανδούς, είναι τόσο εύγλωττα που δεν χρειάζονται ούτε επεξηγήσεις, ούτε αναλύσεις. Μόνο οι υπεύθυνοι της ΕΠΟ δείχνουν να αγνοούν τους λόγους της κατρακύλας. Ή θέλουν κι επιμένουν να τους αγνοούν. Κι αυτό είναι χειρότερο...

Γιάννης Μηνδρινός
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDGO
Διον. Βραϊμάκης: Αποτυχημένοι, αλλά ξαναδοκιμάζουν (ετοιμάζοντας την επόμενη αποτυχία)