Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

Ο Γλίξπουργκ και ο Γλείψ-μπουργκ

ΑΠO ΤΟΝ ΣΑΒΒOΠΟΥΛΟ ΣΤΟΝ ΣΜΑΡΑΓΔH. ΟΙ AΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΠΝΕYΜΑΤΟΣ ΕIΝΑΙ ΕΔΩ. ΖΟΥΝ ΚΙ ΑΥΤΟI ΜΑΣ ΟΔΗΓΟYΝ!

 Γράφει ο BADDOG

«Πλούτο» είχε ανεβάσει τον Ιούλιο στην Επίδαυρο ο πολυπράγμων Διονύσης Σαββόπουλος και οι δύο «δικοί μου» Διονύσηδες που είχαν πάει τότε στην παράσταση με είχαν μπερδέψει (καθ' ότι υπολήπτομαι την κρίση αμφοτέρων). Κριτική με θετικό πρόσημο για τη σαββοπούλεια version του αριστοφανικού έργου είχε γράψει ο ένας. Αμείλικτος ο άλλος. «Η κεντρική ιδέα είναι ότι ''μαζί τα φάγαμε''...», μου είχε πει. Δεν είχα μπει στον κόπο να το ψάξω περαιτέρω, δεν είμαι και εξπέρ περί τα θεατρικά. Εξάλλου, αν μ' έκοφτε τόσο πολύ, θα είχα πάει ο ίδιος στο θέατρο. Στο κάτω της γραφής, ακόμη και αν ίσχυε η δεύτερη άποψη, ότι ο Σαββόπουλος «παγκάλισε» (=παπαγάλισε), μικρό το κακό. Στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής δραστηριότητας ήταν· ούτε τότε ούτε τώρα ονειρεύομαι τον νέο σοσιαλιστικό ρεαλισμό του 21ου αιώνα. Διαβάζοντας, όμως, χθες το δημοσίευμα στο tovima.gr, για μια βεγγέρα στο σπίτι του επιχειρηματία Κουτσολιούτσου στις Σπέτσες, όπου ο Σαββόπουλος τα έπινε παρέα με τον άεργο κι ετερότροφο Κωνσταντίνο, κάπως μου ήρθε. +/- Δείτε τη συνέχεια

Εντάξει, ο Νιόνιος δεν είναι υπεράνω πάσης υποψίας, αφού το πύαρ του σαββοπουλικού αβανγκαρντισμού τελείωσε νωρίς και όποιος γαλουχήθηκε... γαλουχήθηκε. (Μετά προέκυψαν οι Ορθοδοξίες, τα Βυζάντια, οι πατρίδες, οι οικογένειες). Επίσης, για να μην παριστάνουμε τις παρθένες, οι κοινωνικές υποχρεώσεις μάς έχουν φέρει όλους σε κάποια στιγμή της ζωής μας στο ίδιο τραπέζι με ανθρώπους για τους οποίους κάνουμε... γαργάρα. Με τον Γλίξμπουργκ, όμως; Ε, όχι! Αυτό δεν αντέχεται με τίποτα! Και το χειρότερο είναι ότι αυτή τη φορά δεν είχα κανέναν «δικό μου» Διονύση στις Σπέτσες, ώστε να μου μεταφέρει κλίμα.


Πώς απευθυνόταν ο Νιόνιος στον ξηλωμένο άνακτα; Μεγαλειότατε; Βασιλεύ; Κώτσο; Κοκέ; Κωστάκη; Κωνσταντίνε; Κυρ Κώστα; Κύριε Ντε Γκρέτσια; Και ο άναξ, από την άλλη, τι μπορεί να του 'λεγε; Ότι τραγουδούσε στην Άννα - Μαρία «Στις γωνίες και τους δρόμους από συντρόφους οικοδόμους, φοιτητές / και συ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου, κι ήσουν φως μου, κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή»; Ή ότι παράγγελνε δυο - δυο τα scotch single malts για να πνίξει τον πόνο του στο άκουσμα ότι «στο Βιετνάμ πυρπόλησαν το ρύζι»; Μπας και βγάλω, δηλαδή, μία άκρη.

