Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

Υπάρχει επιστροφή από τον βούρκο;

Ακόμη κι όσοι γνωρίζουν «από πρώτο χέρι» γεγονότα και καταστάσεις, είμαι βέβαιος πως θα ξαφνιάστηκαν διαβάζοντας χθες στη Live το πρώτο μέρος του «φακέλου» που αφορά στη διαφθορά σε όλες τις βαθμίδες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το μέγεθος της διαφθοράς, όταν βρίσκεις τα γεγονότα συγκεντρωμένα και καταγραμμένα με συγκλονιστικές λεπτομέρειες, είναι –τελικά- τεράστιο. Δεν υπάρχει παραβατική συμπεριφορά που καταγράφεται στον ποινικό κώδικα για την οποία να μην κατηγορείται κάποιος, εμπλεκόμενος με το ελληνικό ποδόσφαιρο, παράγοντας. Είτε αυτός ανήκει σε ΠΑΕ, είτε στην ΕΠΟ, είτε σε άλλα πόστα (ποδοσφαιρικής) εξουσίας. Και είναι ακριβώς αυτό το μέγεθος που προκαλεί τρόμο, καθώς πολλοί πιστεύουν πως δεν είναι δυνατόν να υπάρξει επιστροφή από τον «βούρκο», όπως χαρακτήρισε την όλη κατάσταση ο μεγαλομέτοχος του Παναιτωλικού, Φώτης Κωστούλας... +/- Δείτε τη συνέχεια

Υπάρχει, λοιπόν, επιστροφή; Ίδού το μέγα ερώτημα! Πρόσφατα, φίλος που λατρεύει το ποδόσφαιρο και είναι υψηλόβαθμο στέλεχος μεγάλης πολυεθνικής, μου έλεγε: «Αν όλοι αυτοί οι τύποι που έχουν στα χέρια τους τις τύχες του ελληνικού ποδοσφαίρου μπορούσαν να υποψιαστούν, έστω, πόσα χρήματα θα μπορούσε να προσελκύσει ένα “καθαρό” και με ίσους όρους πρωτάθλημα, σε διαβεβαιώ πως θα το είχαν καθαρίσει από χθες».

Ίσως και να έχει δίκιο. Στα περισσότερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα –και δεν αναφέρομαι μόνο στα πέντε κορυφαία, αλλά κυρίως σε εκείνα που μοιάζουν με το δικό μας- το χρήμα ρέει άφθονο. Είτε από τηλεοπτικά δικαιώματα, είτε από χορηγίες, είτε από τα γεμάτα γήπεδα. Αντίθετα, στην Ελλάδα οι χορηγοί ακούν «πρωτάθλημα» και εξαφανίζονται. Κι όπως διαβάσαμε στο ρεπορτάζ του Σάββα Λιβάνιου κι αυτοί που έχουν απομείνει (NOVA και ΟΠΑΠ) ψάχνονται να μειώσουν τις επενδύσεις τους σε ένα προϊόν που συνεχώς απαξιώνεται.

Κι όμως... Όταν είχε φτιαχτεί ο συνεταιρισμός υπήρχαν αρκετές εταιρείες που επεχείρησαν να επενδύσουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά στην πορεία την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια. Ακριβώς επειδή καμία σοβαρή εταιρεία δεν θέλει να συνδέεται το όνομά της με κάτι σάπιο, βρόμικο και προβληματικό. Σε κάτι που συνδέεται με τη βία, σε όλα της τα επίπεδα. Τις τελευταίες ημέρες διαβάσαμε (πάλι στη Live –και μόνο σ΄ αυτήν!) δηλώσεις του νέου Προέδρου της Super League, Γιώργου Μποροβήλου, για αναβάθμιση του πρωταθλήματος.

Πάλι μια τρύπα στο νερό θα γίνει! Δεν διαφωνώ ότι χρειάζεται αναβάθμιση, είμαι υπέρ ενός πρωταθήματος με 14 ή και 12 ομάδες σε τρεις ή και τέσσερις γύρους, είμαι υπέρ της επανόδου του Σούπερ Καπ (κι ας διεξάγεται στις ΗΠΑ, την Αυστραλία κι όπου υπάρχει ομογένεια που «διψά» για ελληνικό ποδόσφαιρο), αλλά πιστεύω πως δεν αρκούν μόνο αυτά. Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο πλάνο που θα αναβαθμίσει το προϊόν, εξασφαλίζοντας ισονομία και ίσες δυνατότητες σε όλους, «εξαφανίζοντας» από τον χάρτη κάθε μπαταχτσή (είτε πρόεδρος είναι αυτός, είτε ΠΑΕ) και κάθε μορφής βία. Κι επειδή όλα αυτά δεν μπορεί να τα κάνει κάποιος παράγοντας αλλά μόνο ένας ΜΑΝΑΤΖΕΡ χωρίς εξαρτήσεις, λυπάμαι που το γράφω αλλά δεν βλέπω φως... Μόνο μπαλώματα.

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sort της Δευτέρας)