Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Τι έβαλε, ρε, ο άνθρωπος;

Η απίθανη έκφραση ταυτόχρονης απορίας και θαυμασμού του Γιάννη Μανιάτη, την οποία «έπιασε» η κάμερα –σε μια από τις πολλές εξαιρετικές εικόνες του χθεσινού τελικού- και το ολοκάθαρο «Τι έβαλε ρε μα.... μου;» του κυρίου με το μούσι που βρισκόταν δίπλα στον αρχηγό του Ολυμπιακού, αποδίδουν 100% την μαγεία του τελειώματος του Τσόρι Ντομίνγκες στο ολόδικό του δεύτερο γκολ, που «σφράγισε» τον θρίαμβο και το νταμπλ των Ερυθρολεύκων. Βεβαίως, ολόκληρη η ενέργεια του αργεντινού αρτίστα -από το ξεκίνημά της- ήταν εκπληκτική, όμως το τελείωμα ήταν «όλα τα λεφτά»: Ένα 100% λατινοαμερικάνικο γκολ, από εκείνα που σε κάνουν να μη μετανιώνεις που εξακολουθείς να λατρεύεις το ποδόσφαιρο. Ίσως το καλύτερο γκολ της σεζόν κι ένα από τα καλύτερα που έχουμε δει σε τελικούς κυπέλλου... +/- Δείτε τη συνέχεια

Μετά το γκολ του Τσόρι, ο Ολυμπιακός έκανε πάρτι. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, όμως, του είχε «βγει η ψυχή». Ειδικά στο πρώτο 45λεπτο. Η Ξάνθη ήταν πολύ καλά διαβασμένη, ο Λουτσέσκου πήρε το ρίσκο να αφήσει εκτός τον Καπετάνο με στόχο να κάνει την ομάδα πιο κινητική και να περιορίσει τόσο τις επελάσεις των πλάγιων μπακ όσο και τον Τσόρι - κι αυτό του «βγήκε».

Ωστόσο, δυο φορές που η ομάδα βρέθηκε φάτσα με το γκολ, δεν τα κατάφερε. Αντίθετα, σκόραρε ο Ολυμπιακός με... μηδέν ευκαιρίες, εκμεταλλευόμενος τη λάθος πάσα του Μπέρτου στον Χάρα. Ο οποίος Χάρα μπορεί να μην κάνει τίποτε σε όλο το ματς, αλλά σκόρερ είναι κι αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Ο Λουτσέσκου επεχείρησε να αντιδράσει περνώντας στον αγωνιστικό χώρο τον Καπετάνο. Κίνηση που θα έπρεπε να να κάνει νωρίτερα, αφού ήταν εμφανές το πρόβλημα στα μετόπισθεν του Ολυμπιακού. Ευτυχώς που υπήρχε ο Σιόβας εκεί και «καθάριζε» κι ο Ρομπέρτο που ήταν εγγύηση. Γιατί οι υπόλοιποι... τρέκλιζαν.

Και τον Καπετάνο, στα λεπτά που έπαιξε, τον αισθάνθηκαν καλά οι Ερυθρόλευκοι. Άλλωστε ήταν ο σκόρερ του μοναδικού τέρματος της ομάδας του. Νωρίτερα, όμως, θα έπρεπε να είχε βάλει και ο Περέιρα τον Φορτούνη. Ο Πορτογάλος μάλλον τη φοβήθηκε τη δουλειά και προτίμησε τα τρεξίματα του Φουστέρ, από τις εμπνεύσεις, τα καλά στημένα και την κάθετη πάσα του Έλληνα διεθνή μέσου. Ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει, από τη στιγμή μάλιστα που αν γινόταν «η στραβή», ήταν φανερό πως θα... κουνούσε μαντίλι;

Νταμπλούχος, λοιπόν, ο Ολυμπιακός. Μπορεί να έχουμε βαρεθεί το ίδιο έργο, αλλά η αλήθεια είναι πως η ομάδα έχει ποιότητα, έχει βάθος, έχει μονάδες που κάνουν τη διαφορά. Κι όταν τα έχεις όλα αυτά, στο τέλος δεν μπορεί παρά να επικρατήσεις. Απλά πράγματα.

Γιάννης Μηνδρινός 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)