Αν ο πάλαι ποτέ αντικομφορμιστής τιραντοφόρος κατάντησε γελωτοποιός της βασιλικής αυλής ή αν κράτησε μία απόσταση κι ένα χαρακτήρα. Πάντως, ώσπου να διαλευκανθεί πλήρως η ιστορία της βεγγέρας, μία θέση είναι εκεί και τον περιμένει τον Σαββόπουλο. Στο μακρύ κατάλογο της πολιτικολογούσας - «μεταρρυθμιστικής» διανόησης.

-Πλάι στον εθνικομπαρόκ κινηματογραφιστή Γιάννη Σμαραγδή, που αν θέλει ο Σαββόπουλος μπορεί να τον αποκαλεί και Γλείψ-μπουργκ, ύστερα από τη μνημειώδη μαντινάδα που αφιέρωσε ο national biographer στον Σαμαρά. (Δεν ξέρω για το Θεό, αν αγαπάει το χαβιάρι, προσωπικώς πάντως σιχαίνομαι τους σαλιάρηδες χοχλιούς).

-Πλάι στον Χειμωνά τζούνιορ και τη Σώτη Τριανταφύλλου, το αξεπέραστο δίδυμο που οργώνει τους λειμώνες της γραφικότητας.

-Πλάι στον Χρήστο Χωμενίδη, ο οποίος εσχάτως διαμαρτυρήθηκε ότι ξοδεύει περί τις 16 ώρες ημερησίως για διαβούλευση στα social media (αλήθεια, πώς θα τα προλαβαίνει με τα καθήκοντά του στη νέα κρατική τηλεόραση;).

-Πλάι στο θηλυκό Ιαβέρη - καθηγήτρια Νομικής που δεν έχει σπουδάσει ποτέ νομικά κι ωστόσο τιτιβίζει πορίσματα για θανάτους σε τρόλεϊ και μετά, προκειμένου ν' απολογηθεί, γράφει ένα κατεβατό χωρίς ίχνος αυτοκριτικής ή μιας κάποιας συγγνώμης για εκείνο το ατυχές κι άκομψο «τζαμπατζής». Ο λόγος για τη (και δεδηλωμένη θαυμάστρια του Γερουλάνου!...) Λένα Διβάνη. Που την είχα για πιο σοβαρή. Που τώρα, όμως, μπορώ να υποθέσω ότι αλίμονο στο φοιτητή της τον οποίο θα πιάσει στις εξετάσεις να λοξοκοιτάζει την κόλλα του μπροστινού. Δεν τη γλιτώνει τη μήνυση!

-Πλάι στον Αρη Δημοκίδη (συγγραφέας δηλώνει κι αυτός, εκτός από αρθρογράφος στο Lifo), που... κλαίει επειδή επιτίθενται οι κακοί στη δακρυρροούσα Ολγα Τρέμη. Που δημοσιογραφεί μ' επιχειρηματολογία Ε' Δημοτικού ό,τι να 'ναι κι όπως να 'ναι.

-Πλάι στην Κική Δημουλά (λογικά ούτε εκείνη θα έχει πρόβλημα, δεν θα είναι... πλάι σε αλλοδαπό σε παγκάκι της πλατείας Κυψέλης).

-Πλάι στον καρατσεκαρισμένο νεοφιλελεύθερο Απόστολο Δοξιάδη.

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, πριν από δύο χρόνια, μερικοί εξ αυτών, μεταξύ τους και ο Σαββόπουλος, είχαν συνυπογράψει με τον Στουρνάρα μανιφέστο για συναινετικές πολιτικές. Οπότε, ο Νιόνιος την έχει ούτως ή άλλως κλεισμένη τη θέση στον κατάλογο. Διαφορά θα υπάρξει μόνο εφ' όσον αποδειχτεί ότι χαριεντιζόταν με τον «Τέως». Εν τοιαύτη περιπτώσει, οι άλλοι θα είναι απλές οδοντόκρεμες! Μεταρρυθμιστής με στέμμα!

8 σχόλια:

  1. Επιτέλους, ένα άρθρο με το οποίο θα συμφωνεί σε όλα ο Karnik, ειδικά για τον Κοκό. Εκτός κι αν κάνω λάθος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο ένας Διονύσης22 Αυγούστου 2013 - 2:15 μ.μ.

