Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Εξήντα χρόνια «Φως των Σπορ»

Του ΓΙΑΝΝΗ ΑΛΕΞΙΟΥ

Τις μέρες αυτές η ιστορικότερη και πάντα πρώτη σε κυκλοφορία αθλητική εφημερίδα το «Φως των Σπορ», ή καλύτερα το «Φως» σκέτο όπως το λέμε όλοι, έκλεισε 60 χρόνια κυκλοφορίας και νοιώθω την ανάγκη καθώς υπήρξα κι εγώ μέλος της οικογένειας του επί περίπου 3,5 χρόνια που θήτευσα στο μεγάλο σχολείο του, να γράψω μερικές σκέψεις από εκείνη την εποχή. Ήταν το 1987 όταν έκλεισε ξαφνικά κι ενώ πήγαινα καλά κυκλοφοριακά, η αθλητική εφημερίδα «Φλόγα των Σπορ» του ομίλου Δραγούνη (Τηλεθεατής κ.α.) μετά από ένα χρόνο κυκλοφορίας, τη χρονιά που πήρε η Λάρισα το πρωτάθλημα ! Ήταν η πρώτη μου επαγγελματική δουλειά ως δημοσιογράφος και αμειβόμουν με 30.000 δρχ. Εκεί και ποιος δεν ήταν : Γιώργος Μητσικώστας (ναι, ο σατυρικός παρουσιαστής), Χρήστος Σωτηρακόπουλος (ήξερε κυριολεκτικά τα πάντα γύρω από τις εγγλέζικες ομάδες), Χρήστος Κοντός, Γιώργος Βλαβιανός, Αλέκος Θεοφιλόπουλος, Γιώργος Παπαδόπουλος (παρουσιαστής ειδήσεων μετά στο Mega), Φάνης Σκύφτας, αρχισυντάκτης ο Διονύσης Βραϊμάκης (που του χρωστώ πολλά καθώς έδινε ευκαιρίες στους νέους δημοσιογράφους και μπράβο του), διευθυντής ο Θοδωρής Σγουρδαίος αυτός ο στρυφνός Απολλωνιστής, ολιγομίλητος μα τόσο επιβλητικός και τυπάς, μακαρίτης τώρα και τον διαδέχθηκε ο μετέπειτα διευθυντής της Μεσημβρινής (μου διαφεύγει το όνομά του) και ποιον άλλον να πρωτοθυμηθώ. +/- Δείτε τη συνέχεια

Όλοι από την αθλητική δημοσιογραφία ξεκίνησαν… Εκεί λοιπόν με είχε συμπαθήσει ο αείμνηστος Αντώνης Κάντζιας, σχεδόν ηλικιωμένος τότε με τον οποίο δουλεύαμε μαζί στο ίδιο γραφείο (και με τον μετέπειτα έως σήμερα δημοσιογράφο του Ant1 Γ. Βλαβιανό) και φεύγαμε το βράδυ μαζί μετά να πάρουμε το λεωφορείο για τα νότια προάστια. Ο κυρ- Αντώνης παλιότερα δούλευε στο Φως και μόλις έκλεισε η Φλόγα μου είπε «θες Γιάννη να πας στο Φως ;». Άκου λέει…

Έτσι, λοιπόν, με παρουσίασε στο διευθυντή Νίκο Καρελά και έγινα συντάκτης του Φωτός έναντι 35.000 δρχ. με αρχισυντάκτη τον σημερινό διευθυντή του, τον Στράτο Μακρή (πήρε τη θέση του Καρελλά όταν εκείνος βγήκε στην σύνταξη). Πολλές φορές φεύγαμε μαζί από το Φως γιατί δεν είχε αμάξι και τον άφηνα στο σπίτι του στην Καλλιθέα και εγώ συνέχιζα για Ν. Σμύρνη. Τις περισσότερες φορές όμως έμενε μέχρι αργά στο Φως κι έφευγε τελευταίος. Ακούραστος και πάντα πολύ υπεύθυνος στην δουλειά του.

(Το άρθρο δημοσιεύεται στο προσωπικό μπλογκ του Γιάννη Αλεξίου. Δείτε εδώ τη συνέχεια)