Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

Απεργία στον Τύπο; Χεστήκανε!

Όποτε κηρύσσεται απεργία στον Τύπο νιώθω πως κάποιος απέναντι, μου βγάζει περιπαικτικά τη γλώσσα, μου δείχνει τον αγκώνα, τεντώνει το μεσαίο του δάχτυλο στη μούρη μου και κατεβάζει τα δυο του χέρια, ενωμένα, στα αχαμνά του: «Αυτά θα πάρεις!» Μια προηγούμενη απεργία τού κλάδου μας (νομίζω η προτελευταία), είχε καταλήξει σε οπερέτα: άλλες εφημερίδες δεν εκδίδονταν, άλλες κυκλοφορούσαν αγνοώντας τις Ενώσεις Τύπου και κάποιες τρίτες έφταναν στα περίπτερα με άδεια των συνδικάτων. Το τέλειο μιντιακό αλαλούμ. +/- Δείτε τη συνέχεια

Σήμερα οι ραδιοσταθμοί σίγησαν δημοσιογραφικά, οι κατ’ εξακολούθηση απεργοσπάστες (που έχουν ταπετσάρει τους τοίχους των γραφείων τους με εύφημους μνείες ανυπακοής στα συνδικάτα και τετράποδης υπακοής σε εξουσιαστές) δουλεύουν κανονικά, και μια μεγάλη μερίδα από το πόπολο, με τη διαλυμένη ζωή και τον κονιορτοποιημένο εγκέφαλο από τους τουρκικούς πυραύλους τύπου «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» λέει, «τι καλά που δεν έχει ειδήσεις, ησυχάζει το κεφάλι μας». (Όχι βέβαια πως οι περισσότερες ενημερωτικές εκπομπές δεν αξίζουν αυτήν την απαξίωση).

Και τελικά; Κάποιος νόμος που ξεσκίζει πάλι τους ανθρώπους του Τύπου και πυροβολεί τα ταμεία τους, περνάει σε ένα άσχετο νομοσχέδιο που τιτλοφορείται «Κύρωση της σύμβασης δωρεάς μεταξύ της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής, του Γενικού Ογκολογικού Νοσοκομείου Κηφισιάς ‘Οι Άγιοι Ανάργυροι’»!

Ποια απεργία και ποιο αποτέλεσμα; Εξάλλου ό,τι θέλεις να μάθεις το βρίσκεις στα σάιτ με τα πληρώματα γαλέρας που αντιγράφουν άλλα σάιτ με πληρώματα απεργοσπαστών. Έτσι, αυτοί ό,τι θέλουν θα το πετύχουν, παντού και όχι μόνο στο Μέσα Ενημέρωσης. Και μετά θα βγάζουν τη γλώσσα, θα τεντώνουν το μεσαίο δάχτυλο, θα κατεβάζουν τα χέρια στα αχαμνά και θα λένε (μαζί με το «αυτά θα πάρετε») «Απεργία εσείς; Χεστήκαμε εμείς»! 

(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Διακοπή στις ολιγοήμερες διακοπές του μπλογκ με αφορμή την απεργία-χάδι, αλλά την τουφεκιά έπρεπε να τη ρίξουμε για τα μάτια, που δεν βλέπουν, και τα αυτά, που δεν ακούνε. Θα γράψουμε δυο-τρία πράγματα ακόμα τις επόμενες  μέρες και μετά ο δεύτερος και τελευταίος κύκλος ξεκούρασης - πάντα ολιγοήμερης).