Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Δύο ΟΧΙ=μια φέτα ζαμπόν

Αφίσα στο δημοψήφισμα του 1974
Η ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥ ΞΑΝΑΤΥΧΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΙΔΗΣ

Καλώς ή κακώς εχόντων των πραγμάτων, ανάλογα πώς το βλέπει κανείς, την Κυριακή βάζει ο καθένας μας στο δισάκι του την αξιακή του κλίμακα και το θυμοειδές του, ρίχνει μέσα και το πολιτικό του, γνωστικό του (και οτιδήποτε άλλο τού χρειάζεται σε) κριτήριο κι αφού το φορτωθεί στον ώμο, κόβει αζιμούθιο και τραβάει μπροστά. Είτε προς... Ευρώπας είτε προς «αχαρτογράφητα νερά», που λένε και στα κανάλια. Έτσι είναι τα δημοψηφίσματα. Εξ ορισμού μανιχαϊκά. Απλουστευτικά. Ισοπεδωτικά, πώς το λένε, ρε παιδί μου. Χωρίς ναι μεν αλλά, υποσημειώσεις και ψιλά γράμματα. Κάθετα. Οπως στο τελευταίο εγχώριο δημοψήφισμα, του 1974. Βασιλευόμενη ή αβασίλευτη δημοκρατία, σου λέει. Δεν πα' να γούσταρες εσύ συνταγματική μοναρχία, θα βολευόσουν με «βασιλευομένη». Και αν όχι, ξίδι. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ούτε μπορούσες να καταθέσεις άποψη αν την αστική δημοκρατία σου την ήθελες... αστική ούτε να επιλέξεις υποκατηγορία, προεδρική ή προεδρευόμενη. Ή στην Κύπρο. Ναι ή όχι στο σχέδιο Ανάν; Ξερά. Ούτε μ' αρέσει το σχέδιο Άτσεσον με ολίγη σχεδίου Ανάν και κόκκινη πιπεριά, ούτε ψηφίζω υπό τον όρο να παίρνει πάντα το πρωτάθλημα ο ΑΠΟΕΛ.

Και αν θες να πεις κάτι διαφορετικό, θα καταμετρηθεί ως άκυρο. Γι' αυτό και το κυριακάτικο «ψηφοδέλτιο» του ΚΚΕ θα έχει τόση αξία στην κάλπη, όσο ένας λιγδωμένος φάκελος με μια λεπτοκομμένη φέτα ζαμπόν μέσα.

Η αλήθεια είναι ότι η σχετική απόφαση του κομματικού απαράτ του Περισσού δεν μ' εκπλήσσει. Είναι ριζωμένη εντός μου, από χρόνια, η πεποίθηση ότι το μόνο που τους νοιάζει είναι να έχουν ένα μαγαζάκι με πέντε τραπεζάκια όλα κι όλα. Ανασφάλεια, μη τυχόν μεγαλώσει η «επιχείρηση» και πλακώσουν περισσότεροι κι απαιτητικότεροι πελάτες, οπότε ο μάγειρας μπορεί χάσει τη θέση του από κάναν ικανότερο σεφ και ο βαριεστημένος σερβιτόρος ν' αντικατασταθεί από τίποτα σβέλτες γκαρσόνες.

Μ' εκπλήσσουν, όμως, οι ψηφοφόροι του. Ή για να είμαι ακριβής, ορισμένοι από τους ψηφοφόρους του, όσοι διαθέτουν τα φόντα ν' αναστοχαστούν. Μ' εκπλήσσουν διότι πολύ απλά ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ! Αδιανόητο να είσαι μια ζωή με το δάχτυλο στο Rewind, βάζοντας και ξαναβάζοντας την κασέτα «έξω από την ΕΟΚ», «έξω από την ΕΕ», «έξω από το ευρώ» και την Κυριακή, που έχει μια διαδικασία, η οποία είναι, σ' επίπεδο έκφρασης, ό,τι πιο κοντινό στην κατεύθυνση της πραγματοποίησης των πόθων σου έχει εμφανιστεί μέχρι τώρα κι ενδεχομένως να μην σου ξανατύχει σε αυτή τη ζωή κι εσύ να λες «ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΧΙ».

Κανονικά, πάντως, το γεγονός πως εδώ και πέντε χρόνια κρίσης δεν έχουν καταφέρει να συναντηθούν ποτέ και πουθενά με κανέναν «εκτός δική μας γραμμής» και ότι είναι κομπάρσοι στη σκηνή, θα έπρεπε να θλίβει, πρωτίστως, τους ίδιους...

ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ
1) Ο δημοσιογραφικός όρκος της Σίας
2) Η παγκαλοποίηση του Βενιζέλου
3) Ξένος δημοσιογράφος ζητούσε πεντακοσάρικο δραχμών για το κανάλι του!