Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Οι 223 λέξεις που άλλαξαν τον κόσμο!

Ο ΔΙΑΝΟΗΤΗΣ ΘΑΝΟΣ, Ο ΤΕΜΠΕΛΧΑΝΑΣ ΜΑΡΞ, Ο ΜΗΤΡΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΑΞΙΑ

Γράφει ο BADDOG 

 «ΜΑΡΞΙΣΤΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 

15 εκατομμύρια δίνει η Φούλαμ για τον Μήτρογλου. Ερώτηση προς μαρξιστές: ο Μήτρογλου είναι ένας εργαζόμενος έστω και υψηλά αμειβόμενος. Η Φούλαμ είναι η εργοδοσία, δηλαδή το κεφάλαιο. Πώς εκμεταλλεύεται την υπεραξία του Μήτρογλου; Ποια είναι ακριβώς η αξία του; Όσο διάστημα έμεινε στον Ολυμπιακό, ήταν ο Ολυμπιακός που εκμεταλλεύτηκε την υπεραξία του ή ο Μήτρογλου που εκμεταλλεύτηκε την υπεραξία του Ολυμπιακού που του έδωσε τη δυνατότητα μετά από δυο χρόνια αναπληρωματικός να παίξει στη βασική ενδεκάδα, να βγει στην Ευρώπη, και να τον προσέξουν οι Άγγλοι; +/- Δείτε τη συνέχεια

» Υ.Γ. Η μαρξιστική θεωρία βασίζεται σε μία ανύπαρκτη έννοια: της υπεραξίας. Για να ορίσεις, όμως, την υπεραξία πρέπει πρώτα να ορίσεις την αξία. Ο τρόπος που επιχειρεί ο Μαρξ στο Κεφάλαιο να ορίσει την έννοια της αξίας είναι παιδαριώδης. Δεν στέκει σε καμία κριτική, ακόμα κι όταν αναφερόμαστε στις εργασιακές συνθήκες της εποχής του, πόσω δε μάλλον στις σημερινές. Είναι απίστευτο ότι σ' ολόκληρο τον 20ο αιώνα, η ανθρωπότητα ταλανίστηκε και έφτασε στα όρια της αυτοεξολόθρευσης για μια νεύρωση ενός εξαθλιωμένου τεμπελχανά. Ο Μαρξ δεν εργάστηκε ποτέ, κι όταν πολύ γρήγορα έφαγε τα λεφτά της βαρώνης γυναίκας του, οδήγησε όλη την οικογένειά του στην απόλυτη μιζέρια: ζούσε με δανεικά και του είχαν κατασχέσει μέχρι και τα έπιπλα του σπιτιού του. Τέσσερα παιδιά του πέθαναν πριν από αυτόν και δύο κόρες που έζησαν μετά αυτοκτόνησαν». 

Τόδε γέγραπται επί φεϊσμπουκικού χρονολογίου Αθανασίου – Γλαύκου Τζημέρου (η ορθογραφία δική του). Κρίμα που διάφοροι παππούδες, από τον Έρικ Χομπσμπάουμ έως τον Νορμπέρτο Μπόμπιο, που ενώ έζησαν καμιά 95αριά χρόνια έκαστος και τσίμπλιασαν πάνω από στοίβες βιβλίων και σημειώσεων, έκλεισαν τα ματάκια τους χωρίς να διαβάσουν τις 223 λέξεις του Θάνου Τζήμερου.

Κρίμα που ζώντες τεμπελχανάδες και ζώσες τεμπελχανούδες, φιλόσοφοι και συγγραφείς, από τον Αλέν Μπαντιού έως τη Ναόμι Κλάιν, γράφουν τόσες ακαταλαβίστικες κουταμάρες και ούτε μια λέξη για τη στυγνή εκμετάλλευση του εφοπλιστή Μαρινάκη από τον αδίστακτο Κώστα - παιδί μίας οικογένειας γκασταρμπάιτερ της Γερμανίας.

Κρίμα που ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος, αν και διακόνησε με την ιδιαίτερη γραφή του το πολιτικό σινεμά, δεν σκηνοθέτησε ούτε ένα πλάνο με τον κάγκουρα Μήτρογλου να χάνεται με σηκωμένο το γιακά στη λονδρέζικη ομίχλη και τον Θάνο από την άλλη να σημαδεύει τον Μαρξ με τη σφεντόνα (με το «Υ» της σφεντόνας να συμβολίζει το αρχίγραμμα της υπεραξίας!...).

