Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Ατζαγκούν, το φιλότιμο που σκλαβώνει

Ή ΑΣΕ ΤΟΝ ΑΜΝΤΟΥΛ ΝΑ ΣΟΥΤΑΡΕΙ... - Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΟΙ ΓΛΑΡΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ 

Μερικοί το είχαν βέβαιο πως αν το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου ο Καλογερόπουλος δεν προχωρούσε στη μεγάλη ανατομική ανακάλυψη του τρίτου χεριού στο κορμί τού Πέτριτς, ο Ατζαγκούν θα έκανε ζημιά στην πανίδα του Φαλήρου σκοτώνοντας γλάρους. Το επιχείρημα ήταν αποστομωτικό: «Έλα καημένε, Ατζαγκούν είναι, στα πουλιά θα την έστελνε». Λίγες μέρες μετά, για δύο συνεχείς αγώνες, ο Ατζαγκούν έδειξε ότι μπορεί να «σκοτώνει» τερματοφύλακες και όχι γλάρους. Δηλαδή, κεραυνοβόλησε τον Ζουτ με τη Αϊντχόφεν και την Κυριακή τελείωσε με σιγουριά τη φάση απέναντι στον Γλύκο. Ο Καλογερόπουλος στέρησε από τον Νιγηριανό – στο 94΄ του αιώνιου ντέρμπι – τη δυνατότητα να δοκιμάσει. Να δοκιμάσει και να διαπιστώσει: +/- Δείτε τη συνέχεια

** αν θα γινόταν ήρωας, αρπάζοντας για τον Παναθηναϊκό την ισοπαλία στο Καραϊσκάκη,
** αν θα έδινε την ευκαιρία στον Ρομπέρτο να κάνει μια ακόμα από εκείνες τις αποκρούσεις που τον έχουν αγιοποιήσει εν ζωή στον Πειραιά,
** αν θα διατάρασσε (υπάρχει και αυτό ενδεχόμενο) το οικοσύστημα του Φαλήρου με σκοτωμένα και τρομοκρατημένα γλαροπούλια.

Κανείς, ποτέ δεν θα μάθει ποια θα ήταν η εξέλιξη μιας εξ επαφής προσπάθειας του Ατζαγκούν. Για τον οποίο, όμως, πλέον ξέρουμε πολλά. Ότι δεν είναι, και δύσκολα θα γίνει, μεγάλος παίκτης. Ότι στο παιχνίδι είναι ένας από τους «εργάτες» τού Τριφυλλιού που θυσιάζονται και, αν χρειαστεί, συνεχίζουν τραυματίες – όπως έγινε τέσσερις ημέρες πριν και με το Ζέκα. Ότι στο θέμα γκολ μπορεί να χάσει με υπέρτατη θεαματικότητα τα άχαστα και να σκοράρει με γοητευτική ωραιότητα τα απίθανα. Ότι αγωνιστικά (και όχι ως οντότητα στον Παναθηναϊκό) είναι ένας είλωτας ανάμεσα στους πολλούς πληβείους και τους ελάχιστους πατρικίους που έχει από πλευράς αξιών ο Παναθηναϊκός τής αναγεννησιακής διετίας.

Ο Ατζαγκούν είναι από αυτούς που συνήθως ξέρεις μόνο το επώνυμό τους, σπάνια τους αναφέρεις με τη ζεστή οικειότητα του βαπτιστικού ονόματος, γιατί δε σου έρχεται εύκολα (Αμπντούλ), και τους λατρεύεις για το φιλότιμό τους. Ενίοτε, λες ότι σκοτώνουν τα πουλιά με μπάλες αλλά δεν είναι έτσι. Το σωστό είναι: «άσε τον Ατζαγκούν να σουτάρει», κύριε Καλογερόπουλε. Όλοι έχουν το δικαίωμα να δοκιμάζουν την τύχη τους. Ακόμα και ένας φιλότιμος εργατάκος της μπάλας.

Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Τρίτης)