    Ο Διονύσης Σαββόπουλος από χρόνια (πολύ πιο πίσω από την εποχή της τούρτας της Καλομοίρας) δεν είναι αυτός που έγραφε «Στη φοιτητριούλα που σ’ έχει ερωτευτεί/ θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή». Αλλά παρόλα αυτά κάποιοι παραμένουν (παραμένουμε) γοητευμένοι – αν θέλεις και ερωτευμένοι – με τη δουλειά του, ειδικά των νιάτων του. Και ο Μίκης έκανε αμαρτήματα (Ν.Δ. κλπ) αλλά δεν παύει να είναι λατρεμένος. Η παράσταση ναι, είχε κάποιες μικρές αναφορές σαν κι αυτές που σου κατάγγειλε ο άλλος Διονύσης (φίλος και συνάδελφος), αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν μια αξιόλογη δουλειά, «με θετικό πρόσημο», όπως ακριβώς το διατυπώνεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ωχ! Τον ξέχασα τον Μίκη. Χειρότερος αυτός. Καλύτερα να μασάει παρά να μιλάει... Όσο για τον "Πλούτο"... βρείτε τα με τον άλλον Διονύση :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να σε απογοητεύουν τα είδωλα που είχες όταν ήσουν νέος. Το νοιώθω και με τους καλλιτέχνες και με τους αθλητές. Στους τελευταίους για παράδειγμα μεγαλωσα με τα κατορθώματα του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου στον στίβο και τώρα είναι φυλακή! Υπάρχει ένα εξαιρετικό βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου που λέγεται "Διανοούμενοι και καλλιτέχνες ευτελείς δούλοι της εξουσίας". Σε 400 σελίδες εξετάζει διαχρονικά το φαινόμενο. Δυστυχώς ο Σιμόπουλος δεν υπάρχει πιά. Αν ζούσε θα έπρεπε να γράψει άλλες 400 σελίδες για τους "διανοούμενους δούλους της εποχής μας"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πού είναι ο Νίκος Δήμου;
    Ο Βαγγέλης Μακρής;
    Ο Σταύρος Θεοδωράκης, που κάποτε κατακεραύνωνες επειδή έβγαλε τους άστεγους λιγότερους από όσους «πρέπει» να είναι;
    Ο Γιώργος Νταλάρας, ο οποίος προπηλακιζόταν επειδή τόλμησε να πλουτίσει και να έχει άλλη άποψη από αυτή που «πρέπει»; (τι χαρά κι αυτή, θυμάστε πώς πανηγυρίζατε όταν του πετάγανε γιαούρτια;)
    Αυτοί γιατί να μην έχουν την τιμή -κυριολεκτικά- να τους ασκηθεί κριτική από τον σημαιοφόρο της αντίστασης, BADDOG; Δεν είναι γραφικοί όπως ο Χειμωνάς και η Τριανταφύλλου, οι οποίοι γράφουν τα πράγματα όπως δεν «πρέπει» και λένε κακά λογάκια για τον ΣΥΡΙΖΑ;
    Αυτοί δεν πρέπει να στηθούν στον τοίχο, όπως η Διβάνη; Αλήθεια, η λέξη τσαμπατζής -που ξεσήκωσε τους... ευαίσθητους, οι οποίοι πενθούσαν τον χαμό μίας ζωής την ίδια ώρα που εύχονταν σε μία γυναίκα να βγάλει καρκίνο και να ψοφήσει (!!!)- είναι πόρισμα;;; Πορίσματα για «φόνο του Θανάση» έβγαλαν άμεσα άλλοι, που υποθέτω τους συμπαθείς, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.