Κρίμα, τέλος, που «Το Κεφάλαιο» του τεμπελχανά Καρλ Μαρξ αποτελεί, λέει, παγκοσμίως το δεύτερο πιο πολυδιαβασμένο βιβλίο μετά από τη Βίβλο, περισσότερο διαβασμένο και από τις μπροσούρες της «δημιουργία, ξανά». Που όσο να’ ναι, κάνει για τίτλος βιβλίου, περισσότερο απ’ ό,τι για κόμματος…

Ποτέ δεν είναι αργά, όμως, για τον διανοητή Θάνο. Κάποτε, ο μακαρίτης Ρένος Αποστολίδης είχε βγάλει το βιβλίο «Όλα όσα γνωρίζουν οι Νεοέλληνες για τους Αρχαίους Ελληνες», με 240 λευκές σελίδες! Ετσι, ο Θάνος, που εξυπακούεται ότι δεν είναι τεμπελχανάς, μπορεί κάλλιστα να βγάλει βιβλίο με (αυτές τις) 223 λέξεις. Τόσο ιδρώτα έχυσε για να τις βάλει στη σειρά…

9 σχόλια:

  1. Όχι πως δεν έχεις και εσύ τα κολλήματά σου! Καλά κάνεις πάντως και δεν τα θεραπεύεις... -:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πράγματι, είναι ο αγαπημένος μου! Δεν με αφήνουν ν' αγιάσω, πάντως! Πρωί-πρωί χθες, όταν άνοιξα τον υπολογιστή, κάποιος... προβοκάτορας μου το είχε στείλει σε μήνυμα, ενώ ένας δεύτερος προβοκάτορας το 'χε κοινοποιήσει από τη σελίδα του Τζήμερου στον "τοίχο" μου! Διαβάζοντάς το, νόμιζα ότι ήταν τρελή τρολιά, αλλά το επιβεβαίωσα με τα ίδια μου τα μάτια και σιγά-σιγά ότι το τζημεροπόνημα είχε κάνει σουξέ στο ίντερνετ, είχαν ασχοληθεί μαζί του πολλά και διάφορα -ειδησεογραφικά και μη- sites.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ερώτηση: Οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ είναι Μαρξιστές???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραίος των Ορέων31 Ιανουαρίου 2014 - 7:22 μ.μ.

      Είναι αστοί και μαρξιστές μόνο εκεί που τους βολεύει. Γνωρίζουν τόσα από τον Μαρξ, όσα γνωρίζουν οι νεοέλληνες για τους αρχαίους Έλληνες, στο βιβλίο του Ρένου Αποστολίδη. Αν ήταν πραγματικοί μαρξιστές θα πρωτοστατούσαν να διώξουν τους λαθρομετανάστες κι όχι να διοργανώνουν Υπατίες.

      Διαγραφή
    2. [...] Όταν το κεφάλαιο θα αδυνατεί να διαλύσει τις τοπικές εργατικές κοινωνίες, θα χρησιμοποιήσει το έσχατο όπλο του, την αθρόα και λαθραία μετανάστευση φθηνού εργατικού δυναμικού ασύμβατου προς τα χαρακτηριστικά ενότητας των τοπικών κοινωνιών [...]

      Καρλ Μαρξ

      Τώρα ξέρεις αν είναι ή δεν είναι μαρξιστές.

      Διαγραφή
    3. «Οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα» έχει πει ο Μαρξ, με τα ολίγα που ξέρω -και ξέρουμε όλοι. Πότε και πού μίλησε για «λαθραία μετανάστευση» και πού το γράφει αυτό; Έτσι, για να γίνουμε σοφότεροι... Και ποια «αθρόα λαθραία μετανάστευση» παρατηρούνταν στα χρόνια του; Μήπως μίλησε για εισαγωγή εργατών; Είναι διαφορετικό... Για ψαξ' το λίγο καλύτερα και πες μας...

