Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Κομπιναδόρος ψιλικατζής

Το να είσαι μεγαλοκομπιναδόρος, να πιάνεις την καλή με χοντρά κόλπα και μετά να λιώνεις στη φυλακή, εσύ και οι δικοί σου, δικαιολογείται από την ανθρώπινη απληστία. Αναρωτιέμαι αν το να έχεις υπάρξει υπουργός, βουλευτής και γόνος ιστορικής οικογενείας και να πλαστογραφείς τις πινακίδες τού αυτοκινήτου σου για να γλιτώσεις κάνα πεντοχίλιαρο, δικαιολογείται από την ανθρώπινη ηλιθιότητα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Μιχάλης Λιάπης είτε είναι ο τύπος του ψιλικατζή κομπιναδόρου είτε η επιτομή του Έλληνα που άσκησε ή ασκεί εξουσία με σημαία το «αγνοώ τους νόμους». Προφανώς και θα του είχε περάσει από το μυαλό ότι μπορεί κάποια στιγμή να τον σταματήσει τροχονόμος, αλλά ποντάριζε στο ψάρωμά του. Πίστευε πως οποιοδήποτε όργανο της τάξης θα κώλωνε μπροστά στο κύρος του πρώην υπουργού. Το ίδιο προφανώς πίστευε ο Κουλούρης όταν οδηγούσε χωρίς (ή ληγμένο, δεν θυμάμαι) δίπλωμα. Διαφορετικές περιπτώσεις ως προς το οικονομικό μέρος (ο Κουλούρης δεν το έκανε για να κερδίσει μερικά χιλιάρικα), ίδιες όμως ως προς τη νοοτροπία ανθρώπων που γέμιζαν κάποτε δέκα κάλπες ψήφους με τα ονόματά τους.

Και κάτι τελευταίο: τι θα γίνει με τα φτωχαδάκια της πολιτικής που έχουν μερικές δεκάδες ακίνητα και κλαίγονται; Μέχρι τώρα ξέραμε ότι ο Πάγκαλο δεν είχε (έλεγε!) να πληρώσει το φόρο για τα κληρωνομημένα του. Τώρα μας βγήκε και ο ανιψιός τού εθνάρχη να κλαίγεται για την κρίση και την κοινωνία την άδικη.