Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Το τόλμημα της «Live», η σιωπή τού Τύπου και η... φυλλάδα ο «Γκάρντιαν»

ΜΕ ΜΙΚΡΕΣ, ΧΩΝΕΥΤΙΚΕΣ ΔΟΣΕΙΣ ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ – ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΙΚΑΣΙΕΣ 

Η υπόθεση κρατάει μήνες και το ταψί ψήνεται πολύ καιρό στον φούρνο. Περιμέναμε να βγει τον Σεπτέμβριο, μας είπαν για Οκτώβριο, πέρασε ο Νοέμβριος και ξεφουρνίστηκε χθες, 4 του Δεκέμβρη, ανήμερα της Αγίας Βαρβάρας που «βαρβαρεύει το κρύο» όπως λέει ο λαός, άσχετο αν φέτος σκάλωσε στον νοτιά η λαϊκή μετεωρολογική πρόβλεψη.
Στα σοβαρά τώρα: το ταψί βγήκε, αλλά όλοι έχουν μακριά τα χέρια από τις πατάτες. Γιατί; Γιατί είναι καυτές, γιατί την κατηγορία και τα ονόματα πρέπει να τα λέμε συνωμοτικά, στο αυτί, γιατί την πληρέστερη ενημέρωση πρέπει να την έχουμε από Μέσα τού εξωτερικού και γιατί η Ελλάδα δεν είναι Ιταλία, που αφαιρεί τίτλους και ρίχνει ομάδες στη Β΄ κατηγορία, αλλά ούτε Γερμανία που καθαιρεί και φυλακίζει κοτζάμ Χένες τής κοτζάμ Μπάγερν! +/- Δείτε τη συνέχεια

Η υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης στο ποδόσφαιρο προσφέρεται στο πλατύ κοινό, εδώ και μήνες, με μικρές χωνευτικές δόσεις. Τι μπορείς να υποθέσεις γι’ αυτό;

** Ότι οι πατάτες είναι πάρα πολύ καυτές και δεν υπάρχουν πυρίμαχα γάντια – δηλαδή χέρια αποφασιστικά – για να τις πιάσουν;
** Ότι θέλουν κάποιοι να κρατούν τους εμπλεκόμενους σε διαρκή ΟΜΗΡΙΑ για να τους υποχρεώσουν ΚΑΠΩΣ, σε ΚΑΤΙ, ΚΑΠΟΥ αλλού;
** Ότι μπορεί και να υπάρχει μεν καραμπινάτη παρανομία, αλλά μαζί και μια μεγαλόστομη υπερβολή; Και ότι, εντάξει, όταν υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά, αλλά δεν συνεπάγεται απαραιτήτως ότι υπάρχουν και καμένοι;
** Ότι θέλουν να δέσουν καλύτερα την υπόθεση και πάνε με αργά, προσεκτικά, βήματα για να μη γλιστρήσει το θέμα και ξεγλιστρήσουν;

Απαντήσεις ξεκάθαρες δεν μπορώ να δώσω. Μπορώ όμως να εκπλήσσομαι (καμιά μη άρση απορρήτου δεν με εμποδίζει να το κάνω) για τον νέο στρουθοκαμηλισμό μιας μεγάλης μερίδας τού Τύπου.
Όπου, πολλές πολιτικές εφημερίδες δεν βρήκαν χώρο ούτε για ένα μονοστηλάκι στην πρώτη τους σελίδα για να προβάλουν το πόρισμα του εισαγγελέα.
Όπου μόνο δυο πολιτικές, του ίδιου συγκροτήματος, μάλιστα, το ανήγαγαν σε πρώτο βασικό θέμα («Δημοκρατία», «Εσπρέσσο»).
Όπου και τα κομματικά δημοσιογραφικά όργανα – η «Αυγή» και ο «Ριζοσπάστης» – το αγνόησαν πρωτοσέλιδα.
Όπου επίσης πολλές αθλητικές εφημερίδες το αγνόησαν στην πρώτη σελίδα (μία μάλιστα ευρείας αποδοχής το στρίμωξε σε ελάχιστα τετραγωνικά εκατοστά) και μόνο δύο το χτύπησαν, χωρίς συνδυασμό και άλλου θέματος, ως βασικό πρωτοσέλιδο. Δηλαδή η «Live Sport» και η «Ώρα για Σπορ», ενώ και η «Goal News» το είχε με δυνατή προβολή, αλλά όχι βασικό.

Σχετικά με τη «Live» θέλω να πω για μια ακόμα φορά ότι νιώθω βαθιά ικανοποιημένος που ανήκω σε αυτήν, γράφω ό,τι λέει η δική μου συνείδηση (όπως και όλων εδώ μέσα) και δημοσιογραφικά αναπνέω ελεύθερα. Αυτό που κάνει η «Live», να αξιολογεί δηλαδή όπως πρέπει την επικαιρότητα, χωρίς εμπάθεια για κανέναν, είναι τόλμημα. Δεν υπερβάλλω: τόλμημα! Ακούστε που σας λέω… 

Υστερόγραφο: Με το θέμα ασχολήθηκε και μια ασεβής… φυλλάδα ονόματι «Γκάρντιαν» (και όχι, δεν είναι κιτρινίζον βρετανικό ταμπλόιντ).

Διον. Βραϊμάκης 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Παρασκευής με τίτλο «Το τόλμημα της Live»)