      Διαγραφή
    4. Εδώ και λίγο καιρό, οι ραφτεργάτες του Λονδίνου ίδρυσαν μια γενική ομοσπονδία για να υποστηρίξουν τα αιτήματά τους εναντίον των εργοδοτών, που στην πλειοψηφία τους είναι μεγαλοκαπιταλιστές. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο ν’ ανέβουν οι μισθοί στα επίπεδα των διαρκώς αυξανόμενων τιμών των μέσων επιβίωσης αλλά να μπει ένα τέλος στην υπερβολικά σκληρή μεταχείριση των εργατών σ’ αυτόν τον κλάδο της βιομηχανίας. Οι εργοδότες κοίταξαν πως θα ματαιώσουν αυτό το σχέδιο, φέρνοντας εργάτες από το Βέλγιο, τη Γαλλία και την Ελβετία. Πάνω σ’ αυτό το θέμα, το Κεντρικό Συμβούλιο της Διεθνούς Ένωσης Εργατών δημοσίευσε στις βελγικές, γαλλικές και ελβετικές εφημερίδες μια προειδοποίηση, η οποία είχε πλήρη επιτυχία. Η μανούβρα των εργοδοτών του Λονδίνου απέτυχε. Αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και ν’ ανταποκριθούν στα δίκαια αιτήματα των εργατών.
      Έχοντας ηττηθεί στην Αγγλία, οι εργοδότες προσπαθούν τώρα να πάρουν αντίμετρα, ξεκινώντας από την Σκωτία. Σαν αποτέλεσμα των όσων συνέβησαν στο Λονδίνο, αναγκάστηκαν αρχικά και στο Εδιμβούργο να συμφωνήσουν σε μια αύξηση μισθών 15%. Την ίδια στιγμή όμως έστειλαν μυστικά στην Γερμανία ανθρώπους για να στρατολογήσουν εργάτες, ειδικά από τις περιοχές του Ανόβερου και του Μεκλεμβούργου, και να τους φέρουν στο Εδιμβούργο. Η πρώτη ομάδα έχει ήδη μεταφερθεί. Ο σκοπός αυτής της εισαγωγής εργατών είναι ο ίδιος με την εισαγωγή Ινδών κούληδων στην Τζαμάικα, δηλαδή η διατήρηση της δουλείας. Αν οι εργοδότες του Εδιμβούργου πετύχουν, μέσω της εισαγωγής Γερμανών εργατών, να εξουδετερώσουν τις παραχωρήσεις που ήδη έχουν κάνει, αυτό θα έχει αναπόφευκτα τον αντίκτυπό του και στην Αγγλία. Κι αυτοί που θα υποφέρουν περισσότερο θα είναι οι ίδιοι οι Γερμανοί εργάτες, που στην Μεγάλη Βρετανία είναι περισσότεροι από τους εργάτες των άλλων εθνών της Ηπειρωτικής Ευρώπης. Αυτοί οι ίδιοι οι νεο-εισαγόμενοι εργάτες, όντας τελείως αβοήθητοι σε μια ξένη χώρα, θα βυθιστούν σύντομα στο επίπεδο του παρία.
      Είναι ζήτημα τιμής για τους Γερμανούς εργάτες να αποδείξουν στους εργάτες των υπόλοιπων χωρών ότι και αυτοί, όπως οι αδελφοί τους στην Γαλλία, στο Βέλγιο και στην Ελβετία, γνωρίζουν πως να υπερασπιστούν τα κοινά συμφέροντα της τάξης τους και δεν θα γίνουν μισθοφόροι του κεφαλαίου στον αγώνα του ενάντια στην εργατική τάξη..

      Για λογαριασμό του Κεντρικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης Εργατών

      Καρλ Μαρξ,
      Λονδίνο, 4 Μαΐου 1866

      Διαγραφή
    5. «Στον αριθμό των ιδιοτήτων του ιμπεριαλισμού που συνδέονται με τον κύκλο των φαινομένων που περιγράφουμε, ανήκει η μείωση της μετανάστευσης από τις ιμπεριαλιστικές χώρες και η αύξηση της εγκατάστασης (του ερχομού εργατών και της μετοίκησης) σε αυτές τις χώρες από τις πιο καθυστερημένες…

      Στη Γαλλία, σημαντικό μέρος των εργατών της βιομηχανίας μεταλλείων είναι ξένοι…

      Στις ΗΠΑ οι ξενητεμένοι από την ανατολική και νότια Ευρώπη παίρνουν τις θέσεις που πληρώνονται χειρότερα, ενώ οι αμερικάνοι εργάτες αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό των εργατών που ασχολούνται με την επίβλεψη της δουλειάς ή παίρνουν τις θέσεις που πληρώνονται καλύτερα. Ο ιμπεριαλισμός έχει την τάση να ξεχωρίζει και ανάμεσα στους εργάτες προνομιούχες κατηγορίες και να τους αποσπά από την πλατιά μάζα του προλεταριάτου…

      Στην Αγγλία, η τάση του ιμπεριαλισμού να διασπά τους εργάτες και να δυναμώνει τον οπορτουνισμό ανάμεσα τους, να γεννά την προσωρινή αποσύνθεση του εργατικού κινήματος, εκδηλώθηκε πολύ νωρίς…

      Ο Μαρξ και ο Ένγκελς παρακολουθούσαν συστηματικά, ολάκερα δεκάχρονα, αυτή τη σχέση του οπορτουνισμού μέσα στο εργατικό κίνημα, με τις ιμπεριαλιστικές ιδιομορφίες του αγγλικού καπιταλισμού.

      Ο Ένγκελς έγραφε λόγου χάρη στον Μαρξ, στις 7 του Οκτώβρη 1858: “…ότι το αγγλικό προλεταριάτο ουσιαστικά όλο και περισσότερο αστοποιείται, έτσι που αυτό το πιο αστικό από όλα τα έθνη θέλει όπως φαίνεται να οδηγήσει τα πράγματα, σε τελευταία ανάλυση, ως το σημείο που να έχει αστική αριστοκρατία και αστικό προλεταριάτο π λ ά ι στην αστική τάξη”…».

      Λένιν, Ιμπεριαλισμός, Διαλεκτά Έργα, τ. 1 μέρος 2, εκδοτικό Κ.Ε. του ΚΚΕ, 1951, σελ. 520-521.

      Διαγραφή
  4. Υπάρχουν πολλοί μαρξισμοί, ο ορθόδοξος μαρξισμός - λενινισμός, ο δομικός μαρξισμός, ο κριτικός μαρξισμός, ο τροτσκισμός..., όπως υπάρχουν και λογής λογής Συριζαίοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή