Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Τι φοβάμαι, τι δεν φοβάμαι…

Θέλαμε να πάμε στο Βουκουρέστι έστω με ένα «0-0» και πάμε με αβαντάζ δύο γκολ. Θέλαμε μια ομάδα στα μέτρα μας – μακριά από Γάλλους, Σουηδούς – και βρέθηκε στα πόδια μας μια Ρουμανία που όπως τουλάχιστον μας έδειξε στο πρώτο παιχνίδι είναι πιο κάτω από τα μέτρα μας. Θέλαμε μια διαιτησία να μας σεβαστεί και μας σεβάστηκε μέχρι γονυκλισίας. Όλα για την Εθνική είναι φωτεινά, δείχνουν πορεία με στόχο και μας φέρνουν κοντά στον Χριστό του Κορκοβάντο. Απόψε δεν φοβάμαι την Εθνική για τη σοβαρότητά της. Έδειξε ότι τη έχει στο Καραϊσκάκη, το δείχνουν παίκτες και τεχνική ηγεσία με τη συμπεριφορά τους. Δεν φοβάμαι – λογικά τουλάχιστον – τα αμυντικά αντερείσματα μιας ομάδας που γεννήθηκε, φτιάχτηκε και θριάμβευσε με αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: να τσαλακώνει σε όλα τα σημεία το επιθετικό παιχνίδι τού αντίπαλου. +/- Δείτε τη συνέχεια

Δεν φοβάμαι το 0-2 (που μας αποκλείει κατευθείαν) γιατί με τέτοιο σκορ (και όχι με 3-1 ή 4-2) έχουμε να χάσουμε από το καλοκαίρι του ’10, και μάλιστα από την Αργεντινή του Μέσι. Δε φοβάμαι τη βαριά ήττα γιατί με διαφορά σκορ πάνω από δύο γκολ έχουμε να ηττηθούμε από τον Μάρτιο του 2007, στο 1-4 του Φαλήρου με την Τουρκία. Φοβάμαι, είναι αλήθεια, το πάθος των διψασμένων Ρουμάνων.

Φοβάμαι ένα γήπεδο γεμάτο από πενήντα χιλιάδες διψασμένους για αναγνώριση. Φοβάμαι τον βαλκάνιο ψυχισμό και αυτό που δήλωσε ο Νικουλάε: «Είναι κρίσιμο παιχνίδι για μια ολόκληρη γενιά τής Ρουμανίας». Φοβάμαι τους αντιπάλους μας σε ατομικό επίπεδο, τους παίκτες που έχουν ταλέντο και ευρωπαϊκές εμπειρίες. Τον Μαρικά, τον Τόρζε, πιθανόν τον Τανάσε σε καλύτερη μέρα. Φοβάμαι την «κακή στιγμή» (που δικαιούται να έχει κάθε ομάδα). Φοβάμαι τον παροπλισμό του Καρνέζη που φάνηκε στο γκολ του Φαλήρου. Φοβάμαι, τέλος, αυτή την… πόρνη τον μπάλα που σε παίζει κατά το πώς γουστάρει.

Εν τέλει, όμως, αισιοδοξώ πως με την παρακαταθήκη των δυο γκολ διαφορά, θα… γεμίσει το βράδυ η Ομόνοια. Τουλάχιστον αφού δεν γεμίζει άλλες φορές όταν πρέπει, για πολύ σοβαρές υποθέσεις, ας γίνει τώρα.

Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στην καθημερινή στήλη «Εδώ που τα λέμε» της Live Sport, στην έκδοση της Τρίτης)