Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Τα πρωτοσέλιδα που βάφτηκαν κόκκινα (και η χαρμολύπη των «Νέων»)

Άλλοτε η γη βαφόταν κόκκινη. «Ή κόκκινη από ζωή ή κόκκινη από θάνατο» που στιχογράφησε ο Βολφ Μπίρμαν και τραγούδησε συγκλονισμένη (συγκλονίζοντας!) η αξεπέραστη «Μαρία μας», η Μαρία Δημητριάδη. Στις μνημονιακές εκλογές με τις νίκες του ΣΥΡΙΖΑ, εκείνα που βάφονται κόκκινα είναι τα πρωτοσέλιδα. Τα άλλοτε μπλε και κάποιες φορές τα κατάμαυρα. Τον περασμένο Ιανουάριο, προεκλογικά, ο ΔΟΛ ανερυθρίαστα κοκκίνισε (δείτε εδώ από τον Harddog). Το ίδιο έκανε και τώρα. Αλλά αυτή το φορά διακριτικά, μόνο στα γράμματα του τίτλου. Όχι όπως τότε που το κόκκινο έπεσε, ως γραμμή, με τους κουβάδες στο «Βήμα» ακόμα και προεκλογικά (θυμηθείτε εδώ το προεκλογικό θέμα των Zoornalistas, τον περασμένο Ιανουάριο). Γνώμη μας: Και σήμερα το ομορφότερο, ευστοχότερο και πιο έξυπνο είναι το πρωτοσέλιδο της Εφημερίδας των Συντακτών: «Νικητής παντός καιρού». Δεν φτάνει σε επιτυχία το προηγούμενο πρωτοσέλιδο, εκείνο με το δημοψήφισμα (αν δεν το θυμάστε, εδώ θα το βρείτε), αλλά και πάλι ξεχωρίζει. +/- Δείτε τη συνέχεια

Τα μεταλλαγμένα Νέα (και συνεχώς μεταλλασσόμενα πότε προς τα αριστερά, πότε προς το κέντρο και δεξιότερα), μιλούν με ενθουσιασμό στον κόκκινο τίτλο τους για «Εποχή Τσίπρα»! Τίτλος θριάμβου, με ωραία σκιτσογραφική εικονογράφηση, αλλά περιεχόμενο γεμάτο νουθεσίες, έκπληξη και σπόντες: «Φαίνεται απίστευτο, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί το ποσοστό του σχεδόν ανέπαφο», γράφει.

Γενικώς, στον ΔΟΛ μάλλον διακατέχονται από χαρμολύπη για τα αποτελέσματα. Παντού. Στα σάιτ, στο ραδιόφωνο και στην εφημερίδα του που κυκλοφορεί σήμερα. Και η οποία μιλάει για ψηφοφόρους που ακολουθούν τον Τσίπρα αν όχι με κλειστά «πάντως με μισόκλειστα μάτια» («και μισάνοιχτες τράπεζες» προσθέτει, σαν να βάζει λίγες σταγόνες δηλητήριου στη δημοσιογραφική συνταγή της πίεσης).

Τα Νέα, βέβαια, δεν παραλείπουν στην αρχή κιόλας του πρώτου άρθρου, να αποφανθούν ότι «Η φθορά της εξουσίας αρχίζει από το πρώτο λεπτό». ΔΕΝ λέει ότι «και εμείς θα βοηθήσουμε σε αυτή τη φθορά, έως το τελευταίο λεπτό αν συνεχίσεις, Αλέξη, να απειλείς τα συμφέροντά μας». Όμως, θα μπορούσε να το εννοεί. «Θα μπορούσε» λέω, δεν λέω ότι «μπορεί». Έστω και αν μπορεί να μπορεί…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
1) Πήραν από τη δημοσιογραφία την Άννα (Καραμανλή), αλλά τουλάχιστον άφησαν την Άρια (Αγάτσα)
2) Kontra News, δύο γραμμές σε μία