    Και αν η εξήγηση της Διβάνη δεν σου κάνει, αυτή της Δημουλά, πού πάσχει; Πέρα από το ότι απαντά στην αγαπημένη σου «Εφημερίδα των Συντακτών», η οποία έκανε θέμα από το τίποτα... Πάντως, επί τη ευκαιρία καλό θα ήταν να δεις το κείμενο του Ξανθούλη στην ίδια εφημερίδα, για την Κάνιγγος. Είναι «χειρότερο» από όσα (δεν) είπε η Δημουλά;
    Στο μακρύ κατάλογο της πολιτικολογούσας - «μεταρρυθμιστικής» διανόησης και ο Δημοκίδης; (Ξέχασες κοτζάμ Θεοδοωράκη και έβαλες τον Δημοκίδη;) Και τα σχόλια κατά του Γεωργιάδη, Αυτά υπέρ της Κωνσταντοπούλου; Ναι, μέχρι εκεί έχει φτάσει. Πώς κολλάνε;
    Τον κράζεις επειδή υπερασπίστηκε την Τρέμη που έκλαψε; Και αυτό είναι επιχείρημα Ε' δημοτικού; Ενώ αν χρησιμοποιούσε επιχειρήματα απόφοιτου Φιλοσοφικής, θα έπρεπε να τη βρίσει και την ειρωνεύεται γιατί μόνο εσείς οι «αριστεροί» έχετε το μονοπώλιο της ευαισθησίας; Προφανώς, πρόκειται για τη συνέχεια του κειμένου - μνημείο, στο οποίο όσοι δεν ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ είμαστε «εθελόδουλοι, προδότες, στην Κατοχή θα ήμασταν με τους ναζί, τα παιδιά μας θα μας λένε προσκυνημένους όταν μεγαλώσουν κλπ».
    Τέλος πάντων, το μόνο παρήγορο είναι ότι σε έξι ημέρες που θα τελειώσουν οι διακοπές και θα αρχίσει η επανάσταση, υποθέτω ότι ο χώρος θα καθαρίσει από όλους αυτούς τους απαράδεκτους.
    Και τότε, με ένα καινούργιο κείμενο, θα μας πληροφορήσεις ποια είναι τα αστέρια στον μακρύ κατάλογο της πολιτικολογούσας - «επαναστατικής» διανόησης για να διαβάζουμε αυτά που πρέπει και να μορφωνόμαστε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Την απάντηση φίλε απ' τα παλιά Πιγκουίνε, περιμένω να σου τη δώσει ο Baddog. Με τον οποίο απ' ό,τι φαίνεται έχετε ανοικτούς λογαριασμούς. Που δεν προβλέπεται να κλείσουν :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ψυχραιμία, αγαπητέ, Πιγκουίνε... Ο Σταύρος Θεοδωράκης από πότε συγκαταλέγεται στους διανοούμενους; (Για εκείνο με τους άστεγους δεν θα πω κάτι, διότι δεν θα καταλάβουν οι αναγνώστες του μπλογκ, ανήκει σε μια άλλη συζήτηση και μέχρι να εξηγήσω τι είχε γράψει ο Στ.Θ., τι εγώ ως σχόλιο στο άρθρο κλπ, θα ξημερώσουμε...). Η Δημουλά αυτό με τα παγκάκια και ότι "κάπως πρέπει να μοιραστούν οι χώροι" το είπε, τι να κάνουμε; Για τον Χειμωνά και την Τριανταφύλλου δεν έχω να καταθέσω κάτι άλλο, θα χρειαστεί ν' ανατρέξω σε δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες μπαρούφες που έχουν διατυπώσει και δεν έχω τόσο χρόνο. Νωπό, πάντως, είναι στο μυαλό μου το τελευταίο άρθρο της Τριανταφύλλου, στο protagon, "Περί Πετάλου"... Δεν διάβασα το χρονογράφημα του Ξανθούλη, αλλά δεν αμφιβάλλω ότι μπορεί να γράφει αυτά που λες, έχει δώσει από καιρό δείγματα γραφής... Υπάρχει, πάντως, μια διαφορά μεταξύ του κατ' επάγγελμα κι από χρόνια χρονογράφου με κάτι γραφίδες στυλ Σώτης, αλλά άστ' το αυτό... ΣΥΡΙΖΑ δεν έχω αναφέρει πουθενά στο παρόν άρθρο, πάντως το προ ενός έτους "κείμενο - μνημείο" δεν το αποκηρύσσω. Επειδή μάλλον δεν είσαι τακτικός αναγνώστης έχω ασκήσει περισσότερη κριτική -όχι αρκετή διότι δεν πιστεύω στον "διμέτωπο αγώνα"- στον Τσίπρα απ' όση π.