Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Το πρωτάθλημα ζει, ο ΠΑΟ ελπίζει!

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΤΟ «ΚΙΕΒΟ Νο2» ΓΝΩΡΙΣΕ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΑΦΗΣΕ ΤΗΝ ΥΠΟΨΙΑ ΟΤΙ - ΔΕΝ ΕΞΗΓΕΙΤΑI ΑΛΛΙΩΣ! - ΤΑ ΑΥΤΟΓΚΟΛ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ

Με το χθεσινό αποτέλεσμα στη Λεωφόρο δεν έχουμε πρωταθλητή, αλλά έχουμε πρωτάθλημα! Ποτέ άλλοτε τα τελευταία χρόνια η 25η αγωνιστική δεν άφηνε τόσο ανοικτούς τους λογαριασμούς στην κορυφή και ο Ολυμπιακός δεν αγωνιζόταν τόσο ζορισμένος! Ο Παναθηναϊκός δεν έπαιξε μεγάλη μπάλα, αλλά έβγαλε τεράστια αποθέματα πάθους, είχε πιο πολλές καθαρές ευκαιρίες, ειδικά μετά το 2-0, και αξιοποίησε τα δυο δώρα που του πρόσφεραν οι αντίπαλοι. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Ολυμπιακός σε ένα «Κίεβο Νο2» φάνηκε στο πρώτο ημίχρονο να ελέγχει τον ρυθμό, να μην δημιουργεί, αλλά και να μην απειλείται, με σαφή την πρόθεσή του να κρατήσει το μηδέν και μετά ό,τι ήθελε προκύψει. Αλλά – πάλι, όπως ακριβώς την Πέμπτη – στο δεύτερο μέρος καταποντίστηκε από παιδιαριώδη λάθη, τόσο εύκολα και αβίαστα που λες και τα… δουλεύει στην προπόνηση. Δουλεύει, δηλαδή, πάνω στα αυτογκόλ και στις ασίστ προς αντιπάλους, όπως είδαμε χθες με τη στραβοκεφαλιά στην πλάτη της άμυνάς του που τροφοδότησε τον τιμωρό Πέτριτς!

Ο Περέιρα (για μια ακόμα φορά ευέξαπτος και με μεταδοτικό τον εκνευρισμός του) είχε μεγάλη συνεισφορά στην απώλεια του αγώνα. Ανάμεσα στα άλλα, εμπιστεύτηκε τον Φορτούνη, που ναυάγησε στο κέντρο του γηπέδου (τον έσβησε ο Λαγός όσο έπαιζε), και εκτέθηκε από την πολύτιμη προσφορά του ενός γκολ από τον Τσόρι στο διάστημα που χρησιμοποιήθηκε. Γιατί το τέρμα του Αργεντινού στον «νεκρό χρόνο» που κράτησε ο Σιδηρόπουλος δίνει ένα ακόμα προβάδισμα στον Ολυμπιακό και μειώνει την ασχήμια τού 0-2 που θα μπορούσε να είχε γίνει και 0-3.
** Ερώτημα: Πόση ασυλία έχει ο Μανιάτης ώστε στις τρεις καραμπινάτες φάσεις για κίτρινη κάρτα να εισπράττει μία; Και από πού πηγάζει το θράσος να διαμαρτύρεται πάντα, ακόμα και ότι ευνοείται; 

Νίκησαν οι «ανίκητοι»! 

Κατά τα άλλα, οι «άτρωτοι» ξανανίκησαν! Ο τρόμος κυριάρχησε στη Λεωφόρο και δεν ήταν έκπληξη. Έκπληξη είναι η αδυναμία αθλητικών αρχών, ΠΑΕ, αστυνομίας, κράτους να σώσουν το ποδόσφαιρο από την ομηρεία της αλητείας. Μερικές δεκάδες πυρηνοκέφαλοι ξεφτίλισαν τις συνεδριάσεις για τη λήψη μέτρων, τίναξαν στον αέρα σχέδια επί σχεδίων, εξέθεσαν την Αστυνομία, έβαλαν στον τοίχο τον Παναθηναϊκό και έδωσαν απάντηση στη νέα πολιτική ηγεσία του αθλητισμού που μπήκε και αυτή φουριόζα με απειλές κατά τις βίας. Δεν μπορεί πια – δεν δικαιολογείται –ουραγκοτάγκοι των γηπέδων να φτιάχνουν ζούγκλες στη Αθήνα, στον Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη, στο Ηράκλειο και όπου αλλού βρίσκουν χώρο.

 Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Δευτέρας),