Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

H «Αθλητική Ηχώ», τα γενέθλια και το πικρό παράπονο της Αγγελικής

Για την «Αθλητική Ηχώ», την αγαπημένη μας που γεννήθηκε σαν σήμερα, 1η Οκτώβρη του 1945, τα είπαμε πέρσι – επίσης σαν σήμερα – σε ετούτο εδώ το λινκ. Φέτος κανένα «μνημόσυνο». Ίσως μια άλλη φορά να θυμηθούμε κάποια παλιά κείμενα και φωτογραφίες, προσφορά στους πολλούς φίλους της και κυρίως στα «παιδιά» της που την αγαπούν περισσότερο, τώρα στην απουσία της. Ένα από αυτά τα παιδιά τής «Ηχούς» ήταν και η Αγγελική. Η Αγγελική Τζιρμάκη που έφυγε ξαφνικά και νέα από τη ζωή τον περασμένο Μάρτη.
Στην Αγγελική είναι αφιερωμένη αυτή η ανάρτηση. Πρόκειται για ολοσέλιδο άρθρο μου στην «Αθλητική Ηχώ», την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2004. Ήταν ο προσωπικός μου χαιρετισμός για μια νέα αρχή τής ιστορικής εφημερίδας – που αρκετά μετά αποδείχτηκε η αρχή τού τέλους.
Στο άρθρο με τίτλο «Η ‘Ηχώ’ που αγάπησα» αναφερόμουν στις μακροχρόνιες σχέσεις μου με την εφημερίδα-θεμέλιο του αθλητικού Τύπου (από το δημοσιογραφικό μου ξεκίνημα στα ερασιτεχνικά της Αθήνας, έως τις μέρες που είχα την τιμή να γίνω διευθυντής της).
Μαζί αναφερόμουν σε μια σειρά μεγάλων ονομάτων τής αθλητικής δημοσιογραφίας που πέρασαν από την «Αθλητική Ηχώ», αλλά και σε πολλούς συνεργάτες και συντάκτες που γνώρισα κάτω από την στέγη της. Πολύ καιρό μετά, σε μια τηλεφωνική επικοινωνία με την Αγγελική (που είχε αποχωρήσει όταν γραφόταν εκείνο το άρθρο) συνειδητοποίησα την παράλειψη: δεν την είχα αναφέρει!
Το παράπονο που άκουσα από τα χείλη της ήταν σεμνό, ευγενικό, αλλά μαζί και έκδηλα πικρό. Της ζήτησα από καρδιάς συγγνώμη, αλλά εκείνη η παράλειψη με βάρυνε. Και σήμερα, με την Αγγελική να μην είναι πια κοντά μας, με βαραίνει περισσότερο. Γι’ αυτό ανανεώνω τη «συγγνώμη» – αυτή τη φορά δημοσίως, Αγγελική!

Διον. Βραϊμάκης