χ. ένας... ανοιχτόμυαλος και κουλ ψηφοφόρος της "δημιουργίας, ξανά" στον Τζήμερο, ο οποίος Θάνος εσχάτως τσαλαβουτάει και δροσίζεται στα νερά της "σύγκρουσης των πολιτισμών", χαρίζοντάς μας αξεπέραστες στιγμές... Δεν ταυτίζομαι με τα... τσουνάμι των τυφλών σχολιαστών - σχολίων του ίντερνετ (πρόσφατα, μάλιστα, "μάλωσα" έναν δημοσιογράφο που αναπαρήγαγε... αμάσητο και τελικά το διέγραψε ένα δημοσίευμα "450.000 ο μισθός Καψή" ). Αλλά ούτε και δηλώνω... αηδία για την οξύτητα, απλώς δεν μπορεί να είναι ίδια για καθετί ενοχλητικό, ούτε ασύμμετρη... Πάντως, η Διβάνη και η κάθε Διβάνη όταν έχουν δημόσιες τις αναρτήσεις τους, πρέπει να είναι έτοιμες για το "παιχνίδι"... Ο Μίκης Θεοδωράκης δεν ανήκει στην ''μεταρρυθμιστική' διανόηση, είναι μια άλλη κατηγορία, μια κατηγορία μόνος του. Ουδέποτε υπήρξα οπαδός των απόψεών του, ούτε φυσικά των νυν... Τέλος, ομολογώ ότι μου διαφεύγουν όλα τα ονόματα και όλες οι περιπτώσεις "προβληματισμένων ανθρώπων του πνεύματος". Δεν είμαι, βλέπεις, όπως εσύ (μια και γνωριζόμαστε, ας μην το κρύβουμε) τόσο οργανωμένος, ούτε τόσο νηφάλιος, ώστε να έχω γίνει μέλος κάποιας ομάδας στο facebook αντίστοιχης του "Παρατηρητηρίου δηλώσεων Τσίπρα και άλλων παρανοϊκών" στην οποία μετέχει η υμετέρα εξοχότης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ο άλλος Διονύσης
    "Κάτω οι διαλεκτικές των τεχνικών της εξουσίας" προέτρεπε στους δικούς του σπουδαίους "Αχαρνής" ο Σαββόπουλος το 1977. Πέρασαν χρόνια και... ο τσουτσουλομύτης (πολλές αυτοαναφορές, και ότι μας τα 'λεγε αυτός), μιας και δεν έχει έμπνευση να γράψει κάνα τραγουδάκι (όπως ο ίδιος δηλώνει), ανέβασε τον "Πλούτο" για να μας τραβήξει το αυτί γιατί παίρναμε δάνεια για να αγοράσουμε τζιπ και να κάνουμε χαϊλίδικες διακοπές στη Μύκονο - τι πρωτοτυπία, ό,τι χρόνια τώρα μας τρατάρουν οι τεχνικοί της εξουσίας. Δεν περίμενα να δω τίποτα μαγικό. Πήγα γιατί ήθελε η σύζυγος και για να "μυηθούν" τα τέκνα στα της Επιδαύρου. Αλλά ομολογώ -εγώ που απ' τα τραγούδια του έμαθα πράγματα και ένιωσα θάματα- ότι εκνευρίστηκα. Και από τον κόσμο που τον αποθέωνε, αντί να του πετάξει κάνα γιαούρτι - μη θυμώνεις Πιγκουίνε, πλάκα κάνω. Ο Σαββόπουλος είναι χαρισματικός, ό,τι και να κάνει θα έχει "κάτι", σε παραμυθιάζει. Η παράσταση ήταν καλή και οι ηθοποιοί άψογοι, αλλά από ουσία... Κρίμα που δεν σκέφτηκα να πάρω μαζί μου τους "Αχαρνής" σε mp3 για να θυμηθώ τον καινοτόμο Σαββόπουλο. Ο άνθρωπος, από καιρό, έχει αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θ' αφήσει. Η θέση του είναι εκεί, να απορεί: από την Κική (Δημουλά) και τον Κοκό, ποιον να διαλέξει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή