Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Μόνη αξία στη ζωή είναι να προσπαθείς να γίνεις καλύτερος άνθρωπος

ΟΧΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΤΥΜΕΝΟΣ Ή ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΕΓΑΣΜΕΝΟΣ

Γράφει η ΜΑΡΙΑ ΔΕΔΟΥΣΗ

Το μόνο που έχω να σας πω εγώ, όποια αξία κι αν έχει, είναι ότι αν τα πράγματα παραμείνουν ως έχουν, την Κυριακή θα πάω να ψηφίσω ένα ωραιότατο, παχύ και ξερό "όχι". Θα ψηφίσω αυτό το "όχι" παρότι οι προσωπικές μου συνθήκες, πιστέψτε με, ευνοούνται (αν μπορώ να το πω έτσι) από το "ναι". Για κάποιους λόγους, που δεν χρειάζονται ανάλυση στο παρόν, ανήκω grosso modo στη μερίδα εκείνων που θα ζοριστούν λιγότερο σε σχέση με πολλούς άλλους από όσα φέρει μαζί του το "ναι". Θα ψηφίσω "όχι", όμως, με χέρια, πόδια και ότι άλλο έχω πρόχειρο, διότι στα 49 παρά τέταρτο στα οποία βρίσκομαι, το βράδυ που σβήνουν τα φώτα, ζυγίζει πολύ περισσότερο η συνείδησή μου παρά το πορτοφόλι μου. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ακόμα κι αν από το πορτοφόλι αυτό -και μόνον από αυτό- εξαρτώνται άμεσα τρεις ζωές, η δική μου και των δύο ανήλικων παιδιών μου. Πρέπει, ή μάλλον δεν πρέπει αλλά θέλω, να σας πω επίσης, ότι για να φτάσω σ' αυτό το σημείο, να μπορώ δηλαδή να κάνω αυτό που θεωρώ καλύτερο ΓΕΝΙΚΩΣ και όχι ΕΙΔΙΚΩΣ, για να μπορεί δηλαδή να βαραίνει μέσα μου αυτό που θεωρώ ΣΩΣΤΟ και όχι ΒΟΛΙΚΟΤΕΡΟ, για να βλέπω λιγότερο το ΕΓΩ και περισσότερο το ΟΛΟΝ, έχω κάνει μεγάλη προσπάθεια και κόπο. Δεν γεννήθηκα μητέρα Τερέζα, ούτε έζησα ως τέτοια, αλίμονο άλλωστε. Απλώς, ας πούμε ότι ξύπνησα ένα πρωί και καταστάλαξα μέσα μου ότι ο μόνος σκοπός με πραγματική αξία στην πορεία αυτή που λέγεται ζωή είναι να προσπαθείς να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Όχι καλύτερα ντυμένος άνθρωπος, ή καλύτερα στεγασμένος άνθρωπος, ή καλύτερα κονομημένος άνθρωπος.

Έρχονται κι αυτά, μα δεύτερα και τρίτα... Βασικώς όμως καλύτερος άνθρωπος, τελεία. Να μην σας κουράσω όμως με την αυτοψυχανάλυση, δεν είναι εκεί το θέμα μας. Η συνείδηση αυτή λοιπόν, μου υπαγορεύει αυτή τη στάση. Σωστή ή λάθος, αυτό είναι ένα θέμα που φοβάμαι ότι δεν λύνεται πλέον με κουβέντες του τρίλεπτου στις ουρές του ΑΤΜ ούτε πάνω από έναν καφέ στην πλατεία. Είναι κουβέντα που την έχει κάνει, ή οφείλει να την έχει κάνει, καθένας με τον εαυτό του.

Το έχω ξαναπεί και το λέω όποτε και όπου μπορώ: Η ουσία όλων αυτών των λέξεων που σας έγραψα παραπάνω είναι μια: Υπέρβαση. Αν οι περιστάσεις το επιβάλουν, πρέπει να μπορείς να σκέφτεσαι και να πράττεις υπερβατικά. Εάν το καταφέρεις, είναι από μόνο του σωστό. Ό,τι κι αν επιλέξεις.

Μαρία Δεδούση

(Ανάρτηση στο facebook)